Skip to main content

I believe that creating a few independent worlds at the same time is an incredibly interesting form of creativity. Especially when each of the worlds has to have its own character and identity. Obviously, certain vibes will always be universal because it’s impossible to completely shift the mind, but then again it’s not absolutely necessary to do so.

For many years now I’ve been jumping between two worlds, Riverside and Lunatic Soul. Recently, I also added a third world to the mix, the one in which I play with niche electronica. Still, going back to the world of Lunatic Soul in 2023/2024 seemed to be the biggest challenge so far – shifting from the “colourful” Riverside and electronic pixels was harder than I’d thought it would be.

Am I going back to introverted darkness and sadness? I think so. But perhaps that’s OK because I always did well with sad stuff 馃槈

I’ll share the first sounds with you in the late autumn of this year.

In touch!


Photo by Oskar Szramka

Jedn膮 z niezwykle dla mnie interesuj膮cych form tw贸rczych jest tworzenie kilku niezale偶nych 艣wiat贸w jednocze艣nie. Ale w taki spos贸b, by ka偶dy z tych 艣wiat贸w mia艂 sw贸j w艂asny charakter i to偶samo艣膰. Wiadomym jest, 偶e pewne klimaty zawsze b臋d膮 wsp贸lne, bo nie da si臋 totalnie przestawi膰 umys艂u, ale te偶 i nie ma takiej potrzeby.

Od wielu ju偶 lat skacz臋 naprzemiennie po dw贸ch 艣wiatach – Riverside i Lunatic Soul, a ostatnio nawet i po trzech, bo dosz艂y zabawy z niszow膮 elektronik膮. Niemniej powr贸t do 艣wiata Lunatic Soul w 2023/2024 wyda艂 mi si臋 do tej pory najwi臋kszym wyzwaniem, bo przestawienie si臋 z 鈥瀔olorowego鈥 Riverside i elektronicznych pikseli by艂o trudniejsze ni偶 my艣la艂em.

Czy wracam do introwertycznego mroku i smutku? Chyba tak. Ale mo偶e to dobrze, bo sm臋ty zawsze dobrze mi wychodzi艂y 馃槈

Pierwsze d藕wi臋ki pozwol臋 sobie Pa艅stwu zaprezentowa膰 p贸藕n膮 jesieni膮 tego roku.

W kontakcie!


Zdj臋cie: Oskar Szramka

Riverside are touring the UK and Ireland, playing the final concerts of the 鈥濱D.Entity鈥 tour, and while on the bus, on a ferry, during the breaks, I listen to what I鈥檝e managed to create so far for the new, eighth Lunatic Soul album.

For now I can say this much. It will be long. And it will possibly be the most rock sounding album (for Lunatic Soul, that is). Musically, it will be a combination of 鈥瀟he black one鈥, 鈥瀟he blue one鈥, and 鈥瀟he green one鈥. It will be dark and melancholic. Emotionally, it will have a bit of a farewell feeling. Do you recall those late August days? The final parts of a series of books and films? The last good seasons of TV shows? That鈥檚 the kind of vibe you鈥檒l get from it.

I鈥檓 starting to work on the lyrics. I鈥檒l be recording vocals in June and July. Keep your fingers crossed – if everything works out, it will be one of the best releases in my whole 20-album discography (RIV/LS/MD).

One of my favourite mischievous remarks I liked to tease Grudzie艅 with was reminding him the day before his birthday that he’s half a year older than me. Just before he turned 40 I said, “Do you know how old I will be on March 15th? Still 39, and you?”

We listened to the same music. We would play Solar Fields or Hedningarna at parties and dance with our eyes closed around an invisible bonfire. In the old Progresja club we would lie on our backs on the small stage in the corner and listen to Archive from the speakers. And to the cool solutions we came up with in “In Two Minds”. We would compete with each other as to who was the more loyal Dead Can Dance fan, who loved the band more. I lost ignominiously when I realised that all of his tattoos were connected with Dead Can Dance graphic designs. And that he paid over PLN 500 at an auction for “Into The Labyrinth” vinyl.

We subscribed to the idea that three perfect sounds are more meaningful than twelve played around the guitar neck. We were excited by this emotional approach. I composed songs in such way that he could fill them with those perfect few notes. We completed each other. Right from the beginning of Riverside I knew he was a special guitarist whose playing was made for painting musical landscapes. He had his own original style, and that has always been more important for me than technical contortions and circus tricks. Most of all, he was modest, humble and he knew exactly what he was capable of. And you could hear all that in the way he played. It was incredible and fascinating.

He couldn’t disguise emotions. When he was happy, he showed that, jumped for joy, goofed around, and when he was in a bad mood, he couldn’t pretend even when he was on stage. He was peeved and everyone could see that. We would then go backstage after a gig and tell him, “Fuck, Piotr, people can see that you’re pissed off, when will you finally learn to play a bit for them?” And he would shout back, “But that’s the way I am and I can’t help it!” And indeed that’s the way he was. Painfully honest. He played what he could the way he could, he never faked anything. That’s the kind of man he was. But we were growing up together. And during our last tour, we were surprised at how many positive emotions we were able to inspire in each other. Especially when we looked and smiled at each other. And that idea to lean back to back while playing “Feel Like Falling” charged our batteries for the entire gig. We were becoming as one on stage, a true band. And it was thanks to him that I wanted us to continue as a band in spite of my solo aspirations.

We learned from each other the most important things. To always remember that, first and foremost, you have to be a good person. To cherish the most valuable characteristics in us. To live a full life and never put it off for later. Whenever I was lost, he was the reason I was able to find myself again. That’s the way we influenced, inspired and helped each other. We were like brothers. Sometimes closer, sometimes further apart, but we could always count on each other. We were connected by so much more than music. We were connected by the ability to talk about what most people don’t want to talk about, emotions and how we felt, and why we reacted the way we did, and why we were the way we were.

It must be a joke, a grim twist from the damned “Game of Thrones”, which we were reading avidly at the same time, checking furtively how many pages the other one had got left to read. A terrible blow as if a baby learning to make its first steps was swept away by that big wrecking ball. And all that’s left is a huge black empty hole with remnants of dead flesh around. I feel as if half of my heart was ripped out of my chest, as if half of my soul was taken away from me. I keep crying and I can’t get a grip. I feel an immense sea of sadness and pain inside me. Yes, sometimes, to balance things out, I get a glimpse of black humour. Sometimes, I’m simply pissed off. But the truth is, I miss you, Piotr, and I don’t know how to cope with it. A lot has ended when you died, a lot has faded, vanished, fallen to pieces. I am simply devastated. I feel as if tides were crashing me against rocks and with every wave it’s getting worse. I don’t know when the pain will pass but it looks like for now it has to be a part of me. Just like you have been a part of my life.

Farewell my beloved Friend. See you somewhere on the other side.


Jedn膮 z moich ulubionych z艂o艣liwo艣ci pod adresem Grudnia by艂o przypominanie mu dzie艅 przed jego urodzinami o tym, 偶e jest p贸艂 roku starszy ode mnie. Tu偶 przed jego 40-tk膮 powiedzia艂em: 鈥 Wiesz, ile lat b臋d臋 mia艂 15 marca? Wci膮偶 39, a Ty?

S艂uchali艣my tej samej muzyki. Puszczali艣my sobie na imprezach Solar Fields czy Hedningarn臋 i ta艅czyli艣my wok贸艂 niewidzialnego ogniska z zamkni臋tymi oczami. W dawnej Progresji le偶eli艣my na plecach na ma艂ej scenie w rogu i s艂uchali艣my z g艂o艣nik贸w Archive. I tego, jak fajnie uda艂o nam si臋 porobi膰 patenty w “In Two Minds”. Rywalizowali艣my ze sob膮, kt贸ry z nas jest wierniejszym fanem Dead Can Dance. Kto bardziej kocha ten zesp贸艂. Przegra艂em sromotnie, kiedy dotar艂o do mnie, 偶e wszystkie jego tatua偶e zwi膮zane s膮 w艂a艣nie z grafikami Dead Can Dance. I 偶e za winyl 鈥濱nto The Labyrinth鈥 da艂 na licytacji ponad 500 z艂.

Wyznawali艣my zasad臋, 偶e trzy trafione d藕wi臋ki s膮 istotniejsze ni偶 tych dwana艣cie naoko艂o gryfu. Kr臋ci艂o nas to emocjonalne podej艣cie. Komponowa艂em tak, 偶eby m贸g艂 gra膰 w艂a艣nie w ten spos贸b. Uzupe艂niali艣my si臋. Od samego pocz膮tku w Riverside wiedzia艂em, 偶e jest gitarzyst膮 charakterystycznym, kt贸rego gra sprawia, 偶e mo偶na malowa膰 pejza偶e. Mia艂 oryginalny styl, sw贸j w艂asny, a to zawsze u mnie bi艂o na g艂ow臋 wszystkie techniczne wygibasy i popisy cyrkowe. Przede wszystkim jednak by艂 skromny, mia艂 pokor臋 i wiedzia艂, na ile go sta膰. I wszystko to s艂ycha膰 by艂o w jego grze. To by艂o niesamowite i fascynuj膮ce.

Nie potrafi艂 udawa膰 emocji. Kiedy by艂 zadowolony, cieszy艂 si臋, skaka艂 z rado艣ci, wyg艂upia艂, kiedy mia艂 z艂y humor, nawet na scenie nie potrafi艂 udawa膰. Mia艂 z艂y humor i wszyscy to widzieli. Schodzili艣my wtedy po koncercie na backstage i m贸wili艣my: 鈥 Kurwa, Piotrek, ludzie widz膮, 偶e masz focha, naucz si臋 w ko艅cu gra膰 troch臋 dla nich. 鈥 Taki jestem i nic na to nie poradz臋! 鈥 krzycza艂. Taki by艂. Szczery do b贸lu. Gra艂 to, co umia艂 i jak umia艂, nie udawa艂. I takim by艂 cz艂owiekiem. Ale razem dojrzewali艣my. Na ostatniej trasie zaskakiwali艣my samych siebie, ile pozytywnych emocji jeste艣my w stanie z siebie wykrzesa膰. Dzia艂o si臋 to wtedy, kiedy mieli艣my ze sob膮 kontakt wzrokowy, kiedy si臋 do siebie u艣miechali艣my. Ten patent z opieraniem si臋 plecami w 鈥濬eel Like Falling鈥 艂adowa艂 baterie na ca艂y wyst臋p. Stawali艣my si臋 jedno艣ci膮 na scenie, prawdziwym zespo艂em. Dzi臋ki niemu chcia艂em, 偶eby艣my wci膮偶 tym zespo艂em byli, mimo moich solowych zap臋d贸w.

Uczyli艣my si臋 od siebie nawzajem. Tych najwa偶niejszych rzeczy. 呕eby zawsze pami臋ta膰, 偶e trzeba by膰 przede wszystkim dobrym cz艂owiekiem. 呕eby piel臋gnowa膰 w ka偶dym z nas te najbardziej warto艣ciowe cechy. I 偶eby korzysta膰 z 偶ycia i nie odk艂ada膰 go na potem. Ilekro膰 si臋 gubi艂em, to dzi臋ki Grudniowi mog艂em si臋 odnale藕膰. Jako艣 tak dobrze na siebie dzia艂ali艣my, inspirowali艣my si臋 i wzajemnie pomagali艣my. Byli艣my jak bracia. Blisko siebie, czasami daleko, ale w tych najwa偶niejszych kwestiach zawsze mogli艣my na siebie liczy膰. 艁膮czy艂a nas nie tylko muzyka. 艁膮czy艂o nas to, 偶e mogli艣my rozmawia膰 o tym, o czym ludzie z regu艂y nie chc膮 鈥 o emocjach, o tym, jak si臋 czujemy, dlaczego tak reagujemy, dlaczego jeste艣my tacy, jacy jeste艣my.

To jaki艣 偶art, jaki艣 ponury twist z cholernej “Gry o Tron”, kt贸r膮 czytali艣my nami臋tnie w tym samym czasie, podpatruj膮c, ile stron jeszcze zosta艂o temu drugiemu. Otrzymujesz cios zbli偶ony do tego, jakie otrzymuje dziecko stawiaj膮ce pierwsze kroki, by w sekundzie zosta膰 zmiecione przez t臋 wielk膮 kul臋 do burzenia budynk贸w. I zostaje taka wielka dziura. Taka ziej膮ca czarn膮 pustk膮 dziura ze strz臋pkami martwego cia艂a dooko艂a. Czuj臋 si臋, jakby co艣 wyrwa艂o mi p贸艂 serca i zabra艂o p贸艂 duszy. Wci膮偶 p艂acz臋 i nie jestem w stanie si臋 pozbiera膰. Czuj臋 w sobie ogromne morze smutku i b贸lu. Owszem, czasami w ramach r贸wnowagi trafia si臋 czarny humor, w innym momencie jestem po prostu wkurwiony, ale prawda jest taka, 偶e brakuje mi Ciebie Piotru艣 i nie wiem, jak sobie z tym wszystkim poradzi膰. Razem z Twoj膮 艣mierci膮 sko艅czy艂o si臋 wiele rzeczy, zgas艂o, znikn臋艂o, rozpad艂o si臋 na kawa艂ki. Jestem po prostu zdruzgotany. Czuj臋 si臋, jakby przyp艂yw rozbija艂 mnie o ska艂y i z ka偶dym uderzeniem fali by艂o tylko gorzej. Nie wiem, kiedy minie ten b贸l, ale na razie, jak wida膰, musi by膰 cz臋艣ci膮 mnie. Tak jak i Ty by艂e艣 cz臋艣ci膮 mojego 偶ycia.

呕egnaj m贸j kochany Przyjacielu. Do zobaczenia gdzie艣 po drugiej stronie.


Photo from the show at Stodo艂a Club 2015 by Radek Zawadzki

Working on an album is a beautiful thing. I must admit that for me, the creative process itself is the most important part of this whole music business. It has always been this way. It simply brings me the most joy. If only I could, I would never leave the studio. But sadly I have to sometimes. At some point, The Beatles gave up playing live and concentrated solely on recording studio albums. Who knows, perhaps one day I will follow in their footsteps. But for now, I have to walk the line, find gaps between Riverside concerts, make use of every free moment. It’s getting harder now that Riverside have a more intensive touring schedule. The only additional thing I had time for was a quick brush with electronica. Fortunately, I’ve just had a three-month break and I can proudly announce that I managed to use this time to compose the new Lunatic Soul album. I know, I was supposed to rest but my inner voice was calling.

I recorded a demo in Studio Serakos. About half of it will very likely make it to the album. It’s not bad but鈥 I feel it’s only the beginning. It’s going to be a very big album and it will probably take me about a hundred years to record. OK, maybe less. But I can see how much I still have to do. Luckily, I’m not worried about the lyrics; I have had the whole concept planned out for many years and albums so the foundations are strong and stable. But I can’t believe how quickly the time has passed, and that I’m recording the eighth and, unfortunately, the last album of the cycle. I still don’t know myself whether that’s the end of Lunatic Soul, or whether I will start another chapter of it in the future. I’m not thinking about it yet. Most of all, I’d like to make an album worthy of the end of the whole cycle, classy, atmospheric and powerful.

During these three months I have realised one thing: no matter how much I deal with pure electronica, which started during lockdown, I feel most myself in Lunatic Soul. OK, in Riverside too, but it’s a bit different because, obviously, when I compose, I have to take my bandmates into consideration as well. In Lunatic Soul, I focus mainly on my hooded alter ego playing Dark Souls. I also feel that all these folk – oriental – ambient – a little electronic – still a bit progressive – woodsy – dark – not quite defined moods are simply what I do best.

Or maybe I simply missed this world?

I will share with you the first samples of the new music in the autumn. At least that’s the plan at the moment. Thank you for not losing interest!

Photo from The Boogie Town Studio by Radek Zawadzki

Praca nad p艂yt膮 to pi臋kna sprawa. Nie ukrywam, 偶e sam proces tworzenia jest dla mnie w ca艂ej tej mojej zabawie z muzyk膮 najwa偶niejszy. Zawsze by艂. I zwyczajnie sprawia mi najwi臋cej frajdy. Gdybym tylko m贸g艂, nie wychodzi艂bym ze studia. Ale niestety czasami musz臋. Beatlesi pewnego razu zrezygnowali z koncert贸w i skoncentrowali si臋 tylko na nagrywaniu p艂yt. Kto wie czy kiedy艣 te偶 tak nie zrobi臋. Na razie jednak musz臋 lawirowa膰, kombinowa膰, szuka膰 dziur mi臋dzy koncertami Riverside, wykorzystywa膰 ka偶d膮 woln膮 chwil臋. Teraz kiedy Riverside wr贸ci艂o do ostrego koncertowania jest coraz trudniej. Jedyne na co wi臋c mog艂em sobie ostatnio dodatkowo pozwoli膰, to tylko na szybk膮 elektronik臋. Na szcz臋艣cie pojawi艂y si臋 trzy miesi膮ce przerwy i z dum膮 chcia艂em og艂osi膰, 偶e uda艂o mi si臋 wykorzysta膰 te trzy miesi膮ce na skomponowanie nowego albumu Lunatic Soul. Wiem, mia艂em odpoczywa膰, ale wewn臋trzny g艂os wzywa艂.

Nagra艂em w Studio Serakos demo. Prawdopodobnie po艂owa z tego ju偶 zostanie na rzeczywistym albumie. Jest nie藕le, ale鈥 czuj臋, 偶e to dopiero pocz膮tek. Szykuje si臋 bardzo du偶a p艂yta i b臋d臋 j膮 chyba nagrywa艂 ze sto lat. No dobra mo偶e troch臋 kr贸cej. Ale widz臋, 偶e jeszcze sporo przede mn膮. O teksty na szcz臋艣cie si臋 nie boj臋. Koncept mam rozpisany od wielu lat na wiele album贸w, wi臋c fundament jest silny i stabilny. Troch臋 nie mog臋 uwierzy膰 jak to zlecia艂o, 偶e nagrywam ju偶 贸smy, i niestety ostatni album tego cyklu. Sam jeszcze nie wiem czy to koniec Lunatic Soul, czy po prostu kiedy艣 tam zaczn臋 inny rozdzia艂. Na razie o tym nie my艣l臋. Przede wszystkim chc臋 to wszystko dobrze zako艅czy膰. Z klas膮, czadem i klimatem.

Z jednego – w ci膮gu tych trzech miesi臋cy – zda艂em sobie jednak spraw臋. Cho膰bym nie wiem jak bardzo kombinowa艂 z czyst膮 elektronik膮, kt贸ra uaktywni艂a si臋 w lockdownie, to jednak g艂贸wnie w Lunaticu czuj臋 si臋 najbardziej sob膮. No dobrze, w Riverside te偶, ale tam jest troch臋 inaczej, bo – wiadomo – komponuj膮c, w jakiej艣 cz臋艣ci my艣l臋 te偶 o kolegach. W Lunaticu my艣l臋 za艣 g艂ownie o swoim kapturowym alter ego graj膮cym w Dark Souls. i tak zwyczajnie, po ludzku czuj臋, 偶e te folkowo – orientalne – ambientowe – troch臋 elektroniczne – troch臋 wci膮偶 progresywne – le艣no – mroczne – nie do ko艅ca zdefiniowane gatunkowo klimaty zwyczajnie najlepiej mi wychodz膮.

A mo偶e zwyczajnie si臋 za tym 艣wiatem st臋skni艂em?

Pierwsze pr贸bki nowych d藕wi臋k贸w zaprezentuje Wam jesieni膮. A przynajmniej taki mam plan! Dzi臋kuj臋, 偶e jeszcze nie stracili艣cie zainteresowania!

Zdj臋cie: Radek Zawadzki

Well then, I think it’s time for a comeback.

And not just to social media (and hooded pictures ;)) but to more emotional playing, too.

I’m temporarily putting aside my solo playing around with pure electronica. I’m returning to songs, guitars, bass, riffs, and live drums. There will be elements of electronica as well, but used subtly as an addition rather than in the foreground. I’m also going back to strange percussion instruments and oriental influences. And all of this because of the new Lunatic Soul. Recordings of the new material are in full swing.

It will be the last album in the cycle, the last one with the “snake/cracked LS symbol”. From what I can hear and see, it will definitely be the longest. And for me, also symbolically special: including Riverside and solo electronica, it will be the twentieth studio album in my career for which I composed or co-composed the whole or most of the material.

So please keep your fingers crossed for a satisfying outcome. And I will make sure to share some studio spoilers with you in the coming months.


No dobrze, my艣l臋, 偶e ju偶 czas na powr贸t.

I to nie tylko do medi贸w spo艂eczno艣ciowych – i zdj臋膰 z kapturem 馃槈 – ale r贸wnie偶 do bardziej emocjonalnego grania.

Moje solowe zabawy z czyst膮 elektronik膮 chwilowo odk艂adam na bok. Wracam do piosenek, do gitar, do basu, do riff贸w i do 偶ywej perkusji. Oczywi艣cie elektronika te偶 b臋dzie, ale ju偶 nie na pierwszym planie, tylko gdzie艣 subtelnie w uzupe艂nieniach. Wracam te偶 do dziwnych perkusjonali贸w i orientalizm贸w. A to wszystko za spraw膮 nowego Lunatic Soul, kt贸rego nagrania nowej p艂yty rozkr臋ci艂y si臋 na dobre.

To b臋dzie ostatni album z cyklu i ostatni z 鈥瀢臋偶owym/pop臋kanym symbolem LS鈥. Z tego co s艂ysz臋 i widz臋, z pewno艣ci膮 te偶 najd艂u偶szy. No i dla mnie osobi艣cie symbolicznie wyj膮tkowy, bo b臋dzie (licz膮c razem z Riverside i solow膮 elektronik膮) dwudziestym studyjnym albumem w karierze, kt贸ry skomponowa艂em lub wsp贸艂komponowa艂em w ca艂o艣ci lub w wi臋kszo艣ci.

Trzymajcie wi臋c prosz臋 kciuki za satysfakcjonuj膮cy efekt ko艅cowy. A ja w ci膮gu najbli偶szych miesi臋cy, to tu to tam, nie omieszkam podzieli膰 si臋 z Wami jakimi艣 studyjnymi spoilerami.


Photo by Oskar Szramka

The thing about summaries is that they have to be skilfully put together in advance – if you publish them with a delay, everyone will roll their eyes. And unsurprisingly so: they’ve read about seventeen thousand of them over the past few days.

So please forgive me and indulge me. Such summaries help close some paths in my head, for when you try to keep all of them open, you might get lost in your labyrinth.


In 2023, I managed to leave a mark in all of my music worlds. Riverside released “ID.Entity” and played a million concerts around the world, Lunatic Soul guested on the new album “Music Inspired by Slavs” in “Swar贸g”, and I released my fourth electronic solo album called “AFR AI D”. Thus, I started the year with an album beginning with the letters “ID” and ended it with an album finishing with the letters “ID”.

I hadn’t planned it consciously. It was clearly the work of my subconscious mind, which admittedly scared me a little. Perhaps I’m doomed to this sort of symbolism in whatever I do. Perhaps I can’t do things differently anymore 馃檪

Riverside’s “ID.Entity” was planned most of all as an album reflecting the current live identity of the band. And so the concerts reflected it as well. Some people were confused by the “brighter” and “more colourful” incarnation of Riverside, but for me as a producer of the album, the most important goal was to complete the circle and create a stylistic summary of the band’s 20-year career (hence the titular “identity”), rather than try and cross new frontiers. Naturally, “river” equals “constant change” so we had to come up with something strange. After the hard rock “Celebrity Touch” and the cowboy “Wasteland”, we made the 80s inspired “Friend or Foe?”. Some turned their backs on us because of it, for others, it turned out to be the best point of our shows. Well, let me quote my dear friend who says, “That’s life for you – you can’t please everyone”.

Speaking of concerts, we played quite a few in 2023. Those small, intimate ones, and those huge with lasers. Life on tour made me start writing a tour journal, which got brutally interrupted by the promotion of the new solo album. But I will get back to it – after all, “ID.Entity Tour” will go on until the end of summer 2024.


There is one significant difference between “ID.Entity” and “AFR AI D” – the former took a year, the latter a month. I must say that for me, the latter is more of an instrumental supplement to the discourse concerning “modern times” which started on “ID.Entity”. But anyway, I am really pleased that so many of you liked “AFR AI D”. I found out about it during promotional meetings in November. Those meetings were in general a very good idea and helped promote both Riverside’s release and my solo album. I got a lot of good energy from you, thank you for being there and for all the conversations after.


As for the pop culture, in which I immerse myself every year, I listened to more music than ever before. I’m not going to list any albums though. Let me only mention that, also as never before, in 2023 I listened mostly to Polish artists. Especially to the classic Polish rock. Among the new releases, I was especially captivated by “Gipsowy Odlew Falsyfikatu” by Lech Janerka, “Ghosts” by hania rani, and the uber-dense darkness on “P3” by Pr贸chno. As for the series, the following dominated my year: “Succession”, “The Bear”, “Barry”, and “Beef”. On top of that, together with Aga, we binged all the seasons of one of the big classics, “Mad Men”, and finally, as a whole family, we watched “1883”. Thus I inhaled a ton of satire on America and its history. Patriotically, I applaud the makers of “1670” for it’s been a long time since a Polish series has stirred up that many conversations about what we can and cannot laugh about. Game wise, I finally caught up with “NieR Automata”, the “Dishonoured” series and “No Man’s Sky”. I’ve also platinumed Skyrim and I ended the year with “God of War”. I’ve read some books, too, mainly Twardoch and Ma艂ecki, as well as several non-fiction. At the cinema, I was taken by the “Barbenheimer” campaign, the Japanese Godzilla and, naturally, the Polish “Ch艂opi” (The Peasants) for I had forgotten what a great story that is.

Speaking of, it looks like the fashion for peasants and Slavdom has reached its peak in Poland. Boryna and Jagna (characters from “The Peasants”) on the silver screen,”Ludowa Historia Polski” (“Polish Folk History”) by Leszczy艅ski on the bedside table, as well as “Ch艂opki” (“Peasant Women”) by Kuciel-Frydryszak, and “Furia鈥 with 鈥淲ij鈥 in the headphones. I myself guested on “Music Inspired by Slavs”, an album with a touch of Polish Slavdom as well 馃檪 It’s truly amusing to watch the reactions of those who expected to hear a Slavic Wardruna, and instead were treated to “the best of world music inspirations”, to which they shouted, “treason!” with swarzyca necklaces in their hands. I have obviously performed on “Music Inspired by Slavs” as Lunatic Soul to keep things coherent musically. But I won’t mention that “Swar贸g” is sung in English, in case I offend the Polish Hussars.


And now having smoothly transitioned to Lunatic Soul, let me tell you that in 2024 I will devote my creative time mainly to this project. And to more Riverside concerts, which are already planned until the beginning of September. I feel it’s going to be another intense year. Riverside are starting their Latin American tour any day now, then they go back to Europe and finish it off with summer festivals. In amongst all of that, I will try to record the eighth LS, which already promises to be a truly epic album to finish this Lunatic Soul adventure of mine. I will soon publish something from the Lunatic studio, and later also some bits from Riverside preparations to the upcoming concerts.

Meanwhile, I hope you’ll have a lot of strength and perseverance in 2024. I hope you’ll distance yourself from all the idiots and hatemongers. I wish you health, peace and a lot of empathy from your nearest and dearest because it’s truly contagious. Surround yourself with good people and don’t let anyone fool you. Listen to a lot of good music, watch and read inspiring stories. Best wishes to all of you.


Z podsumowaniami jest tak, 偶e trzeba je umiej臋tnie wcze艣niej napisa膰, bo jak si臋 je opublikuje troch臋 p贸藕niej, to wszyscy zaczn膮 na ich widok przewraca膰 oczami. Nic dziwnego, skoro w ci膮gu ostatnich kilku dni przeczytali ich oko艂o siedemnastu tysi臋cy.

Niemniej wybaczcie, ja te偶 jeszcze sobie pozwol臋. Takie podsumowania pomagaj膮 w g艂owie niekt贸re szufladki pozamyka膰. A jak cz艂owiek ma tak wszystko pootwierane, to potem ze szwankuj膮cym b艂臋dnikiem po 艣wiecie chodzi.


W roku 2023 uda艂o mi si臋 zaistnie膰 muzycznie w ka偶dym z moich muzycznych 艣wiat贸w. Riverside wyda艂o album 鈥濱D.Entity鈥 i zagra艂o milion koncert贸w na ca艂ym 艣wiecie, Lunatic Soul pojawi艂o si臋 go艣cinnie na nowej p艂ycie 鈥Music Inspired by Slavs鈥 w utworze 鈥濻war贸g鈥, a moja solowa ods艂ona w wersji elektronicznej doczeka艂a si臋 kolejnego, czwartego albumu – 鈥濧FR AI D鈥. Rok zacz膮艂em wi臋c od p艂yty, kt贸rej tytu艂 zaczyna si臋 od liter 鈥濱D鈥 a sko艅czy艂em p艂yt膮, kt贸rej tytu艂 ko艅czy si臋 literami 鈥濱D鈥.

Nie zaplanowa艂em tego 艣wiadomie. Zaplanowa艂a to moja pod艣wiadomo艣膰, co nie ukrywam troch臋 mnie nawet przerazi艂o. By膰 mo偶e skazany ju偶 jestem na tego typu symbolik臋 we wszystkim czego si臋 tkn臋, a mo偶e po prostu ju偶 inaczej nie umiem.

Riversajdowe 鈥濱D.Entity鈥 mia艂o by膰 p艂yt膮 przede wszystkim zgodn膮 z obecn膮 koncertow膮 to偶samo艣ci膮 zespo艂u. Takie te偶 mia艂y by膰 i najnowsze koncerty. Tzw. 鈥瀓a艣niejsza鈥 i bardziej 鈥瀔olorowa鈥 ods艂ona z pewno艣ci膮 wprawi艂a niejednych w lekk膮 konsternacj臋, niemniej dla mnie, jako producenta albumu, najwa偶niejsze by艂o zrobienie ma艂ego k贸艂ka i raczej stylistyczne podsumowanie naszej dwudziestoletniej dzia艂alno艣ci (skoro tytu艂 p艂yty to 鈥瀟o偶samo艣膰鈥) ni偶 pr贸b臋 przekroczenia nieznanych muzycznych granic. Oczywi艣cie skoro 鈥瀝zeka = ci膮g艂e zmiany鈥, to i tym razem musieli艣my wyskoczy膰 z czym艣 dziwnym. I tak po np. hardrockowym 鈥濩elebrity Touch鈥, czy kowbojskim 鈥濿asteland鈥, przysz艂a pora na ejtisowe 鈥濬riend or Foe?鈥. Jedni si臋 za to obrazili, dla innych by艂 to najlepszy moment naszych koncert贸w. C贸偶. 呕e pozwol臋 sobie zacytowa膰 mojego szanownego przyjaciela – 鈥炁粂膰ko – wszystkim nie dogodzisz!鈥

A propos koncert贸w – tych w 2023 zagrali艣my dosy膰 sporo. I ma艂ych kameralnych i tych du偶ych z laserami. Ci膮g艂e 偶ycie w trasie zmusi艂o mnie wr臋cz do rozpocz臋cia trasowego dziennika, kt贸rego to dosy膰 brutalnie nie doko艅czy艂em przez promocj臋 solowej p艂yty, ale z pewno艣ci膮 jeszcze do niego powr贸c臋. W ko艅cu 鈥濱D.Entity Tour鈥 b臋dzie si臋 jeszcze ci膮gn臋艂o do ko艅ca lata 2024.


R贸偶nica mi臋dzy p艂ytami 鈥濱D. Entity鈥 i 鈥濧FR AI D鈥 jest taka, 偶e pod wzgl臋dem kompozytorsko – koncepcyjnym jedna powstawa艂a przez rok a druga przez miesi膮c. Przyznaj臋, 偶e t臋 drug膮 traktuj臋 bardziej jako instrumentalny suplement do dyskursu o 鈥瀢sp贸艂czesnych czasach鈥, kt贸ry zacz膮艂em ju偶 na 鈥濱D.Entity鈥. Niemniej cholernie mi mi艂o, 偶e sporej cz臋艣ci os贸b p艂yta 鈥濧FR AI D鈥 przypad艂a do gustu. Przekona艂em si臋 o tym podczas listopadowych spotka艅 autorskich. W og贸le te spotkania, to by艂 bardzo dobry pomys艂. Sprawdzi艂y si臋 zar贸wno przy promocji p艂yty Riverside w kinach Helios, jak i solowej. Du偶o dobrej energii od Was bi艂o. Jeszcze raz dzi臋kuj臋 za wasz膮 obecno艣膰 i wszystkie rozmowy po.


Je艣li chodzi o popkultur臋, kt贸r膮 co roku niezwykle nasi膮kam, to muzyki s艂ucha艂em wi臋cej ni偶 kiedykolwiek wcze艣niej. Nie b臋d臋 jednak pisa艂 偶adnych list. Wspomn臋 jednak, 偶e – jak nigdy – najwi臋cej w 2023 s艂ucha艂em p艂yt polskich wykonawc贸w. Zw艂aszcza klasyki polskiego rocka. Z nowo艣ci niezwykle urzek艂 mnie 鈥濭ipsowy鈥︹ od Lecha, 鈥濪uchy鈥 od Hani, i przeg臋sty mrok na P3 zespo艂u Pr贸chno. (Bartosz, wci膮偶 mam l臋ki jak tego s艂ucham). Z seriali zarz膮dzil艂a u mnie 鈥濻ukcesja鈥, 鈥濼he Bear鈥, 鈥濨arry鈥 i 鈥濨eef鈥. Dodatkowo hukn臋li艣my jeszcze z Ag膮 wszystkie sezony jednego z wielkich serialowych klasyk贸w, czyli 鈥濵ad Men鈥 a na koniec z ca艂膮 rodzin膮 鈥1883鈥. 鈥濻coachowa艂em鈥 si臋 wi臋c satyr膮 na Ameryk臋 i jej histori膮 a偶 po samego tinitusa. Patriotycznie przyklaskuj臋 za艣 tw贸rcom 鈥1670鈥, bo dawno nie by艂o polskiego serialu, kt贸ry wywo艂a艂by tak膮 dyskusj臋 na temat, z czego si臋 u nas 艣mia膰 wypada, a z czego nie. Z gier nadrobi艂em w ko艅cu 鈥濶ieR Automat臋鈥, seri臋 鈥濪ishonoured鈥 i 鈥濶o Man鈥檚 Sky鈥. Zrobi艂em te偶 kolejne platynowe k贸艂ko w Skyrim, a zako艅czy艂em sieczk膮 w najnowsze 鈥濭od of War鈥. Z ksi膮偶ek nadrobi艂em troch臋 beletrystyki Twardocha i Ma艂eckiego oraz kilkana艣cie popularno naukowych. Z film贸w – zachwyci艂em kampani膮 reklamow膮 鈥濨arbieheinmera鈥, japo艅sk膮 Godzill膮 i oczywi艣cie polskimi 鈥濩h艂opami鈥, bo ju偶 zapomnia艂em jaka to dobra historia jest.

Swoj膮 drog膮 moda na ch艂op贸w i s艂owia艅szczyzn臋 osi膮gn臋艂a w naszym kraju chyba maksymalny peak. W kinie Boryna i Jagna jak malowani. Przy 艂贸偶ku na szafce nocnej 鈥濴udowa Historia Polski鈥 Leszczy艅skiego i 鈥濩h艂opki鈥 Kuciel-Frydryszak, a na s艂uchawkach nowe Furie i Wije. U mnie za艣 w 2023 pojawi艂 si臋 go艣cinny udzia艂 na p艂ycie 鈥濵usic Inspired by Slavs鈥. P艂ycie, kt贸ra – co by nie m贸wi膰 – o polsk膮 s艂owia艅czyzn臋 te偶 troch臋 zahaczy艂a 馃檪 Doprawdy zabawnie by艂o obserwowa膰 jak Ci, kt贸rzy na tym albumie spodziewali si臋 s艂owia艅skiej Wardruny, a dostali 鈥濼he best of inspiracje z ca艂ego 艣wiata鈥, podnie艣li rwetes, z艂apali za naszyjniki ze Swarzyc膮 i zakrzykn臋li 鈥瀦drada!鈥. Oczywi艣cie pozwoli艂em sobie na 鈥濵usic Inspired by Slavs鈥 wyst膮pi膰 pod szyldem Lunatic Soul, 偶eby muzycznie to jakie艣 sp贸jne by艂o. Pomin臋 jednak fakt, 偶e utw贸r 鈥濻war贸g鈥 艣piewany by艂 po angielsku, bo mi si臋 zaraz husaria obrazi.


No i p艂ynnie przechodz膮c do Lunatic Soul uprzejmie donosz臋, 偶e w 2024 g艂贸wnie temu projektowi po艣wi臋c臋 teraz sw贸j tw贸rczy czas. Wesp贸艂 z kolejnymi koncertami Riverside, kt贸re to rozpisane mamy ju偶 do wrze艣nia, czuj臋, 偶e b臋dzie to kolejny intensywny rok. Riverside za chwil par臋 leci na tras臋 po Ameryce 艁aci艅skiej, potem zahacza o Europ臋, a na koniec zagra letnie festiwale. Mi臋dzy tym wszystkim spr贸buj臋 wi臋c nagra膰 贸smego LS-a, kt贸ry zapowiada si臋 na naprawd臋 du偶y i podsumowuj膮cy ca艂膮 t臋 moj膮 lunatikow膮 przygod臋 album. Niebawem wrzuc臋 co艣 ze studia, a p贸藕niej i z riversajdowych przygotowa艅 do kolejnych koncert贸w.

Miejcie w tym 2024 du偶o si艂y i wytrwa艂o艣ci. 呕ycz臋 Wam zdrowia i dystansu do wszystkich idiot贸w i pod偶egaczy. 呕ycz臋 Wam spokoju i du偶ej dawki empatii ze strony Waszych najbli偶szych, bo jest to zwyczajnie zara藕liwe. Otaczajcie si臋 dobrymi lud藕mi i nie dajcie si臋 zwariowa膰. S艂uchajcie du偶o dobrej muzyki, ogl膮dajcie i czytajcie inspiruj膮ce historie. I niech Wam si臋 wiedzie jak najlepiej.


A few words about the new upcoming album.

“AFR AI D” is experimental. Different from everything I’ve done before. But you will hear both Riverside and Lunatic Soul here and there. Still, it will be released under my name because it’s closer to the lockdown electronica than to my other music universes. I had a great time making it because I didn’t feel constrained by either the Riverside style or the Lunatic Soul concept. I could do whatever I felt like doing. And you will hear the result of that freedom on the upcoming single, “Bots’ Party”, inspired by French electronic music and鈥 robots from video games (NieR Automata or Stray).

I won’t lie, I find video games far more inspiring than progressive music.

The single will be out on October 12th.

Pre-save here:

Photo by Oskar Szramka

Kilka s艂贸w o nowym nadchodz膮cym albumie.

AFR AI D鈥 to album eksperymentalny, inny ni偶 wszystko, co zrobi艂em do tej pory, ale b臋dzie tu miejscami s艂ycha膰 i Riverside i Lunatic Soul. Niemniej wydany zosta艂 pod imieniem i nazwiskiem, bo bli偶ej mu do lockdownowej elektroniki ni偶 do innych moich muzycznych 艣wiat贸w. Bawi艂em si臋 przy nim 艣wietnie, bo nie ogranicza艂 mnie ani styl Riverside ani koncept Lunatic Soul. Mog艂em robi膰 to, na co 偶ywnie mia艂em ochot臋. Dowodem tego b臋dzie chocia偶by najbli偶szy singiel 鈥濨ots鈥 Party鈥 zainspirowany francusk膮 muzyk膮 elektroniczn膮 i鈥 robotami z gier video (NieR Automata czy Stray).

Nie b臋d臋 k艂ama艂 – gry video inspiruj膮 mnie o wiele bardziej ni偶 muzyka progresywna.

Premiera singla – 12 pa藕dziernika.

Zdj臋cie: Oskar Szramka

The new聽Riverside聽album was supposed to be different for a few reasons. Firstly, the new line-up; secondly, the new decade; thirdly, the concerts which showed our true image, far from melancholic gloom.

In addition, I decided that this time I would not come up with a whole new band album on my own, like it was in the case of “Love, Fear鈥” or “Wasteland”. I decided we spend more time together in the rehearsal room and I will focus on capturing our interactive energy, just like it felt in the first decade of our career.

An album about identity should showcase the band’s identity, and not the identity of one of its members.

Someone might say, “dude, I preferred the sadder, more melancholic songs”. Well, we simply wouldn’t be honest if we recorded an album like that, and it wouldn’t reflect who we are as a band. We have a new chapter, a new breath of fresh air and, most of all, new energy during concerts. Come check this out at our new tour. I believe that you will go home with a smile on your face.

ID.Entity Tour 2023 starts this Sunday. See you there Everyone!

Photo: Radek Zawadzki

Nowy album Riverside mia艂 by膰 inny z kilku powod贸w. Po pierwsze nowy sk艂ad, po drugie nowa dekada, po trzecie – koncerty, kt贸re pokaza艂y nasze prawdziwe oblicze raczej dalekie od bycia melancholijnymi smutasami.

Po czwarte – postanowi艂em, 偶e nie b臋d臋 znowu wymy艣la艂 nowej p艂yty zespo艂owej samemu, tak jak to by艂o przy np. Love, Fear czy Wasteland. Ze tym razem wi臋cej czasu sp臋dzimy w sali pr贸b, a ja zajm臋 si臋 wy艂apywaniem naszej interakcyjnej energii, niczym z pierwszej dekady dzia艂alno艣ci zespo艂u.

Kto艣 mo偶e powiedzie膰 – ej, wola艂em te smutniejsze, bardziej natchnione utwory. No c贸偶, tego typu p艂yta by艂aby po prostu nieszczera i z pewno艣ci膮 mniej zespo艂owa. A tak mamy nowy rozdzia艂, nowy powiew 艣wie偶o艣ci i przede wszystkim – now膮 energi臋 na koncertach. Przyjd藕cie to sprawdzi膰 na najnowszej trasie – wierz臋, 偶e z koncertu wyjdziecie z u艣miechem na twarzy.

ID.Entity Tour 2023 – Autumn Edition startuje ju偶 w t臋 niedziel臋. Do zobaczenia!

Zdj臋cie:聽Radek Zawadzki

This is the cover of my new solo album called AFR AI D. The album was inspired by the fear of artificial intelligence. It will be released on November 17th, 2023.

AFR AI D will be 42 minutes and 16 seconds long. There will be 8 compositions, one of which I will share with you on September 7th. That’s also when preorders will launch.

The cover was created by Hajo M眉ller, who is also responsible for the graphic design of my lockdown trilogy.

I’ve returned to darker sounds on this release. And I’ve asked a guitarist to guest on it. I think you’ll be pleasantly surprised. I myself was surprised by the fact that I even managed to record it this year at all 馃檪

Link to pre-save my new single in here:

Tak wygl膮da ok艂adka mojego najnowszego solowego albumu zatytu艂owanego AFR AI D. P艂yty zainspirowanej l臋kiem przed sztuczn膮 inteligencj膮. Premiera b臋dzie mia艂a miejsce 17 listopada 2023.

AFR AI D b臋dzie trwa艂 42 minuty i 16 sekund. B臋dzie mia艂 8 utwor贸w i jeden z nich zaprezentuj臋 Wam ju偶 7 wrze艣nia. Wtedy te偶 ruszy preorder.

Ok艂adk臋 stworzy艂 Hajo M眉ller, kt贸ry odpowiada r贸wnie偶 za grafik臋 do mojej lockdownowej trylogii.

Wr贸ci艂em na tym albumie p艂ycie do mroczniejszych brzmie艅. A do wsp贸艂pracy zaprosi艂em gitarzyst臋. My艣l臋, 偶e b臋dziecie mile zaskoczeni. Ja zaskoczy艂em si臋 tym, 偶e w og贸le uda艂o mi si臋 go w tym roku nagra膰 馃檪

I love coming up with different music stories. I love creating different music worlds. Preferably, with their own style and personality.

Those different music worlds are like planets, each with a different ecosystem, each with different rules. Thanks to that variety, I can visit them in whatever order, whenever I need to. And let them go on and thrive.

One of those planets is called聽Riverside. Another one –聽Lunatic Soul. And then there鈥檚 the third planet, which I have been visiting most often in this decade. I haven鈥檛 given it any particular name because here is where I wanted to be myself from years ago. That kid who, with his eyes closed and a smile on his face, listened on and on to instrumental stories told by such artists as Vangelis, Tangerine Dream or Mike Oldfield.

This autumn, I will invite you there again.

Photo:聽Oskar Szramka

Kocham wymy艣la膰 r贸偶ne muzyczne historie. I kocham tworzy膰 r贸偶ne muzyczne 艣wiaty. Najlepiej takie, kt贸re maj膮 sw贸j styl i osobowo艣膰.

Te r贸偶ne muzyczne 艣wiaty s膮 jak planety – na ka偶dej z nich jest inny ekosystem, na ka偶dej panuj膮 inne zasady. Dzi臋ki temu, 偶e r贸偶ni膮 si臋 mi臋dzy sob膮, mog臋 je w zale偶no艣ci od potrzeb odwiedza膰 w dowolnej kolejno艣ci. Pozwala膰 im trwa膰 i si臋 rozwija膰.

Jedna z tych planet nazywa si臋 Riverside. Inna – Lunatic Soul. Jest jeszcze trzecia planeta, kt贸r膮 w tej dekadzie odwiedzam najcz臋艣ciej. Nie da艂em jej 偶adnej nazwy, bo chcia艂em by膰 tutaj sob膮 sprzed wielu lat. Dzieckiem, kt贸re z zamkni臋tymi oczami i u艣miechem na twarzy zas艂uchiwa艂o si臋 instrumentalnymi opowie艣ciami takich tw贸rc贸w jak Vangelis, Tangerine Dream czy Mike Oldfield.

Tej jesieni zaprosz臋 Was w艂a艣nie tam.

Zdj臋cie: Oskar Szramka

I had never wanted to become a bass player in a rock band. I had never had posters of Geddy Lee above my bed. I had never dreamed about playing in a band either.

It just happened.

And so be it 馃檪

What was my dream then? My main dream was to create music that stimulates imagination.

When I was a little boy and listened to music of Tangerine Dream and Mike Oldfield through my headphones in a dark room, I had images in my head. My imagination was running wild. That’s when I first thought about recording such albums one day. Albums-stories, conceptual, best heard in their entirety through headphones. Or with dimmed lights in a comfy room. It was supposed to be like a trip to the cinema, which by the way is my number two passion after music.

Many years later I am making my dreams come true, sabotaging my solo career in a way 馃檪

Do you think I don’t know that I’d achieve greater popularity as a solo artist if I continued to release whole albums of “subcutaneous songs”, not just singles? Albums recorded with a band full of incredible musicians?

I do know that.

Or if I created an alternative, fancier Riverside?

There would be no problem either.

Meanwhile, I continue to record under my name some niche instrumental electronic music, doomed to low interest right from the get-go.

But you know what?

Doing what you really feel like is fucking awesome 馃槈


Speaking of sabotage. I promised myself back in 2008 that “I won’t sabotage my own band”. Anyway, from the start, I have been doing most of the concept-music-lyrics work in Riverside. Why should I be doing the same under my own name? Or under a pseudonym?

And so Lunatic Soul has been different right from the start. Not because I finally got to do my own thing. No. It was because it was always supposed to be different from what I was doing in Riverside. Just like playing with minimalist electronica, which I started in 2020, was supposed to be different, too.

Please note that both solo projects (LS and MD) are always somehow around Riverside, somewhat under it, so I don’t create competition for myself. It hurts when someone says “a side-project” because I think that all the music worlds have their own identity and their own place but I have no choice. I know that because of the length of service I will always be most of all “the bass player and vocalist of Riverside” who does something on the side from time to time.

Nevertheless, I still intend to pursue my dreams. I still want to record solo albums whose goal is to stimulate imagination. Not just the listeners’ but my own too.

For the record, I do that in Riverside too, but鈥 Riverside’s music has already evolved into the kind that’s best enjoyed live. And I think it will continue to develop this way. Whereas the more reflective and picturesque escapes into the world of imagination will be set aside for my solo projects.

Do you know the feeling of satisfaction when you manage to finish a really loooong book? You’ve risen to the challenge and you feel it hasn’t been a waste of time. (I have the same feeling also when I platinum really long games ;)). That’s how I feel after I’ve recorded every album.

And I constantly need this feeling.

And so my new solo album about… taming nightmares, called “AFR AI D”, will be out on November 17th.

I like the final result. I like its monochrome quality and dark-dirty sound. And I hope that you’ll enjoy at least a part of it.


Nigdy nie chcia艂em by膰 basist膮 zespo艂u progrockowego. Nie mia艂em nad swoim 艂贸偶kiem plakat贸w z Geddym Lee. Moim marzeniem nigdy nie by艂o te偶 granie w zespole.

Po prostu tak si臋 sta艂o.

I ju偶 trudno 馃檪

Co wi臋c by艂o moim marzeniem? Moim g艂贸wnym marzeniem by艂o, 偶eby kiedy艣, tworzy膰 muzyk臋, kt贸ra pobudza wyobra藕ni臋.

Kiedy w szczeni臋cych latach s艂ucha艂em po ciemku, ze s艂uchawkami na uszach, p艂yt Tangerine Dream i Mike Oldfielda – przed oczami mia艂em obrazy. Wyobra藕nia szala艂a. To wtedy pojawi艂a si臋 pierwsza my艣l, 偶e kiedy艣 sam chcia艂bym nagrywa膰 takie p艂yty. P艂yty opowie艣ci, sp贸jne tematycznie, kt贸rych najlepiej s艂ucha si臋 ca艂o艣ci na s艂uchawkach. Albo w przygaszonym 艣wietle gdzie艣 w wygodnym pokoju. To mia艂o by膰 jak wizyta w kinie, kt贸re jest moj膮 drug膮 po muzyce pasj膮.

Po wielu latach spe艂niam swoje marzenia, niejako sabotuj膮c swoj膮 karier臋 solow膮 馃檪

My艣licie, 偶e nie wiem, 偶e najwi臋ksz膮 solow膮 popularno艣膰 przynios艂aby mi kontynuacja 鈥瀙iosenek podsk贸rnych鈥 najlepiej w formie ca艂ych album贸w, a nie singli? Z jakim艣 pe艂nym niesamowitych muzyk贸w zespo艂em?


Albo na przyk艂ad zrobienie jakiego艣 alternatywnego, bardziej wypasionego Riverside?

Tez nie by艂oby problemu.

Ja tymczasem nagrywam sobie pod imieniem i nazwiskiem jak膮艣 niszow膮 instrumentaln膮 elektronik臋, z g贸ry skazan膮 tylko na nieliczne zainteresowanie.

Ale wiecie co?

Robienie tego na co si臋 ma ochot臋 jest po prostu zajebiste 馃槈


A propos sabotowania. W 2008 roku, kiedy postanowi艂em, ze zaczn臋 Lunatic Soul, obieca艂em sobie, 偶e 鈥瀗ie b臋d臋 sabotowa艂 w艂asnego zespo艂u鈥. W Riverside i tak od pocz膮tku jego dzia艂alno艣ci robi艂em najwi臋cej je艣li chodzi o sfer臋 koncepcyjno-muzyczno-tekstow膮. Po co mia艂bym wi臋c robi膰 to samo pod swoim nazwiskiem? Albo pod pseudonimem?

Dlatego Lunatic Soul od samego pocz膮tku by艂 inny. Nie dlatego, 偶e dopiero wtedy gra艂em swoje. Nie. Dlatego, 偶e mia艂 by膰 inny! Mia艂 si臋 r贸偶ni膰 od tego, co robi臋 w Riverside. Inna mia艂a by膰 te偶 zabawa w minimalistyczn膮 elektronik臋, kt贸r膮 zacz膮艂em w 2020 roku.

Zwr贸膰cie uwag臋, 偶e oba te solowe projekty (LS i MD) s膮 zawsze niejako dooko艂a Riverside, niejako pod spodem, 偶eby sobie samemu nie robi膰 konkurencji. Boli mnie jak kto艣 pisze 鈥瀞ide-projekt鈥, bo my艣l臋, 偶e wszystkie te muzyczne 艣wiaty maj膮 swoj膮 to偶samo艣膰, ale nie mam wyj艣cia. Wiem te偶, 偶e przez ilo艣膰 po艣wi臋conych lat, zawsze b臋d臋 tez przede wszystkim 鈥瀊asist膮 i wokalist膮 Riverside鈥, kt贸ry robi skoki w bok.

Niemniej wci膮偶 mam zamiar spe艂nia膰 swoje marzenia. I wci膮偶 chc臋 nagrywa膰 solowe p艂yty, kt贸rych celem jest oddzia艂ywanie na wyobra藕ni臋. Nie tylko s艂uchaczy, ale i moj膮 w艂asn膮.

W Riverside te偶 to robi臋, 偶eby nie by艂o, ale鈥 ten zesp贸艂 przerodzi艂 si臋 ju偶 w co艣, czego s艂ucha si臋 przede wszystkim na koncertach. I my艣l臋, 偶e b臋dzie rozwija艂 si臋 w ten spos贸b. Natomiast te bardziej refleksyjne i malownicze ucieczki w 艣wiat wyobra藕ni zostawi臋 ju偶 sobie dla projekt贸w solowych.

Kojarzycie to uczucie satysfakcji kiedy uda Wam si臋 przeczyta膰 naprawd臋 d艂uuuug膮 ksi膮偶k臋? Sprostali艣cie wyzwaniu i czujecie, 偶e czas nie poszed艂 na marne. (Ja mam tak jeszcze z platynowaniem d艂ugich gier ;)). Ja si臋 tak czuj臋 po nagraniu ka偶dej p艂yty.

I tego uczucia stale potrzebuj臋.

17 listopada 2023 uka偶e si臋 wi臋c m贸j nowy solowy album 鈥濧FR AI D鈥, kt贸rego tematem b臋dzie鈥 oswajanie koszmar贸w.

Podoba mi si臋 jak wyszed艂. Podoba mi si臋 jego monochrom i mroczno-brudne brzmienie. Mam nadziej臋, 偶e chocia偶 fragment tej p艂yty i Wam przypadnie do gustu.


In 2023, Artificial Intelligence entered mainstream owing to ChatGPT. But it had been widely discussed before due to programs like Midjourney or the increasing use of deep fakes. This year, however, AI has become a hot topic for everyone. All kinds of specialists came out of the woodwork, the subject was talked about across all channels, and most of us have either posted about, or at least commented on something connected with ChatGPT.

Of course, as is true for all new technologies, at the beginning there’s always fear of the unknown. Will AI replace us at work? Will we have to change all our habits? Will it take control over us just like in all those dystopian disaster films?

And so fear of AI inspired me to create another music story in which sounds correspond to the message. And because it’s a technological breakthrough connected in a way with electronics, it would be hard to record an album about it using only acoustic, organic sounds. I simply couldn’t imagine it in any other way than鈥 as another solo album with electronic music.

When I created “Lockdown Trilogy”, I wanted it to reflect the times of lockdown. Here, I thought about taking a snapshot of “the beginnings of mainstream AI”. I think it also helped me find another element that’s characteristic of “MD electronica”: commenting on reality.

There won’t be many words on “AFR AI D” (which doesn’t mean there won’t be many vocals; there will be lots but used in a non-typical way). However, the track titles should sufficiently reflect the specific message of the album: a certain distance towards all apocalyptic visions of the fall of our civilisation (obviously fed by the fear of the unknown). I don’t think the world is ending just yet. It’s simply changing again.

And music should change, too.

By the way, I’d like to stress that my new album was not composed by artificial intelligence 馃檪 I tried to do it as best I could in a traditional way, recording all the instruments myself. Apart from one. I invited one special guest.

Thanks to this, “AFR AI D” will be my first solo album with鈥 electric guitars.

The album will be out in November. More information soon.

Art by Hajo M眉ller

W 2023 roku , za spraw膮 Chata GPT, sztuczna inteligencja wesz艂a do mainstreamu. Ju偶 wcze艣niej m贸wi艂o si臋 o niej du偶o przy okazji u偶ywania takich program贸w jak Midjourney czy coraz wi臋kszej ilo艣ci stosowania tzw. deep fake鈥櫭硍. W tym roku jednak o AI zacz臋li m贸wi膰 wszyscy. Specjali艣ci wyro艣li jak grzyby po deszczu. Temat zacz臋to porusza膰 na wszelkich mo偶liwych kana艂ach, podcastach, we wszystkich mo偶liwych publikacjach. Ka偶dy z nas r贸wnie偶 nie omieszka艂 w ci膮gu ostatnich miesi臋cy umie艣ci膰 albo skomentowa膰 przynajmniej jednego posta zwi膮zanego z Chatem GPT.

Oczywi艣cie jak to bywa w przypadku ka偶dej nie do ko艅ca jeszcze poznanej nowej technologii, na dzie艅 dobry pojawi艂 si臋 kolejny l臋k przed nieznanym. Czy sztuczna inteligencja pozbawi nas pracy? Czy b臋dziemy musieli zmieni膰 wszystkie nasze przyzwyczajenia? Czy przejmie nad nami kontrol臋 niczym w dystopijnych filmach katastroficznych?

L臋k przed sztuczn膮 inteligencj膮 sta艂 si臋 wi臋c dla mnie inspiracj膮 do stworzenia kolejnej muzycznej opowie艣ci. Opowie艣ci brzmieniowo sp贸jnej z tematyk膮. Bo skoro m贸wimy o pewnym prze艂omie technologicznym, zwi膮zanym w jaki艣 spos贸b z elektronik膮, ci臋偶ko by艂oby nagra膰 album oparty tylko na akustycznych, organicznych brzmieniach. Nie wyobra偶a艂em wi臋c sobie tego inaczej ni偶 w postaci鈥 kolejnej solowej p艂yty z muzyk膮 elektroniczn膮.

I tak jak mia艂o to miejsce w przypadku 鈥濴ockdown Trilogy鈥, gdzie zrobi艂em zdj臋cie naszym lockdownowym czasom, tak i tutaj chcia艂em zrobi膰 pami膮tkowe zdj臋cie czas贸w 鈥濸ocz膮tku mainstreamu AI鈥. My艣l臋, 偶e dzi臋ki temu znalaz艂em dodatkowy sp贸jny dla 鈥瀍lektroniki MD鈥 element – komentowanie rzeczywisto艣ci.

Album 鈥濧FR AI D鈥 nie b臋dzie mia艂 za du偶o tekstu (co nie znaczy, 偶e nie b臋dzie na nim wokali, tych b臋dzie sporo, ale nie b臋d膮 to klasyczne wokale), jednak nazwy tytu艂贸w wystarczaj膮co oddadz膮 pewne specyficzne przes艂anie tej p艂yty. B臋dzie nim pewnego rodzaju dystans do wszystkich – podszytych oczywi艣cie l臋kiem przed nieznanym – kasandrycznych wizji upadku naszej cywilizacji. My艣l臋, 偶e 艣wiat jeszcze si臋 nie ko艅czy. Po prostu kolejny raz si臋 zmienia.

Tak jak i powinna zmienia膰 si臋 muzyka.

A skoro przy muzyce jeste艣my. Chcia艂em podkre艣li膰, 偶e m贸j nowy album nie zosta艂 przez sztuczn膮 inteligencj臋 skomponowany 馃檪 Postara艂em si臋 zrobi膰 to najlepiej jak tylko potrafi艂em, czyli w formie klasycznej, a mianowicie sam zagra艂em na wszystkich instrumentach. Poza jednym. Tutaj poprosi艂em specjalnego go艣cia.

Dzi臋ki temu 鈥濧FR AI D鈥 b臋dzie moim pierwszym albumem solowym na kt贸rym pojawi si臋鈥 gitara elektryczna.

Premiera p艂yty ju偶 w listopadzie. Wi臋cej informacji wkr贸tce.

Art by Hajo M眉ller

Hi, I’m happy to inform you that in November 2023 I will release another solo album called “AFR AI D”. It will be about people’s fear of the development of artificial intelligence.

If you enjoyed Riverside’s “Eye of the Soundscape”, if you like the instrumental or electronic side of Lunatic Soul, if you like dark, trance sounds and groove, “AFR AI D” will be a pleasant surprise for you.

Just like it was a surprise for its author who wasn’t expecting to record this kind of album this year.

More info soon!

Mi艂o mi poinformowa膰, 偶e w listopadzie 2023 pozwol臋 sobie bezczelnie wyda膰 kolejny album solowy (MD, nie LS).

Tematyka p艂yty, rzek艂bym, na czasie.

Zauwa偶y艂 kto艣 偶yczliwy, 偶e sumie mo偶na by艂oby t臋 p艂yt臋 te偶 nazwa膰

afra ID.

i wtedy wydawniczy rok 2023 zosta艂by odpowiednio zamkni臋ty.

Dear Friends,

Over a month off is really good for you.

You can properly relax, unwind, go on holiday with your family, visit childhood places, quieten the mind, calm down, gain some distance, and then, with a smile on your face, go back to everyday life and…

record a new album.


It’s almost done. We’re mixing. Some very last improvements and overdubs. I hadn’t expected such a turn of events. I had booked studio time for the new Lunatic Soul (which will be out in 2024) for November, December and January. It’s going to be a big album, the last of the cycle, so I promised myself that this year I will just focus on promoting the new Riverside release, play concerts, and then go back to recording new music in November.

But no…

Looks like I’ve had more than enough rest.

And so it is with a great pleasure that I can announce this year’s release of a new electronic MD album. It will be distributed not necessarily only on Bandcamp or cassette tapes. And it will not necessarily be only about minimalist electronica, as the result of the recordings is over forty minutes of music: maximalist, quite brave and hopefully interesting.

More information will follow soon, and for now I’m sending greetings from Studio Serakos, where I’ve surrounded myself with dozens of electronic boxes!



Ponad miesi膮c wolnego dobrze robi.

Cz艂owiek mo偶e si臋 zregenerowa膰, pojecha膰 z rodzin膮 na wakacje, odwiedzie膰 okolice dzieci艅stwa, wyciszy膰, uspokoi膰, nabra膰 dystansu, a potem z u艣miechem wr贸ci膰 do codzienno艣ci i鈥

鈥agra膰 now膮 p艂yt臋.


Ju偶 prawie koniec. Miksujemy. Ostatnie poprawki i nak艂adki. Nie spodziewa艂em si臋 takiego obrotu spraw. Studio na nowy album Lunatic Soul (kt贸ry uka偶e si臋 w 2024) mam zarezerwowane dopiero na listopad, grudzie艅 i stycze艅. To ma by膰 du偶膮 p艂yta, ostatnia z cyklu. Obieca艂em sobie, 偶e w tym roku b臋d臋 wi臋c sobie na spokojnie promowa艂 nowy album Riverside, gra艂 koncerty, a do nagrywania nowej muzyki powr贸c臋 dopiero w listopadzie.

Ale nie鈥

Najwyra藕niej za dobrze wypocz膮艂em.

Tak wi臋c mi艂o mi og艂osi膰, 偶e jeszcze w tym roku us艂yszycie Pa艅stwo nowy elektroniczny album MD, i to niekoniecznie tylko z dystrybucj膮 na Bandcampie czy jedynie na kasetach magnetofonowych. I niekoniecznie tylko w formie minimal elektroniki, bo wyszed艂 z tego ca艂kiem niez艂y – ponad czterdziestominutowy – maksimal, dosy膰 odwa偶ny i mam nadziej臋 interesuj膮cy.

Wi臋cej informacji wkr贸tce, a tymczasem pozdrawiam ze studia Serakos, w kt贸rym otoczy艂em si臋 tuzinami elektronicznych pude艂ek!


The new Riverside album will be released two weeks from now. As colourful as its cover, with a whole palette of moods, it will feature the 80s and some metal, a bit of hard-rock and soft-rock, a mellow ballad and some screaming, a suite, some progressive flourishes and “live” passages. On the whole, you will hear sinusoids of moods in the music, and in the lyrics – images from our life, sarcasm, anger and a few life declarations, for example, “down with toxic relationships” or, my favourite these days, “down with the constant pressure of living up to someone else’s expectations.”

We had agreed that a lot would happen on the new album and so a lot is happening 馃檪

And not surprisingly, for if identity is the main theme of the album (or rather the contemporary crisis of identity, or rather constantly checking its status and the eternal questions about whether we are still ourselves while all the changes in the world are taking place, or have we already started pretending to be someone else, or have we perhaps adapted to the new reality, or do we glorify being happily stuck in old comfort zones), well then, there has to be a lot going on, and the music has to be lively, colourful, dynamic, and expressive. That was the idea behind this album, the whole concept.

Because “ID.Entity” is a concept album. It’s the image of our fluid reality. It’s not a collection of accidental compositions. Each song is a photograph of our current behaviours, and they’re arranged together so you can have a better look at them from a distance. Of course, traditionally, there is hope at the end of the album, hope that we might still be able to communicate, to listen to and understand each other, and that we still need each other a little, even if the amount of anger, frustration and fear of tomorrow is putting a question mark at the end of this optimistic finale.

It’s time to talk about the condition of our society, so I’m glad the new album gives an opportunity to… escape from escapism. One had run away so many times before, flown to space, danced in a forest, got locked up at home, that perhaps with the start of the new year it’s time to be a bit closer to other people. Maybe we are all not so bad after all? Maybe we’re simply tired, scared and incredibly lonely? We will talk about it all in three weeks.

And the soundtrack with be only a pretext to those conversations 馃檪



Artwork by Jarek Kubicki

Ju偶 za dwa tygodnie uka偶e si臋 najnowsza p艂yta Riverside. P艂yta kolorowa jak i sama ok艂adka, z r贸偶n膮 palet膮 barw i nastroj贸w. B臋d膮 na niej i Ejtisy i metal, i hard-rock i soft rock, b臋dzie co艣 balladowego i odrobin臋 darcia mordy, b臋dzie suita, b臋d膮 i progresywne zawijasy i jakie艣 鈥瀔oncertowe鈥 wstawki. Generalnie pojawi膮 si臋 sinusoidy muzycznych nastroj贸w, a w tekstach obrazki z naszego 偶ycia, sarkazm, wkurwienie oraz kilka 偶yciowych deklaracji, chocia偶by takich jak 鈥瀙recz z toksycznymi relacjami鈥, czy ostatnio m贸j ulubiony 鈥瀙recz z ci膮g艂膮 presj膮 spe艂niania oczekiwa艅鈥.

Ustalili艣my sobie, 偶e na nowej p艂ycie b臋dzie si臋 du偶o dzia艂o, to i du偶o si臋 dzieje 馃檪

Ale nic w tym dziwnego. Bo je艣li tematem albumu jest to偶samo艣膰, a w艂a艣ciwie jej wsp贸艂czesny kryzys, a w艂a艣ciwie jej ci膮g艂e sprawdzanie statusu i odwieczne pytania, czy na tle kolejnych zmian 艣wiata wci膮偶 jeszcze jeste艣my sob膮, czy te偶 ju偶 udajemy kogo艣 innego, albo np. czy ju偶 si臋 dostosowali艣my do nowych czas贸w, czy te偶 gloryfikujemy nasze zasiedzenie si臋 w dawnych strefach komfortu – to przecie偶 musi si臋 du偶o dzia膰, a muzyka musi by膰 偶ywa, kolorowa, dynamiczna, ekspresyjna. Taki by艂 zamys艂 tego albumu, taki by艂 koncept.

Bo 鈥濱dentity鈥 to koncept album. To wizyt贸wka naszej p艂ynnej rzeczywisto艣ci. To nie jest zbi贸r przypadkowych kompozycji. Poszczeg贸lne utwory, to zdj臋cia naszych wsp贸艂czesnych zachowa艅. U艂o偶one obok siebie, 偶eby lepiej mo偶na by艂o na nie spojrze膰 z dystansu. Oczywi艣cie tradycyjnie na ko艅cu albumu tli si臋 nadzieja, 偶e by膰 mo偶e umiemy jeszcze ze sob膮 rozmawia膰 z tzw. w艂膮czon膮 opcj膮 鈥瀞艂uchanie i rozumienie鈥, i 偶e si臋 chyba tak naprawd臋 troch臋 potrzebujemy, ale ilo艣膰 gniewu, frustracji i strachu przed niepewnym jutrem skutecznie ten optymistyczny fina艂 stawia pod znakiem zapytania.

Przyszed艂 czas, 偶eby porozmawia膰 o naszej spo艂ecznej kondycji. Ciesz臋 si臋 wi臋c, 偶e na nowej p艂ycie b臋dzie mo偶na na chwil臋鈥 uciec od eskapizmu. Cz艂owiek ju偶 tyle razy ucieka艂, lata艂 w kosmos, ta艅czy艂 w lesie, zamyka艂 si臋 w domu, 偶e z pocz膮tkiem nowego roku chyba czas si臋 ju偶 troch臋 o tych ludzi poociera膰. A mo偶e wcale nie jeste艣my do ko艅ca tacy 藕li? A mo偶e jeste艣my tylko zm臋czeni, wystraszeni i cholernie samotni? O tym wszystkim porozmawiamy sobie ju偶 za trzy tygodnie.

A 艣cie偶ka d藕wi臋kowa b臋dzie tylko do tych rozm贸w pretekstem 馃檪

鈥濱D.Entity鈥 to album, kt贸ry zainspirowa艂y dwie rzeczy.

Zatrzymanie i ruch.

Zatrzymanie, bo kiedy trafi艂 nam si臋 lockdown, wszyscy mogli艣my do艣wiadczy膰 tego uczucia, kt贸re do艣wiadczaj膮 np. osoby przechodz膮ce kryzys wieku 艣redniego 馃檪 艢wiat si臋 dla nich zatrzymuje i najwa偶niejsza staje si臋 Twoje 鈥濲A鈥. Zadajesz sobie wtedy pytania 鈥瀔im jeste艣鈥, 鈥瀋zy jeste艣 szcz臋艣liwy鈥, 鈥瀋o w 偶yciu osi膮gn膮艂e艣鈥 i 鈥瀒le jeszcze czasu Ci zosta艂o鈥. W lockdownie ka偶dy z nas zacz膮艂 zadawa膰 sobie pytania na temat w艂asnej to偶samo艣ci, na temat tego na ile jeste艣my samowystarczalni, a na ile uzale偶nieni od innych. Pytanie o nasze ja, o nasz膮 to偶samo艣膰, wyda艂o mi si臋 bardzo istotne. Chcia艂em stworzy膰 album, na kt贸rym rozmawialiby艣my o tym, kim jeste艣my dla siebie i dla innych. Ze wszystkimi wsp贸艂czesnymi problemami w tle.

Ruch pojawi艂 si臋 natomiast kiedy zacz膮艂em zadawa膰 sobie pytanie o to偶samo艣膰 zespo艂u Riverside. O to, kiedy ten zesp贸艂 najbardziej jest sob膮. I jedn膮 z pierwszych odpowiedzi by艂y鈥 koncerty. Na p艂ytach bywa艂o r贸偶nie, bo tam nie zawsze tworzyli艣my wsp贸lnie, nie zawsze te偶 grali艣my w pe艂nym sk艂adzie. Ale na koncertach zawsze to jako艣 dzia艂a艂o. Tu na scenie musieli艣my by膰 razem przez ca艂y czas. To偶samo艣膰 Riverside ukszta艂towana zosta艂a przede wszystkim przez nasze ci膮g艂e bycie w ruchu, przez nasze trasy koncertowe, wyst臋py na 偶ywo i kontakt z publiczno艣ci膮. Dopiero wtedy nabrali艣my barw. Wiele os贸b nie by艂o na naszych koncertach, nie zna nas od tej strony. Przyszed艂 wi臋c czas na p艂yt臋, kt贸ra – nie b臋d膮c albumem koncertowym – by膰 mo偶e odda co艣 z tej naszej atmosfery na 偶ywo.

Mamy wi臋c album gdzie refleksja nad naszym 偶yciem i naszym byciem 鈥瀟u i teraz鈥, 艂膮czy si臋 z potrzeb膮 interakcji z innymi. Album, kt贸ry pokazuje nas takimi jakimi jeste艣my. I kt贸ry by膰 mo偶e pomo偶e innym przejrze膰 si臋 w ich w艂asnych lustrach.

Premiera ju偶 za dwa tygodnie 馃檪

Hello in this hectic pre-holiday craziness, when many of us vow to never let ourselves be a part of the madness again, even though we’d vowed the same thing a year before 馃槈

And so I’m only popping in to leave a short note here that just after Xmas I’ll be sharing my new composition with you, and that it will be a very long track inspired by Vangelis’s “Blade Runner”, with elements of Riverside’s “Eye of the Soundscape”.

I have to admit that working on the new Riverside album – which, for the first time in the band’s career, was produced only by me – has left me completely drained. So at the end of the year, I had to look for some peace and quiet, and unwind after the progressive marathon 馃檪 Yes, indeed, do not let the singles deceive you, the new Riverside album is progressive through and through. So if you missed a bit more complicated tracks, you’ll get them on “ID.Entity”. (The album will be released on January 20th!)

Meanwhile, still this year, on Wednesday 28th December 2022, on my Bandcamp , I will release “Intervallum”, a composition inspired by Vangelis, who sadly passed away earlier this year, and who was an incredibly important and inspiring artist for me. Albums like the aforementioned “Blade Runner”, “Albedo 0.39”, “Heaven and Hell” or even “1492” made me fall in love with soundscapes and melodies, and shaped my music sensitivity in general.

I’m not sure if I have stressed it enough in my work, so I would really like to dedicate this composition to Vangelis.

And I don’t know if it’s important, but it will be 27 minutes long 馃檪

I recorded “Intervallum” by myself in Serakos studio in December this year, under the guidance of Magda and Robert Srzedniccy, and the cover, which you can see in the picture, was created by the German artist, Hajo M眉ller, who has been keeping me company on my electronic journeys.

I would also like to take this opportunity to wish you all in these turbulent times, the most peaceful Holidays.

Witajcie w szale艅czym przed艣wi膮tecznym wariactwie, przy kt贸rym wielu z nas obiecuje sobie, 偶e wi臋cej sobie na takie zaganianie nie pozwoli, mimo 偶e obiecywa艂o to sobie r贸wnie偶 rok temu 馃槈

A wi臋c ja tu tylko tak na kr贸tko z informacj膮, 偶e tu偶 po 艢wi臋tach b臋d臋 chcia艂 zaprezentowa膰 Wam moj膮 now膮 kompozycj臋 i b臋dzie to bardzo d艂ugi utw贸r zainspirowany vangelisowym 鈥濨lade Runnerem鈥, z elementami riversajdowego 鈥濫ye of The Soundscape鈥.

Przyznaj臋, 偶e praca nad nowym albumem Riverside – kt贸ry po raz pierwszy w karierze zespo艂u zosta艂 przeze mnie samodzielnie wyprodukowany – wycisn臋艂a ze mnie wszystkie soki. Musia艂em wi臋c na koniec tego roku si臋 wyciszy膰 i ten progresywny maraton jako艣 odreagowa膰 馃檪. Tak tak, niech single Was nie zwiod膮, nowy album Riverside jest progresywny do b贸lu. Je艣li wi臋c t臋sknili艣cie za troch臋 bardziej skomplikowanymi rzeczami, to na 鈥濱D.Entity鈥 je dostaniecie. (Premiera nowej p艂yty ju偶 20 stycznia!)

Tymczasem jeszcze w tym roku, w 艣rod臋 28 grudnia 2022, na moim Bandcampie uka偶e si臋 kompozycja 鈥濱ntervallum鈥, zainspirowana tw贸rczo艣ci膮 zmar艂ego w tym roku Vangelisa, kt贸ry by艂 dla mnie artyst膮 niezwykle wa偶nym i inspiruj膮cym, a p艂yty takie jak wspomniany 鈥濨lade Runner鈥, 鈥濧lbedo 0.39鈥, 鈥濰eaven and Hell鈥 czy nawet 鈥1492鈥 zaszczepi艂y we mnie mi艂o艣膰 do d藕wi臋kowych przestrzeni i melodii oraz generalnie ukszta艂towa艂y moj膮 muzyczn膮 wra偶liwo艣膰.

Nie wiem czy ten fakt nale偶ycie w swojej tw贸rczo艣ci podkre艣la艂em, dlatego bardzo chcia艂bym ten utw贸r Vangelisowi zadedykowa膰.

I nie wiem te偶, czy to istotne, ale kompozycja b臋dzie mia艂a 27 minut 馃檪

鈥濱ntervallum鈥 nagra艂em samodzielnie w studiu Serakos, w grudniu tego roku, pod czujnym okiem Magdy i Roberta Srzednickich, a ok艂adk臋, kt贸r膮 mo偶ecie obejrze膰 przy tym wpisie, zaprojektowa艂 towarzysz膮cy mi w moich elektronicznych podr贸偶ach niemiecki artysta Hajo M眉ller.

Korzystaj膮c z okazji 偶ycz臋 Wam wszystkim w tych bardzo niespokojnych czasach, jak najbardziej spokojnych 艢wi膮t.

There are no palms, sand or ocean. It’s not a hotel with a swimming pool. Nor is it a beautiful historic city with cosy cafes and mouth-watering local cuisine. There are no mountain ranges or canyons. There are practically no “classic facilities”. There is only silence over a half-frozen lake. Silence so intense that the tinnitus on which I’ve been working hard for years is making itself heard. It’s a perfect place for summarising the past year and making plans for the next one.

I think I must have an old soul because I feel… enough here.

Everyone has their own needs and their own options, everyone copes with stress and exhaustion in their own way. It’s not my business, really. I’m not judging. I’m not glorifying. I’m simply wondering if you have your own “inconspicuous” places you like to go back to? And can such places still be enough in our overstimulated life?

“The laaaaast one”

Light at the end of the tunnel. Trust. Letting go.

I’m not able to do it any other way. Most of my albums must finish stressing one of these elements, and it’s usually done in the final track of the album. Do you remember “OK” from the first Riverside release? It has been like that right from the start. Quieting down, end credits, fading out.

On Riverside albums I had “Coda” on “SONGS”, “Found” on “LFTM”. I searched and searched, and I found. On “Wasteland”, even though the world had ended, the last song was about finding people who survived and getting warm by the fire. Lunatic had “Walking on a Flashlight Beam”, “Moving On” and “The Fountain”.

On the new Riverside album, we have a concept again, and again the last track in which we see a slightly utopian image of shared happiness. Both in the music, and in the video clip. “Light at the end of the tunnel. Hope. Trust”. But this time without “letting go” because, especially these days, we should not let go. (Although for me, “letting go” happened in a slightly different form, which I will talk more about probably later on in interviews ;)).

“ID.Entity”, even though it has a colourful cover and seems to be positive at first glance, contains quite painful messages. In the lyrics I’m talking about why we’re so unhappy, why we don’t trust, don’t understand, and don’t listen to each other. Overall, there are a lot of sad, even if important and needed stories on the album. Depressing because they reflect our current mental state. So I definitely needed another “Coda”, another “Found”, another “The Night Before”.

And we have “Self-Aware”. Out of context, it may sound entertaining. But it’s needed on the album because it extinguishes all fires and stresses that in this day and age we simply have to stick together.

Is it possible to make an album without a coda? It is. Can you disturb the scheme? Of course. I have done it myself a few times. But I felt that the albums which ended with a “Wanderings” or a “Temporary Happiness” left that very much needed moment for “collecting thoughts”. Just like at the cinema, the last scenes which we need to “conclude” the entire film (provided it’s not “The Return of the King” where only the most devoted fans can survive the “conclusion” :)).

I’m not sure what albums with a good ending you can think of, but I feel some of them must be your favourite ones 馃檪

Photo by Radek Zawadzki

Attention, a bit of reading ahead.

Anxiety. That was the only thing on my mind when I was creating this album. And all I cared about was expressing that anxiety. Getting it out of my head and turning it into sounds. I bet you’ve seen many sci-fi films in which an alien “being” leaves the body of its host as a shapeless black mass. And then the main hero, having disposed of the parasite, turns back into someone normal, with the usual colours in their cheeks and eyes full of life again.

Well, the colours have returned to my cheeks and I’m looking at this strange, dark, shapeless parasite I have only just spat out. What form should it take? Maybe combine it with something very angular? Perhaps connected with current affairs? Make it totally binary, totally digital, dehumanised, android-like, a little retro but also a bit futuro. And most of all, claustrophobic. Why? Because that’s the point I am at in life right now.


And now the question is: what do I do with it? Give it to someone? These are not nice sounds to listen to. These are not songs you would keep going back to. These sounds are, in fact, not pleasant at all. It’s a specific experience, perhaps not to be repeated. I call it “a strange Minecraft nightmare you wouldn’t want to go back to”. I know it’s not the kind of world my listeners are used to. I know that some of them will even be turned off. Is that supposed to be my first solo album? Pffft! What kind of artistic downgrade is that supposed to be?

But, to be fair…

In June 2020, I released this album on the internet, without any promotion. Just like that. I simply wanted it to not be forgotten about at the bottom of a drawer. The music which is heard only by its creator is dead and meaningless. It takes interaction with another listener for the magic spell to appear and bring it to life.

Why am I writing about all of this? Because “Lockdown Spaces” is out on vinyl now (link in comments). The first part of the trilogy is released on vinyl as the last one.

The circle is complete. The mission is accomplished.

If you’d like to have also this fragment of my creativity on vinyl, now you can.

Thank you for your continuous support and attention.


Uwaga, b臋dzie czytane.

鈥濧nxiety” po angielsku oznacza niepok贸j. Tylko to mia艂em w g艂owie tworz膮c ten album. I tylko na uzewn臋trznieniu niepokoju mi chodzi艂o. O wyrzuceniu go z g艂owy i zamienieniu na d藕wi臋ki. Z pewno艣ci膮 widzieli艣cie w wielu filmach fantastycznych jak obcy 鈥瀟w贸r鈥 opuszcza cia艂o cz艂owieka, jak wydostaje si臋 z niego jaka艣 bezkszta艂tna czarna masa. Jak bohater – pozbywaj膮c si臋 r贸偶norakiej wersji paso偶yta – zmienia si臋 wtedy z powrotem w kogo艣 normalnego, jak powracaj膮 mu kolory, znika pusty wzrok itd.

No wi臋c kolory mi wr贸ci艂y i patrz臋 si臋 na t臋 dziwn膮 – wyplut膮 przed chwil膮 przez siebie – mroczn膮 bezkszta艂tn膮 posta膰 paso偶yta. Jaki nada膰 temu kszta艂t? Mo偶e po艂膮czy膰 to z czym艣 bardzo kanciastym? Takim najlepiej zwi膮zanym z bie偶膮cymi wydarzeniami? Niech to b臋dzie tw贸r totalnie zero jedynkowy, totalnie cyfrowy, odhumanizowany, androidalny, troch臋 retro, ale te偶 troch臋 futuro. Przede wszystkim – klaustrofobiczny. Dlaczego? Bo w takim w艂a艣nie momencie 偶ycia teraz jestem.


I teraz pytanie – co z tym robi膰? Podrzuci膰 to komu艣? D藕wi臋ki przyjemne w s艂uchaniu raczej nie s膮. To przecie偶 nie s膮 piosenki, do kt贸rych b臋dzie si臋 wraca膰. Te d藕wi臋ki, to w艂a艣ciwie nic przyjemnego. To pewnego rodzaju specyficzne doznanie i to najlepiej jednorazowe. Nazwa艂em je 鈥瀌ziwnym koszmarem z Minecrafta, do kt贸rego nie chc臋 wraca膰鈥 Wiem, 偶e to nie jest 艣wiat do kt贸rego przyzwyczai艂em swoich s艂uchaczy. Wiem, 偶e niekt贸rych wr臋cz tym do siebie zniech臋c臋. To ma by膰 m贸j pierwszy solowy album? Pffff! Co to w og贸le za jaki艣 artystyczny downgrade?

Ale w sumie…

W czerwcu 2020 wrzuci艂em ten album do sieci, bez 偶adnej promocji. Ot taki po prostu. Zale偶a艂o mi tylko na tym, by p艂yta nie trafi艂a do szuflady. Muzyka, kt贸r膮 s艂ucha jedynie jej tw贸rca jest martwa i nie ma 偶adnego znaczenia. Dopiero przy interakcji z innym ni偶 tw贸rca s艂uchaczem pojawia si臋 jakie艣 magiczne zakl臋cie, kt贸re j膮 o偶ywia.

Dlaczego o tym wszystkim pisz臋? Bo 鈥濴ockdown Spaces鈥 ukazuje si臋 w艂a艣nie na winylu (link w komentarzu). Pierwsza cz臋艣膰 trylogii ukazuje si臋 na tym no艣niku jako ostatnia.

Kr膮g si臋 zamyka. Misja zostaje wykonana.

Je艣li b臋dziecie chcieli posiada膰 r贸wnie偶 ten fragment mojej tw贸rczo艣ci, w takiej wersji, teraz jest ju偶 taka mo偶liwo艣膰.

Dzi臋kuje za nies艂abn膮ce wsparcie i uwag臋.

It’s been two years today since, dressed up as a druid, I decided that Lunatic Soul should turn into the direction of frolicking around in a forest. Will it be the only album of this kind in LS discography? It might just be.

As you will know, the six main albums of Lunatic Soul and the two bonus releases can be arranged on a special diagram, which I called “the circle of life and death”. The albums are not released chronologically in terms of the story they’re telling, and so “Through Shaded Woods” is in fact a continuation of LS1, LS2, and Impressions.

It was this fact, among others, that made me… perhaps not stop or take a step back artistically, but take a step to the side. After the daring “Fractured” album, on which I experimented with electronica even more, I took a journey to the environment that feels pretty natural to me, but had been missing in the discography of Lunatic Soul. After all, the whole project started also because of my great love for Swedish dark folk represented by “Hedningarna”. And let me stress here that the love was born in the 90s, a long time before Wardruna, Heilung and hundreds of other Viking-horned clones. I don’t really listen to those bands on a daily basis and they were definitely not an inspiration for “TSW”.

And so the folk album was born with the premise that I would not use any of the usual folk instruments you can hear on most of the folk albums out there. No hurdy-gurdy, no violins, no ceremonial drums, ritual singing or guest choirs of thousands of monk-Vikings. I would still be myself and use the same rock instruments I always use, samples, and my own voice. I think that thanks to my friends from Serakos, I managed to achieve quite an original effect.

“Through Shaded Woods” is two years old today. Happy Birthday!


PS. 鈥漀avvie鈥 is probably the most positive song and possibly the most feminist video clip in my career, which, I must say, makes me very proud.

Dzisiaj mijaj膮 dok艂adnie dwa lata, kiedy to w przebraniu druida postanowi艂em, 偶e Lunatic Soul skr臋ci w stron臋 pl膮sania po lesie. Czy to b臋dzie jedyna taka p艂yta w dyskografii? Niewykluczone.

Jak zapewne wiecie, sze艣膰 g艂贸wnych p艂yt Lunatic Soul i dwie p艂yty bonusowe uk艂adaj膮 si臋 w specjalny diagram, kt贸ry nazwa艂em 鈥瀔r臋giem 偶ycia i 艣mierci鈥. (Polecam ko艅c贸wk臋 video do 鈥濰ylophobii鈥) P艂yty pod wzgl臋dem fabularnym nie ukazuj膮 si臋 chronologicznie, 鈥濼hrough Shaded Woods鈥 jest wi臋c tak naprawd臋 kontynuacj膮 LS1, LS2 i Impressions.

Mi臋dzy innymi ten fakt sprawi艂, 偶e artystycznie musia艂em, mo偶e nie zatrzyma膰 si臋 i cofn膮膰, ale na pewno skr臋ci膰 troch臋 w bok. Po dosy膰 odwa偶nym 鈥濬ractured鈥, gdzie jeszcze bardziej ni偶 na WOTFB zaeksperymentowa艂em z elektronik膮, uda艂em si臋 w tereny dosy膰 dla mnie oczywiste. Niemniej brakowa艂o mi ich w dyskografii LS. W ko艅cu projekt ten powsta艂 mi臋dzy innymi r贸wnie偶 w wyniku mojej wielkiej mi艂o艣ci do szwedzkiego mrocznego folku w stylu 鈥濰edningarny鈥. I podkre艣l臋, 偶e ta mi艂o艣膰 ukszta艂towa艂a si臋 ju偶 w latach 90, czyli w czasach gdzie nie by艂o jeszcze Wardruny, Heilunga oraz dziesi膮tek innych wikingowych klon贸w z rogami. Bo paradoksalnie tych zespo艂贸w raczej na codzie艅 nie s艂ucham i moj膮 inspiracj膮 przy TSW nie by艂y.

(Chocia偶 jak teraz sobie o tym my艣l臋, to jestem przecie偶 z pokolenia, kt贸re zach艂ysn臋艂o si臋 brytyjskim serialem z lat 80 o 鈥濺obin Hoodzie鈥, tym z muzyk膮 Clannad i s艂awetnymi momentami 鈥濩hro艅 nas Hern鈥 tum – tum- tum – tum鈥, wi臋c jakby tak zrobi膰 psychoterapi臋 z hipnoz膮, niewykluczone, 偶e g艂贸wnym sprawc膮 si贸dmego albumu Lunatic Soul by艂by鈥 Michael Praed.)

Anyway, w ten oto spos贸b narodzi艂a si臋 mocno folkowo-rockowa p艂yta, gdzie z g贸ry za艂o偶y艂em, 偶e nie b臋d臋 korzysta艂 z 偶adnego arsena艂u klasycznych folkowych brzmie艅, z kt贸rych korzysta wi臋kszo艣膰 artyst贸w tak膮 muzyk臋 tworz膮cych. 呕adnych lir korbowych, norweskich cytr, skrzypiec, ceremonialnych b臋bn贸w rytualnych i go艣cinnych udzia艂贸w tysi膮ca ch贸ralnie 艣piewaj膮cych mnicho-wiking贸w. Mam by膰 sob膮 i korzysta膰 z tych samych co zwykle rockowych intrument贸w, sampli i w艂asnych g艂os贸w. My艣l臋, 偶e dzi臋ki pomocy moich przyjaci贸艂 z Serakosa uda艂o si臋 uzyska膰 ca艂kiem oryginalny efekt.

鈥濼hrough Shaded Woods鈥 ko艅czy dzisiaj dwa latka. Happy Birthday!

Before we started working on the new album, I asked myself a few questions. Some personal ones, some about the current times, but most of all, questions about the band, for instance, ‘What is our strongest suit?’ There were two answers: ‘Melodies and… live performances!’ ‘What is the most comfortable setting for Riverside?’ Again, the answer was pretty obvious: ‘the stage’. Ironically, we haven’t really spoilt our fans with live releases, so I thought perhaps it was time to record a studio album which would musically reflect the character and dynamic of our live shows. Especially that we really wanted to say goodbye to the decade of sadness and melancholy, which dominated our recent releases.

The previous 3 (or with EOTS even 4) albums were created mainly in the studio. This time I wanted us all to go back to the rehearsal room and compose the majority of the material there. I wanted to capture the energy which comes from playing together. I wanted Piotr Kozieradzki to play in the way he likes to play most, I wanted Micha艂 艁apaj to be…the Micha艂 we know from live shows. And on top of that, I wanted the compositions to be dominated by symbiotic interlacing of instruments, which has always been an important part of our style. I think because of that we have recorded a really good Riverside album filled with the most characteristic elements of our 鈥歩dentity鈥.

Riverside’s new album will be released on January 20th, 2023. Pre-order here:

Artwork by Jarek Kubicki

Zanim zabrali艣my si臋 za wymy艣lanie nowej p艂yty zada艂em sobie kilka pyta艅. Troch臋 osobistych, troch臋 na temat obecnego 艣wiata, ale przede wszystkim na temat zespo艂u, np. 鈥濿 czym Riverside jest najlepszy? Odpowiedzi by艂y dwie: 鈥濿 melodiach i鈥 w koncertach!鈥.鈥濳iedy Riverside jest鈥 najbardziej sob膮?鈥 I chyba zn贸w na usta ci艣nie si臋 s艂owo: 鈥瀔oncerty鈥. 鈥濰mm鈥 paradoksalnie nie rozpieszczamy naszych fan贸w wydawnictwami koncertowymi, mo偶e wi臋c pora nagra膰 album studyjny, kt贸ry muzycznie odzwierciedli charakter, dynamik臋 i 偶ywio艂owo艣膰 pojawiaj膮c膮 si臋 podczas naszych wyst臋p贸w na 偶ywo? Zw艂aszcza, 偶e ju偶 naprawd臋 chcemy po偶egna膰 dekad臋 smutku i melancholii, kt贸ra zdominowa艂a ostatnie p艂yty.

Poprzednie 3 (a nawet 4, bo by艂o te偶 EOTS) albumy powstawa艂y g艂贸wnie w studiu. Tym razem chcia艂em 偶eby艣my powr贸cili do sali pr贸b i tam w wi臋kszo艣ci skomponowali materia艂. 呕eby s艂ycha膰 by艂o t臋 energi臋 wsp贸lnego grania. 呕eby Piotr Kozieradzki m贸g艂 zagra膰 w stylu, w kt贸rym czuje si臋 najlepiej, 偶eby Micha艂 艁apaj鈥 by艂 tym Micha艂em, kt贸rego znamy z koncert贸w. Dodatkowo zamarzy艂em sobie, 偶eby wi臋kszo艣膰 kompozycji zdominowana by艂a przez symbiotyczne przeplatanie si臋 ze sob膮 instrument贸w, co zawsze by艂o wa偶n膮 cz臋艣ci膮 naszego stylu. My艣l臋, 偶e dzi臋ki temu nagrali艣my naprawd臋 dobry riversidowy album, z kt贸rego bij膮 najbardziej charakterystyczne elementy naszej 鈥瀟o偶samo艣ci鈥.

Najnowszy album Riverside ukazuje si臋 ju偶 20 stycznia 2023.

W przedsprzeda偶y mo偶na go zam贸wi膰 o tutaj:

Artwork Jarek Kubicki

We have a few things in common with Steve. Apart from music (although sometimes we go in different directions as he鈥檚 more into jazz and I鈥檓 more into folk), and the fact that we both like to have a few different music projects, we released our solo debuts in 2008 (I swear, we hadn鈥檛 agreed to do it at the same time :)), and a little later (and both at a different time) we became stepfathers to two kids (no, not the same kids :)). And then, on October 30th, on the day of Porcupine Tree concert in Katowice, we wore similar shirts. We also both wear glasses (although I take mine off on stage) and we once rocked similar hairstyles. But that鈥檚 where similarities end.

It鈥檚 my dear colleague鈥檚 birthday today so I wanted to say that I really value our friendship. Steven鈥檚 music was one of the triggers of my music career and it will always be special to me. We might not be the kind of friends who stay up late chatting about all the music releases in the world over a glass of wine, we have others to do that with, but, somehow, we鈥檙e always on the same wavelength, connected by the drive to create – in our own ways, with different musicians, on different levels of initiation.

Happy Birthday Steven. You鈥檝e managed to gain incredible levels of expertise in music and build a few fantastic and truly inspiring music worlds. Be proud of it and never stop, even if you are, inevitably, growing older every year :)))

Ze Stefanem mamy troch臋 wsp贸lnego. Pomijaj膮c zainteresowania muzyczne (chocia偶 czasem si臋 rozje偶d偶amy, bo on bardziej w jazz a ja w folk) i fakt, 偶e ka偶dy z nas lubi mie膰 kilka niezale偶nych autorskich muzycznych byt贸w, po艂膮czy艂o nas jeszcze to, 偶e – autentycznie bez umawiania si臋 – w 2008 wydali艣my nasze solowe debiuty, troch臋 p贸藕niej – i ka偶dy w innym czasie – zostali艣my ojczymami dw贸jki dzieciak贸w (nie, nie tych samych :)) oraz w dniu koncertu Porcupine Tree 30 pa藕dziernika w Katowicach za艂o偶yli艣my podobne koszule. Fakt, nosimy okulary (ja na scenie zdejmuj臋) i kiedy艣 mieli艣my te same fryzury, ale to chyba na tyle.

Szanowny kolega ko艅czy dzisiaj pi臋kny wiek, wi臋c chcia艂em tylko powiedzie膰, 偶e niezwykle ceni臋 sobie nasz膮 przyja藕艅. Muzyka Stevena by艂a w ko艅cu jednym z zapalnik贸w mojej muzycznej kariery, wi臋c zawsze b臋d臋 j膮 ceni艂. Nie gadamy mo偶e przy winie do p贸藕na o wszystkich p艂ytach 艣wiata, bo od tego s膮 inni, ale jako艣 tak transcendentalnie zawsze nadajemy na podobnych falach. 艁膮czy nas to, 偶e lubimy du偶o tworzy膰, ka偶dy po swojemu, ka偶dy z innymi muzykami i ka偶dy na innym poziomie wtajemniczenia.

Wszystkiego najlepszego Steven. Uda艂o Ci si臋 przez te wszystkie lata posi膮艣膰 niesamowit膮 muzyczn膮 wiedz臋 i zbudowa膰 kilka fantastycznych niezwykle inspiruj膮cych muzycznych 艣wiat贸w. B膮d藕 z tego dumny i nie przestawaj, mimo, oczywi艣cie tej nieub艂aganej i wci膮偶 post臋puj膮cej staro艣ci :))))

There are probably few things worse than surrounding yourself with people who think they know better and you should simply follow their advice.

Few things worse than feeling that someone from your circle does not accept you for who you are, who鈥檚 always picking faults and trying to change you. If you feel you鈥檙e being blamed for living your life the way you want to, perhaps it鈥檚 time to consider if that relationship is worth continuing? Most of us, at some point, 鈥渃lean up鈥 our lives and the lyrics to 鈥淚鈥檓 Done With You鈥 are exactly about that.

It often takes very long to realise which toxic people in our circle we should get rid of. But better late than never鈥

Artwork by Jarek Kubicki

Chyba nie ma nic gorszego ni偶 otaczanie si臋 osobami, kt贸re uwa偶aj膮, 偶e wiedz膮 wi臋cej i lepiej, a Ty najlepiej 偶eby艣 post臋powa艂 tylko zgodnie z ich zaleceniami.

Je艣li czujesz, 偶e osoba z Twojego kr臋gu Ci臋 nie akceptuje tylko wci膮偶 wytyka b艂臋dy i pr贸buje zmienia膰. Je艣li czujesz, 偶e jeste艣 obwiniany za to, 偶e 偶yjesz w spos贸b w jaki chcesz 偶y膰, by膰 mo偶e warto si臋 zastanowi膰 czy taka relacja jest Ci potrzebna? Ka偶dy w pewnym momencie swojego 偶ycia dokonuje swego rodzaju “sprz膮tania”. Tekst “I’m Done With You” m贸wi o takim w艂a艣nie sprz膮taniu.

Do pozbywania si臋 toksycznych os贸b z naszego otoczenia dojrzewamy bardzo p贸藕no. Jednak zawsze lepiej p贸藕no ni偶 wcale…

zdj臋cie Jarek Kubicki

A new Riverside single will be released in two weeks. It comes from the new album, which will be released in… 3.5 months. The world has changed. The times when rock bands released one single before the album was out, the second one on the release date, and the third one a month later, are long gone. These days one has to prepare at least three singles ahead of the release because there are streaming services and algorithms. And it’s best to begin the promotional campaign about three months in advance.

What does it mean? Well, it means that the fans will again be divided into those who will welcome each new soundbite in order to check if it makes sense to buy a physical copy of the album, for example. And into the traditionalists who will listen to the album only in its entirety and without any spoilers.

To be honest, I admire all the brave defenders of the one and only right way to listen to records, from beginning to end, better yet if they’re released on vinyl, commenting every single with, “I don’t want any spoilers, I’m waiting for the whole release!” Let’s be clear, I’m not being sarcastic or cynical, I really do respect that, but being a fan of listening to whole albums myself (and, on top of that, of composing albums in such way that they are best received in their entirety), I have already opened up to the whole singles phenomenon.

It’s honestly quite interesting, getting to know only parts of the album from the promotional-single aspect, long before their release date. Paying attention to how the suspense is created by the staggered release of new content. And on the release date – bam! Confrontation with reality. Checking whether the best is yet to come, or whether it’s already been revealed, looking at the compositions from a different perspective, in their proper context. It’s a very interesting multilayered experience.

Why deprive yourself of it?

But let me say it again, I do understand all of you who fight it. It’s got its own charm. It’s a bit like in the era of the VHS, when you ran back home after work to watch the recording of the last night’s game without knowing the final score, and so you ran with your ears blocked to avoid hearing any potential spoilers. Sadly (for some), you needed hands to press the button in the lift…

Have a nice weekend!

Photo by Radek Zawadzki

Ju偶 za dwa tygodnie premiera nowego singla Riverside. Singla z nowej p艂yty, kt贸ra uka偶e si臋 za鈥 3,5 miesi膮ca. 艢wiat si臋 zmieni艂. Sko艅czy艂y si臋 czasy, gdy zespo艂y rockowe wydawa艂y jednego singla przed premier膮, drugiego w czasie premiery, a trzeciego miesi膮c po premierze albumu. Teraz przed premier膮 nowego albumu trzeba dostarczy膰 conajmniej trzy single, bo streamingi i algorytmy. A z kampani膮 promocyjn膮 wystartowa膰 najlepiej ju偶 kwarta艂 przed.

Co to oznacza? 呕e biedni fani zn贸w podziel膮 si臋 na tych, kt贸rzy z rado艣ci膮 przyjm膮 ka偶dy nowy d藕wi臋k, 偶eby np. sprawdzi膰, czy jest sens kupowa膰 album w wersji fizycznej. Na przyk艂ad. No i na tych tradycjonalist贸w, co to p艂yt臋 tylko w ca艂o艣ci i bez spojler贸w.

Szczerze m贸wi膮c podziwiam wszystkich dzielnych obro艅c贸w jedynego i s艂usznego s艂uchania p艂yt od pocz膮tku do ko艅ca, i to najlepiej tylko z winyla, komentuj膮cych pod ka偶dym nowym singlem rzeczy typu: 鈥濶ie s艂ucham spoiler贸w! Czekam na ca艂膮 p艂yt臋!鈥 呕eby nie by艂o – bez sarkazmu i cynizmu, naprawd臋 szanuj臋, ale sam, jako wielki fan s艂uchania album贸w w ca艂o艣ci – ma艂o tego, komponowania p艂yt tak, 偶eby najlepszy odbi贸r by艂 w ca艂o艣ci – ju偶 si臋 na to singlowe zjawisko dawno temu otworzy艂em.

W sumie jest to nawet interesuj膮ce. Poznawanie w pierwszej kolejno艣ci jedynie cz臋艣ci album贸w od strony promocyjno – singlowej, ju偶 na d艂ugo przed premier膮. Zwracanie uwagi na form臋, w jakiej budowane jest napi臋cie, z dostarczanym co chwil臋 ciekawym kontentem. W dniu premiery za艣 – bam! Konfrontacja z rzeczywisto艣ci膮. Sprawdzanie czy najlepsze ju偶 by艂o, czy dopiero teraz si臋 pojawi, i patrzenie na dane kompozycje z innej perspektywy, bez wyrwanego kontekstu. Ciekawe to i wielowarstwowe do艣wiadczenie.

Po co si臋 wi臋c tego pozbawia膰?

Ale szanuj臋 i rozumiem wszystkich walcz膮cych. To te偶 ma sw贸j urok. Troch臋 ju偶 przypomina sytuacj臋, kiedy w czasach VHS, wracaj膮c do domu po pracy, bieg艂o si臋, 偶eby zobaczy膰 nagrany na video wczorajszy mecz, nie zna艂o si臋 wyniku, wi臋c bieg艂o si臋 z zas艂oni臋tymi uszami, 偶eby przypadkiem kto艣 czego艣 nie zaspojlerowa艂. Niestety (dla niekt贸rych) przycisk w windzie te偶 trzeba by艂o nacisn膮膰鈥

Miejcie dobry czwartek.

Zdj臋cie: Radek Zawadzki

The last week of mixing.

Can you remember what I wrote about deadlines? For me, the new Riverside album is one of the biggest challenges in my career. Either that, or I have simply forgotten it’s always been like that

“Complete everything in less than three months!” I put an exclamation mark at the end of the sentence which opened my new notebook, just below yet another one-word title. There was also a moment of crisis. That’s when I changed the exclamation into a question mark. Which made it more current as well, as the lyrics on the new album criticise, among others, the turbocapitalist thrust forward at the expense of everything that’s really important in life. But later, exactly because the lyrics are more current than ever, I erased the question mark and replaced it with three exclamation marks.

Work on the new album has been going on simultaneously in two studios, The Boogie Town Studio in Otwock and Studio Serakos in Warsaw, ever since we came back from the tour of the US and Latin America. There will be seven tracks on the main disc and two instrumental ones on the bonus disc. Will it be a good release? Can Riverside still surprise you in any way? Yes and yes. Provided, of course, that we will make it to the end of this week.

Keep your fingers crossed!

Ostatni tydzie艅 miks贸w.

Pami臋tacie jak pisa艂em o deadline鈥檃ch? Nowy album Riverside to prywatnie jedno z moich najwi臋kszych wyzwa艅 w karierze. Albo ju偶 zapomnia艂em jak to zawsze by艂o.

鈥瀂robi膰 wszystko w nieca艂e trzy miesi膮ce!鈥 Taki to w艂a艣nie znak interpunkcyjny umie艣ci艂em na koniec zdania, zdobi膮cego pierwsz膮 stron臋 nowego zeszytu, tu偶 pod kolejnym jednowyrazowym tytu艂em. By艂 te偶 moment kryzysu. Przerobi艂em wtedy wykrzyknik na znak zapytania. Od razu zrobi艂o si臋 aktualniej, bo teksty na nowej p艂ycie krytykuj膮 turbokapitalistyczne parcie do przodu kosztem wszystkiego, co w 偶yciu najwa偶niejsze. Ale potem chocia偶by dlatego, 偶e w艂a艣nie w tych tekstach jest aktualniej ni偶 kiedykolwiek wcze艣niej, zamaza艂em znak zapytania i zmieni艂em na trzy wykrzykniki.

Od powrotu z trasy po Stanach i Ameryce 艁aci艅skiej trwaj膮 non stop prace, symultanicznie w dw贸ch studiach: otwockim The Boogie Town i warszawskim studiu Serakos. Nowy album b臋dzie mia艂 siedem utwor贸w na dysku g艂贸wnym i dwa instrumentalne na dysku bonusowym. Czy to b臋dzie dobra p艂yta? Czy b臋dzie to Riverside, kt贸re mo偶e jeszcze czym艣 zaskoczy膰? Tak i tak. Pod warunkiem oczywi艣cie, 偶e uda nam si臋 w zdrowiu i skupieniu dobrn膮膰 do ko艅ca tego tygodnia.

Trzymajcie zatem kciuki!

Hi, I鈥檓 pleased to tell you that the second part of my electronic trilogy, called 鈥淐laustrophobic Universe鈥, will be out on vinyl on August 12th.

I must say it鈥檚 my favourite one.

You can preorder it now on Burning Shed and Shelter of Mine.


Mi艂o mi poinformowa膰, 偶e druga cz臋艣膰 mojej elektronicznej trylogii, zatytu艂owana 鈥濩laustrophobic Universe鈥, ju偶 12 sierpnia uka偶e si臋 na p艂ycie winylowej.

Nie ukrywam, 偶e ta cz臋艣膰 jest moj膮 ulubion膮.

Album dost臋pny jest w przedsprzeda偶y na stronach Burning Shed oraz Shelter of Mine.

Before I get lost in the depths of work on the new Riverside album, I’d like to extend my gratitude to everyone who bought the “art book” CD version of the “Lockdown Trilogy” and the vinyl edition of “Interior Drawings”.

I do hope you like these releases.

photo: Radek Zawadzki

Zanim przepadn臋 w odm臋tach pracy nad nowym albumem Riverside, jeszcze raz bardzo dzi臋kuj臋 wszystkim, kt贸rzy nabyli 鈥瀉rtbookow膮鈥 wersj臋 cd 鈥濴ockdown Trilogy鈥 oraz winylowe wydanie 鈥濱nterior Drawings鈥.

Mam nadziej臋, 偶e wydawnictwa si臋 Pa艅stwu podobaj膮.

zdj臋cie: Radek Zawadzki

Good day,

This is what my pandemic side action looks like in the physical form of a CD.

For those who are still unaware: during the pandemic, I let myself take a break from riverside-lunatic songs and recorded a few strange albums with instrumental electronic music. They were released so far on Bandcamp and cassette tapes. Today marks the release of the limited CD edition, which is this beautiful art book containing all the albums from the lockdown trilogy, as well as an additional disc with new material.

I hope that all the collectors of special limited editions will be happy with this release.

Dzie艅 dobry, tak prezentuje si臋 m贸j pandemiczny skok w bok w wersji fizycznej na CD.

Dla Tych, kt贸rzy nie wiedz膮. W pandemii pozwoli艂em sobie troch臋 odpocz膮膰 od riversajdowo-lunatycznych piosenek i nagra艂em kilka dziwnych p艂yt z instrumentaln膮 muzyk膮 elektroniczn膮. Wydawa艂em je przez ostatnie dwa lata na Bandcampie i kasetach magnetofonowych. Dzisiaj ukazuje si臋 limitowana wersja CD, w postaci pi臋knie prezentuj膮cego si臋 artbooka zawieraj膮ca wszystkie p艂yty lockdownowej trylogii oraz dodatkowy kr膮偶ek z nowym materia艂em.

Mam nadziej臋, 偶e wydawnictwo przypadnie do gustu wszystkim kolekcjonerom limitowanych wersji specjalnych.

“Let’s Meet Outside”

That’s the title of my newest release, which completes and summarises the last two years of my experiments with electronic music. You will be able to listen to it on May 20th, and a single from that release called “News From The World” will be out a month earlier, on April 20th. I am sharing with you today the covers of the album and the single, both created by Hajo M眉ller, who designed the graphics for the whole trilogy.

The idea I had for all the albums from the “Lockdown Trilogy” was to use only electronic instruments and vocals. On “Let’s Meet Outside” however, you will be able to hear the bass and electric guitar. In addition, I also used samples of my voice from a very long time ago when I was… three 馃檪

On the release date, “Let’s Meet Outside” will become available in all streaming services and digital platforms. It will be released on CD thanks to Kscope as a deluxe limited edition with all the previous albums from the trilogy. If you’d like to buy the Earbook, you can pre-order it here:

This year, I’m returning to Riverside and Lunatic Soul, so I’m even more happy to know that my electronic experiments of the last two years will be properly summarised and released in a physical form, which I hope will make proper audio-visual impressions on us 馃檪

“Let’s Meet Outside” – 20.05.2022

1. It All Started With This

2. Lockdown 90-92

3. Offline Reverse

4. News From The World

5. Let鈥檚 Meet Outside

6. Drawing Rain

鈥濴et鈥檚 Meet Outside鈥

Taki tytu艂 b臋dzie mia艂o moje najnowsze wydawnictwo, zamykaj膮ce i podsumowuj膮ce ostatnie dwuletnie eksperymenty z muzyk膮 elektroniczn膮. Ca艂o艣ci b臋dzie mo偶na pos艂ucha膰 ju偶 20 maja. Miesi膮c wcze艣niej, 20 kwietnia uka偶e si臋 za艣 singiel 鈥濶ews From The World鈥. Ok艂adki albumu i singla pozwalam sobie zaprezentowa膰 ju偶 dzisiaj. Autorem obu jest oczywi艣cie Hajo M眉ller, kt贸ry stworzy艂 grafik臋 do wszystkich cz臋艣ci trylogii.

Za艂o偶eniem wszystkich p艂yt wchodz膮cych w sk艂ad tzw. 鈥濴ockdown Trilogy鈥 by艂o wykorzystanie na albumach jedynie instrument贸w elektronicznych i wokalu. Na 鈥濴et鈥檚 Meet Outside鈥 pojawi si臋 ju偶 gitara basowa oraz gitara elektryczna. Dodatkowo pozwoli艂em sobie wykorzysta膰 sample swojego g艂osu, z zamierzch艂ych czas贸w gdy mia艂em鈥 trzy lata 馃檪

W dniu premiery, 鈥濴et鈥檚 Meet Outside鈥 b臋dzie mo偶na pos艂ucha膰 we wszystkich serwisach streamingowych i na platformach cyfrowych. W formie fizycznej, dzi臋ki brytyjskiej wytw贸rni Kscope, b臋dzie mo偶na je naby膰 jedynie na CD, w ekskluzywnym wydaniu zbiorczym, razem z poprzednimi albumami trylogii. Wszystkich zainteresowanych nabyciem limitowanego Earbooka, zapraszam pod ten link –

W tym roku wracam ju偶 do Riverside i Lunatic Soul. Tym bardziej ciesz臋 si臋, 偶e moje elektroniczne eksperymenty z ostatnich dw贸ch lat zostan膮 nale偶ycie podsumowane i wydane w formie fizycznej, kt贸ra mam nadziej臋 dostarczy nam wszystkich odpowiednich wra偶e艅 audiowizualnych 馃檪

鈥濴et鈥檚 Meet Outside鈥 – 20.05.2022

1. It All Started With This

2. Lockdown 90-92

3. Offline Reverse

4. News From The World

5. Let鈥檚 Meet Outside

6. Drawing Rain

In 2020, I decided to conduct an experiment. I set out to create a third music world, independent of my band Riverside, and solo project, Lunatic Soul. A world which would differ stylistically from the previous two, and underline the first steps I took in music.

The resulting three electronic albums make up the so called “Lockdown Trilogy”, which will be finally released this year on physical media, starting with the limited 4-Disc Deluxe Book Set (Trilogy + bonus EP) and “Interior Drawings” LP, coming 20 May 2022.

Pre-orders are available!

Lockdown Trilogy – Link

Interior Drawings (Orange) vinyl – Link

And thank you for your support!

This is the cover of the “fourth part of the trilogy”, a special bonus release which will be included in the CD edition of the “Lockdown Trilogy”, for what is a trilogy without a fourth album?

Art by Hajo M眉ller

A tak b臋dzie wygl膮da艂a ok艂adka “czwartej cz臋艣ci trylogii”, specjalnego dodatkowego wydawnictwa, kt贸re uka偶e si臋 w zbiorczym wydaniu “Lockdown Trilogy” na CD. Bo co to by艂aby za trylogia bez czwartej p艂yty?

Art Hajo M眉ller

You’re asking me about the new聽Lunatic Soul, and whether I’m already thinking about it. Of course I am. According to the concept and the timeline, the last Lunatic Soul will take place between Fractured and Walking on a Flashlight Beam. Basically, it will be a prequel to WOTFB, a music illustration of the condition of the main character who is about to lock himself up in his hikikomori world. I’m tempted to pull out all stops and create something completely crazy and weird. The MD trilogy inspired me to do that. Well, we’ll see…

Photo by Wojtek Kuty艂a

Pytacie mnie jaki b臋dzie nowy Lunatic Soul. I czy ju偶 o nim my艣l臋. Oczywi艣cie, 偶e my艣l臋. Zgodnie z konceptem i osi膮 czasu – akcja ostatniego albumu Lunatic Soul b臋dzie si臋 dzia艂a pomi臋dzy Fractured a Walking on a Flashlight Beam. W艂a艣ciwie to b臋dzie prequelem WOTFB, muzyczn膮 ilustracj膮 stanu bohatera, kt贸ry ju偶 niebawem zamknie si臋 w swoim 艣wiecie hikikomori. Kusi mnie, 偶eby pojecha膰 po bandzie, zrobi膰 co艣 szalonego i kompletnie dziwnego. Trylogia MD, troch臋 mnie do tego zainspirowa艂a. No zobaczymy鈥β

Zdj臋cie: Wojtek Kuty艂a 

Have you heard of the mockumentary called “I’m still Here”? It shows Joaquin Phoenix pretending for over a year to be giving up acting. I do not wish to compare myself to the outstanding actor but recently I have been pretending a little myself. I’ve been pretending to have given up on releasing albums on classic physical media.聽But with the start of the new year, my pandemic experiment has come to a close and I’m happy to be able to announce its conclusion:

“Lockdown Trilogy” will be released this year on CD and vinyl, but please note that these are not going to be regular releases.

The CDs will be available as a deluxe edition in a beautiful art book containing graphics, pictures and facts, as well as… a fourth disc with additional music content: a minialbum “Let’s Meet Outside” with entirely new and previously unreleased material.

“Lockdown Trilogy” will also be released on vinyl. We’ll start from “Interior Drawings”, followed by “Claustrophobic Universe”, and we’ll finish with the experimental “Lockdown Spaces”. Each of the albums will be available in two colour versions. The vinyls will be black and the colour of the cover.

Soon, I will let you know about the release dates and pre-orders of all of the above. And you won’t have to wait too long to hear a new composition promoting these releases.

Yours sincerely,

photo: Tomasz Pulsakowski
post: Hajo M眉ller

Kojarzycie mockument “I’m Still Here”? Przez ponad rok Joaquin Phoenix udawa艂 tam siebie zrywaj膮cego z aktorstwem. Nie chc臋 si臋 tu por贸wnywa膰 do wybitnego aktora, ale ja te偶 troch臋 ostatnio udawa艂em. A udawa艂em, 偶e zerwa艂em z wydawaniem p艂yt na klasycznych no艣nikach fizycznych.聽Wraz z pocz膮tkiem nowego roku m贸j pandemiczny eksperyment dobiega jednak ko艅ca i ciesz臋 si臋, 偶e nareszcie mog臋 og艂osi膰 jego fina艂:

“Lockdown Trilogy” uka偶e si臋 w tym roku na cd i winylach, przy czym nie b臋d膮 to zwykle wydawnictwa.

Wydanie CD zaprezentowane zostanie w postaci ekskluzywnego i pi臋knie wydanego artbooka z mas膮 grafik, zdj臋膰 oraz informacji, a tak偶e… czwartym kr膮偶kiem z dodatkow膮 zawarto艣ci膮 muzyczn膮 – minialbumem “Let’s Meet Outside”, ca艂kowicie premierowym i do tej pory nieprezentowanym materia艂em muzycznym.

“Lockdown Trilogy” uka偶e si臋 r贸wnie偶 na winylach. Zaczniemy od “Interior Drawings”, potem uka偶e si臋 “Claustrophobic Universe”, a na koniec eksperymentalne “Lockdown Spaces”. Ka偶dy z album贸w b臋dzie mia艂 dwa warianty kolorystyczne. Winyle b臋d膮 czarne i w kolorze zwi膮zanym z ok艂adk膮.

O dok艂adnych datach poszczeg贸lnych wydawnictw i preorderach poinformuj臋 Was ju偶 niebawem. Niebawem te偶 zostanie zaprezentowany nowy premierowy utw贸r promuj膮cy niniejsze wydawnictwa.

Polecam si臋 i k艂aniam nisko,

“How To Overcome Crisis” – that’s the title of another single from “Interior Drawings”, the third instalment of my electronic instrumental trilogy released in December 2021 on… cassette tapes’.

“Interior Drawings” is perhaps the most accessible album of the whole trilogy, and “How to Overcome Crisis” is the most accessible composition as it features… vocals and as many as 8 lines of lyrics. It’s the moment of creating – you may remember that the new album talks about a creative process – when a crisis happens. It’s symbolised by all the swishing and grinding which we have to work through. I was wondering how to represent the “overcoming” in music and the only solution was to have a nice melody. That’s how the composition became almost a song with some strange noises and vocals.’


Oh, by the way, the whole trilogy will be released later this year on vinyl and CD! More info soon!

“How To Overcome Darkness” – tak nazywa si臋 kolejny singiel z “Interior Drawings” – trzeciej cz臋艣ci mojej elektronicznej trylogii, kt贸ra wydana zosta艂a w grudniu 2021 na… kasecie magnetofonowej.

“Interior Drawings”, to chyba najbardziej przyst臋pna p艂yta z ca艂ej trylogii, a “How To Overcome Crisis”, najbardziej przyst臋pna kompozycja, bo zawiera… 艣piew i a偶 8 linijek tekstu. To moment tworzenia – bo przypomn臋, 偶e nowa p艂yta m贸wi o procesie tw贸rczym – w kt贸rym pojawia si臋 kryzys, symbolizowany przez te wszystkie 艣wisty i zgrzyty, kt贸re s艂yszymy w kompozycji i kt贸re musimy przezwyci臋偶y膰. Zastanawia艂em si臋 jak to “przezwyci臋偶enie” przedstawi膰 w muzyce i jedyne co przysz艂o mi do g艂owy to… 艂adna melodia. W ten oto spos贸b wysz艂a z tego prawie piosenka z dziwnymi przeszkadzaj膮cymi d藕wi臋kami i 艣piewem.

MI艂ego ods艂uchu!

A przy okazji, w tym roku przewidziane jest wydanie ca艂ej lockdownowej trylogii na winylu i cd! Wi臋cej informacji niebawem!


I’m very pleased to inform you that my three solo albums, which make the so called “Lockdown Trilogy” and have so far been available only on Bandcamp, streaming, and cassette tapes, will be released in 2022 also on CD and vinyl.

The compact disc version will be a deluxe 4CD edition with bonus material (which will feature even the bass guitar ;))

More info soon!

P.S. By the way, a big thanks to everyone who has supported me for the last two years on my Bandcamp, who has bought cassette tapes and started to follow my MD profile, and who simply accepted the fact that there is now a new solo music world, independent of Lunatic Soul and Riverside. As much as possible, I will be going back to it.


Jest mi bardzo mi艂o poinformowa膰, 偶e moje trzy solowe p艂yty, wchodz膮ce w sk艂ad tzw. cyklu “Lockdown Trilogy”, do tej pory dost臋pne jedynie na Bandcampie, w streamingu i na kasetach magnetofonowych, uka偶膮 si臋 w 2022 r贸wnie偶 na CD i p艂ytach winylowych.

Wersja kompaktowa uka偶e si臋 w postaci ekskluzywnego wydania 4CD z dodatkowym materia艂em bonusowym (na kt贸rym pojawi si臋 ju偶 nawet gitara basowa ;))

Wi臋cej informacji niebawem!

PS. Przy okazji – dzi臋kuj臋 wszystkim, kt贸rzy w ci膮gu ostatnich dw贸ch lat wspierali mnie na moim Bandcampie, kt贸rzy kupili kasety i zacz臋li obserwowa膰 m贸j profil MD oraz zwyczajnie zaakceptowali fakt, 偶e pojawi艂 si臋 nowy solowy i niezale偶ny od Lunatic Soul i Riverside muzyczny 艣wiat. W miar臋 mo偶liwo艣ci, z pewno艣ci膮 b臋d臋 do niego wraca艂.

Do you know why is it that the older we are, the faster the time flies? Of course you do. It’s about patterns and repetition. The more similar the years are, the quicker we reach another December-January summary, surprised a little that we didn’t manage to fulfil all the previous resolutions.

It can’t be denied that the horrible 2020 threw us off a bit, turning many things upside down. Fortunately, 2021, which as it turned out wasn’t much better, ended possibly even quicker.

Good riddance.
So this is my wish for you, my friends: may the previous two years finish here and not extend into three or four. May 2022 be a new chapter, a new beginning of something that won’t overwhelm us with a new wave of difficulties (to put it mildly) we have recently been facing.

I wish you health, strength and persistence. May all your plans for 2022, all the promises and resolutions, start coming true very soon. And may all those fulfilled plans and promises snowball into making other wishes come true as well. And may those, in turn, make us more resilient. Resilient to viruses, to stupidity, to hatred, to indifference.

May all the bad voices in your head go quiet, may your hearts and souls be at peace. And may we all have the strength to inspire those whose path is a bit more difficult, and to take care of those we love and care about. Let’s remember that it always works both ways.

Finally, I wish you calm, serenity and smile. The kind with your eyes closed, when you’re at peace with yourself.

All the best!


Wiecie Pa艅stwo dlaczego im jeste艣my starsi tym szybciej leci nam czas? Oczywi艣cie, 偶e wiecie. Rzecz ma si臋 w schematach i powtarzalno艣ci. Im bardziej te lata s膮 do siebie podobne, tym szybciej, troch臋 zaskoczeni, 偶e nie uda艂o nam si臋 do ko艅ca wype艂ni膰 wszystkich postanowie艅 roku ubieg艂ego, docieramy do kolejnych grudniowo – styczniowych podsumowa艅.

Nie da si臋 ukry膰, 偶e fatalny 2020 troch臋 wybi艂 nas z tego rytmu przyzwyczaje艅, stawiaj膮c wiele rzeczy na g艂owie. Na szcz臋艣cie 2021, kt贸ry jak si臋 okaza艂o wcale nie by艂 lepszy, sko艅czy艂 si臋 chyba jeszcze szybciej.

I dobrze.

呕ycz臋 Wam kochani, 偶eby ta ostatnia dwulatka nie zamieni艂a si臋 w trzylatk臋 lub czterolatk臋. Oby 2022 by艂 ju偶 nowym rozdzia艂em, nowym pocz膮tkiem jakiego艣 kolejnego etapu, w kt贸rym nie przyt艂oczy nas kolejna fala – najdelikatniej m贸wi膮c – trudno艣ci z jakimi borykali艣my si臋 w ostatnim czasie.

呕ycz臋 Wam zdrowia, si艂y i wytrwa艂o艣ci. I 偶eby wszystkie plany na 2022, te wszystkie obietnice i noworoczne postanowienia zacz臋艂y si臋 spe艂nia膰 w spos贸b zauwa偶alny w miar臋 wcze艣nie. I 偶eby nast膮pi艂 efekt kuli 艣niegowej i te ju偶 spe艂nione, pomaga艂y spe艂nia膰 kolejne. A te kolejne sprawi艂y, 偶e poczujemy si臋 bardziej odporni. Na wirusy, na g艂upot臋, na nienawi艣膰, na oboj臋tno艣膰.

呕ycz臋 Wam te偶 wygaszenia z艂ych g艂os贸w w g艂owie, mniejszego ko艂atania serca i jak najmniejszego wewn臋trznego rozedrgania. I 偶eby艣my wszyscy mieli si艂臋 do inspirowania tych, kt贸rym jest troch臋 trudniej i zadbania o tych, kt贸rych kochamy i na kt贸rych nam zale偶y. Pami臋tajmy, 偶e to zawsze dzia艂a w drug膮 stron臋.

I na koniec 偶ycz臋 Wam spokoju, oddechu i u艣miechu. Takiego z zamkni臋tymi oczami, takiego pogodzonego ze sob膮.

Wszystkiego co najlepsze!


Tomorrow, my new album, “Interior Drawings” will be available in all streaming services and digital platforms. It will also be available on cassette tapes, whose symbolism I have talked about many times.

The lockdown trilogy is my experiment, not only musical, but also publishing. And, to be honest, if it weren’t released mainly in digital form to begin with, it probably wouldn’t be completed (considering my parallel involvement in Riverside and Lunatic Soul) in two years. The (not only) music market during the pandemic is struggling. It faces many problems with long waiting times for vinyl production, special editions etc. The finished material usually needs to be submitted half a year in advance. I said ‘no’ to that in the case of these three: “Lockdown Spaces”, “Claustrophobic Universe”, and now “Interior Drawings”. I wanted to share them with you as soon as they were ready. That’s why they’re mainly on Bandcamp, digital, and the symbolic cassette.

On top of that, I also wanted to underline that the albums released under MD are a different world from Riverside or Lunatic Soul. That it’s a THIRD independent music entity.

So, now that the whole thing is out there, is there a chance for traditional physical media? The answer is yes. There are plans to release the entire trilogy in 2022 in a nice, interesting physical form.

But for now, consistently, just streaming and digital. And so the exclusive Bandcamp availability of “Interior Drawings” is coming to an end and, starting tomorrow, if you have access to different digital platforms, you can listen to the album there as well.

I hope that you will enjoy the final instalment of the “Lockdown Trilogy” and that it will be a good complement to the upcoming festive time of relaxation and reflection. I needed this strange, instrumental electronic world. This is the kind of music that has felt closest to me for the past few years. I’m glad I can share it with you now.

photo by Tomasz Pulsakowski

Ju偶 jutro m贸j najnowszy album “Interior Drawings” trafi na wszystkie serwisy streamingowe i platformy cyfrowe. B臋dzie r贸wnie偶 dost臋pny w formie kasety magnetofonowej, kt贸rej to symbolik臋 wielokrotnie podkre艣la艂em.

Lockdownowa trylogia to m贸j eksperyment, nie tylko muzyczny, ale i wydawniczy. I przyznam szczerze, gdyby nie fakt, 偶e wydaj臋 j膮 pocz膮tkowo g艂贸wnie w formie cyfrowej, zapewne nie ukaza艂aby si臋 w ca艂o艣ci – przy jednoczesnej aktywno艣ci Riverside i Lunatic Soul – w ci膮gu dw贸ch lat. Rynek wydawniczy zmaga si臋 w Pandemii z wieloma problemami. Mamy tu mi臋dzy innymi bardzo d艂ugie oczekiwania na produkcj臋 winyla, wydawnictw specjalnych itd. Materia艂y trzeba cz臋sto dostarcza膰 z p贸艂rocznym wyprzedzeniem. W przypadku tych trzech wydawnictw jakimi s膮 “Lockdown Spaces”, “Claustrophobic Universe” i obecnie “Interior Drawings” powiedzia艂em temu zdecydowane nie. Chcia艂em si臋 tymi albumami dzieli膰 z Wami praktycznie zaraz po ich skomponowaniu. Dlatego g艂贸wnie Bandcamp, dlatego cyfra, dlatego jedynie symboliczna kaseta.

Dodatkowo chcia艂em w ten spos贸b podkre艣li膰, 偶e p艂yty wydawane pod szyldem MD, to jednak inny 艣wiat w por贸wnaniu do Riverside czy Lunatic Soul. 呕e to TRZECI niezale偶ny byt muzyczny.

Czy zatem teraz, gdy ca艂o艣膰 jest ju偶 mo偶liwa do pos艂uchania, b臋dzie szansa na tradycyjny no艣nik fizyczny? Odpowiadam – tak. S膮 plany, by w 2022 ca艂a trylogia ukaza艂a si臋 w wydaniu zbiorczym w jakiej艣 ciekawej, 艂adnej formie fizycznej.

Na razie jednak – konsekwentnie streaming i cyfra. I tak oto ekskluzywny pobyt na Bandcampie dobiega ko艅ca i od jutra wszyscy posiadacze r贸偶norakich platform cyfrowych mog膮 w ko艅cu pos艂ucha膰 “Interior Drawings” r贸wnie偶 na nich.
Mam nadziej臋, 偶e podsumowanie “Lockdown Trilogy” przypadnie Wam do gustu i b臋dzie dobrym uzupe艂nieniem nadchodz膮cego, 艣wi膮tecznego czasu refleksji i odpoczynku. Ten dziwny, instrumentalny i elektroniczny 艣wiat by艂 mi teraz potrzebny. Tak膮 muzyk臋 czu艂em w ci膮gu minionych lat najbardziej. Ciesz臋 si臋, 偶e mog臋 si臋 ni膮 z Wami podzieli膰.

zdj臋cie Tomasz Pulsakowski

During the pandemic years 2020-2021, I decided to start a new music project, different from Riverside, different from Lunatic Soul. I wanted it to draw references from my beginnings as a musician, from the first sounds I played mostly on keyboards, inspired by the works of electronic music artists, which I grew up listening to. I already have an artistic world apart from Riverside, the one of Lunatic Soul, so this time, I decided not to hide behind a pseudonym, but to sign the work with my name.

“Interior Drawings” is the third and final instalment of the pandemic trilogy started off by “Lockdown Spaces”, an album released in June 2020, which was followed by “Claustrophobic Universe” in April 2021.

It will be released on December 10th on my Bandcamp and on December 17th on all digital platforms, streaming services, and, traditionally鈥 on cassette tapes.

Are. You. Waiting?

I know, I know – It’s crazy

Artwork by Hajo M眉ller

W pandemicznych latach 2020-2021 postanowi艂em, 偶e rozpoczn臋 nowy projekt muzyczny, inny ni偶 Riverside, inny ni偶 Lunatic Soul. Chcia艂em, 偶eby muzycznie nawi膮zywa艂 do moich pocz膮tk贸w, do pierwszych autorskich d藕wi臋k贸w, kt贸re powstawa艂y g艂贸wnie na klawiszach i by艂y zainspirowane dzie艂ami tw贸rc贸w instrumentalnej muzyki elektronicznej, na kt贸rej si臋 wychowa艂em. Poniewa偶 opr贸cz zespo艂u Riverside, mam ju偶 jeden 艣wiat artystyczny w postaci Lunatic Soul, tym razem zdecydowa艂em, 偶e nie b臋d臋 tworzy艂 pod pseudonimem, tylko podpisz臋 si臋 imieniem i nazwiskiem.

鈥濱nterior Drawings鈥 to trzecia i ostatnia ju偶 cz臋艣膰 pandemicznej trylogii, zapocz膮tkowanej wydanym w czerwcu 2020 albumem 鈥濴ockdown Spaces鈥 i kontynuowanej wydanym w kwietniu 2021 鈥濩laustrophobic Universe鈥.

Nowy album dost臋pny b臋dzie od 10 grudnia na moim Bandcampie, a od 17 grudnia na wszystkich platformach cyfrowych, w serwisach streamingowych oraz tradycyjnie na… kasetach magnetofonowych.


Wiem, wiem, troch臋 to wszystko szalone.

Oprawa graficzna Hajo M眉ller

The Riverside anniversary songs have already entered streaming services. Word on the street is that whenever a band release “the best of”, it means their end is near because, instead of into the future, they’re looking into their past. Well, I hope it’s not the case for us 馃檪 and maybe that’s also the reason why we approached this release in a slightly unorthodox way – without physical media, vinyl in seven different colours, a 100-page booklet with pictures from the entire career to date, without coaxing our fans into buying something they already have on their shelves. Obviously, we have seen it done many times, for example, Sting loves to release albums with one new song plus the best of. To be honest, I’ve never really liked it (although it was thanks to “Themes” that I got to know the work of Vangelis :))

Why are we doing it with Riverside then? And why only on digital? The answer is simple: we live in times of playlists on mobile phones, so, for our 20th anniversary, we wanted to create a showpiece of our music for those who have only just discovered us and for those who would like a reminder and a summary of what we’ve done so far.

I know that most of our fans are committed supporters and collectors of the only legitimate physical media. We know one another, we’ve talked many times before and after our concerts, and what all of us have in common are shelves weighing down with LPs. So please, remember that this release is neither an example of sabotage, nor a result of ignorance 馃檪 I would approach it somewhat like that:

“What is this Riverside band about?”, you might be asked. “Well, why don’t you listen to their ‘Riverside 20’,” you might reply. “You’ve got it here, on your mobile. And once you’re hooked, come back for their full discography. Their releases are available on a choice of physical media in all good music stores” 馃檪

So let’s have fun, celebrate, and make use of what technology has to offer. And we’d like to reassure those of you who really really cannot get over the lack of a physical release that we will try to put a CD out some time later through our fan club, ok? 馃檪

Have a nice week Everyone!

The second year of the pandemic is coming to a close, we are in the middle of the fourth wave, some countries (for instance The Netherlands) have already introduced another lockdown. What does it mean? Well, ladies and gentlemen, it means it’s time for the third and final instalment of the lockdown trilogy.

You will have seen the cover with triangles, and I’m pleased to let you know that the final mixes and overlays are currently underway. As soon as I finish all of that, I will share everything with you. What’s the rush? Because firstly, I had made a promise, secondly, I’d like to complete the lockdown theme this year, and thirdly, plain and simple, I’d like to make a Christmas gift for all of us 馃檪

What will the new music be like? Out of the three lockdown experiments, this one is perhaps the most accessible. I’m still not sure whether that’s its advantage or its flaw 馃檪 I think fans of instrumental Lunatic Soul or Riverside’s “Eye of the Soundscape” might like it. It will definitely be the best “threshold of entry” into the new, my third already, music world.

If everything goes according to plan, “Interior Drawings” will complete the “Lockdown Trilogy” on December 10th. I hope you will like the new sounds by MD.

Stay tuned and have a good day, in spite of all the disturbing news from the world.

Photo by Radek Zawadzki聽

Dzie艅 dobry. Ko艅czy si臋 drugi rok pandemii, mamy czwart膮 fal臋, w niekt贸rych krajach (np w Holandii) wprowadzono ju偶 kolejne lockdowny. Co to oznacza? 呕e czas na trzeci膮 i ostatni膮 ods艂on臋 lockdownowej trylogii, prosz臋 Pa艅stwa! 

Ok艂adk臋 z tr贸jk膮tami ju偶 znamy i mi艂o mi poinformowa膰, 偶e aktualnie w Studiu Serakos trwaj膮 ostateczne miksy i nak艂adki, i jak tylko si臋 z tym wszystkim wyrobi臋, to od razu si臋 tym z Pa艅stwem dziel臋. Sk膮d ten po艣piech? Bo po pierwsze obieca艂em, a po drugie i trzecie chc臋 zamkn膮膰 t臋 tematyk臋 jeszcze w tym roku oraz – tak zwyczajnie i po ludzku – zrobi膰 nam wszystkim prezent na 艢wi臋ta.

Jaka b臋dzie nowa muzyka? Ze wszystkich trzech lockdownowych eksperyment贸w chyba najbardziej przyst臋pna. Nie wiem jeszcze tylko, czy to b臋dzie jej wada czy zaleta.聽My艣l臋, 偶e mo偶e spodoba膰 si臋 fanom instrumentalnego Lunatic Soul i riversajdowego “Eye of The Soundscape”. Z pewno艣ci膮 b臋dzie najlepszym “progiem wej艣cia” w ten nowy, trzeci ju偶 dla mnie, autorski muzyczny 艣wiat.

Je艣li wszystko p贸jdzie zgodnie z planem – “Interior Drawings” podsumuje “Lockdown Trilogy” ju偶 10 grudnia. 

Polecam si臋 zatem uwadze i 偶ycz臋 – mimo niepokoj膮cych 艣wiata wydarze艅 – spokojnego przep艂ywu my艣li i dobrego dnia!

zdj臋cie: Radek Zawadzki

A long time ago, sometime in 2020, when Lockdown still inspired fear and terror, and uncertainty about tomorrow knocked on the door, I created “Lockdown Spaces”, an album which was to begin a new trilogy. Less than a year later, when everyone had already got used to the new state of affairs, I created album number 2, “Claustrophobic Universe”, at the same time letting you know that I would try to release the third and final instalment of the “Lockdown Trilogy” at the end of this year. And so it is my pleasure to announce that the last part of the lockdown story will be called “Interior Drawings” and will be out in December 2021.

After squares and circles, it’s time for… triangles. But here I must point out that the exceptional, minimalist, and original artwork design of the whole trilogy was created by Hajo M眉ller long before a certain series madness on one of the paid VoD services 馃槈

More info soon!

Dawno dawno temu, gdzie艣 tak w 2020, kiedy Lockdown budzi艂 jeszcze strach i przera偶enie, a do drzwi zapuka艂a niepewno艣膰 o jutro, stworzy艂em album “Lockdown Spaces”, kt贸ry mia艂 by膰 pocz膮tkiem nowej trylogii. Nieca艂y rok p贸藕niej, kiedy wszyscy si臋 ju偶 do nowego stanu 艣wiata przyzwyczaili, stworzy艂em album nr. 2 – “Claustrophobic Universe”, jednocze艣nie informuj膮c, 偶e trzeci膮 i ostatni膮 ods艂on臋 “Lockdown Trilogy” postaram si臋 zaprezentowa膰 pod koniec tego roku. I tak oto mi艂o mi zakomunikowa膰, 偶e finalny album lockdownowej historii b臋dzie si臋 nazywa艂 “Interior Drawings” i uka偶e si臋 w grudniu 2021.

A po kwadratach i ko艂ach czas na… tr贸jk膮ty. I tu musz臋 zaznaczy膰, 偶e wyj膮tkowa, minimalistyczna i oryginalna szata graficzna ca艂ej trylogii autorstwa Hajo M眉llera zosta艂a zaprojektowana na d艂ugo przed serialowym szale艅stwem jednego z p艂atnych serwis贸w VOD 馃槈

Wi臋cej informacji wkr贸tce!

Riverside are celebrating their 20th anniversary. Work on the 8th album is already underway. And before that world consumes me whole, it is my pleasure to let you know that this year I am going to release my third solo electronic lockdown album.

It will be slightly different than the previous two, I鈥檇 say, more 鈥渙rganic鈥. However, I鈥檒l still be using only electronic instruments and occasionally鈥 voice.

I would also like the music to still be associated with closure (after all, it鈥檚 another instalment of the 鈥淟ockdown Trilogy鈥). Perhaps that鈥檚 another reason that I鈥檓 recording this album on the smallest instruments in my collection.

For years, I have firmly believed that certain restrictions can be far more inspiring and stimulating. They can force you to find more interesting solutions, to continue to experiment. Coming out of your comfort zone makes you face new challenges, think outside the box, and allow something more than just efficient craftsmanship and following the fixed paths to surface in your work.

“Lockdown Trilogy” is for me a challenge of music and sound: surprising electronica played on strange, small instruments, and the dominance of rhythm and groove over melody, and let’s not forget that I’m a fanatic believer in the latter. I actually experience incredible happiness from satisfying that part of my music ego, far from the tried and tested genres where I explore the more familiar, melancholic rock spaces, far from bass and acoustic guitars, away from a classic song structure.

I’m hoping that at least some of you will like my music experiment. Especially that, as a whole trilogy, it makes a lot more sense. At least I hope it does.

More details soon!

photo by Radek Zawadzki

Riverside 艣wi臋tuje swoje 20-lecie. Trwaj膮 te偶 prace nad komponowaniem 贸smego albumu. I zanim ten 艣wiat poch艂onie mnie bez reszty, mi艂o mi poinformowa膰, 偶e zgodnie z zapowiedziami, jeszcze w tym roku, uka偶e si臋 m贸j trzeci solowy lockdownowy album elektroniczny.

B臋dzie troch臋 inny ni偶 dwa poprzednie, mo偶na powiedzie膰, bardziej “organiczny”, aczkolwiek wci膮偶 b臋d臋 u偶ywa艂 jedynie instrument贸w elektronicznych i czasami… g艂osu.

Dodatkowo chcia艂bym, 偶eby muzyka wci膮偶 kojarzy艂a si臋 z zamkni臋ciem (w ko艅cu to kolejna ods艂ona “Lockdown Trilogy”). By膰 mo偶e z tego te偶 powodu nagrywam ten album na najmniejszych instrumentach聽 elektronicznych jakie mam w swojej kolekcji.

Od lat wyznaj臋 zasad臋, 偶e pewne ograniczenia inspiruj膮 i stymuluj膮 z o wiele wi臋ksz膮 intensywno艣ci膮. Zmuszaj膮 do tworzenia ciekawszych rozwi膮za艅, do wci膮偶 nowych eksperyment贸w. Wyj艣cie ze sfery komfortu zobowi膮zuje wi臋c do stawiania sobie wi臋kszych wyzwa艅. Do my艣lenia nieautomatycznego, w kt贸rym do g艂osu dochodzi co艣 wi臋cej ni偶 tylko sprawne rzemios艂o i bezpieczna podr贸偶 udeptanymi i sprawdzonymi 艣cie偶kami.

“Lockdown Trilogy” to dla mnie wyzwanie muzyczno – brzmieniowe: nieoczywista elektronika grana na dziwnych, ma艂ych instrumentach i przewaga rytmu i groove’u nad melodi膮, kt贸rej przecie偶 jestem fanatycznym wyznawc膮. Czuj臋 jak膮艣 niesamowit膮 rado艣膰 z zaspokajania tej w艂a艣nie cz臋艣ci mojego muzycznego ego, z dala od sprawdzonych gatunk贸w muzycznych, w kt贸rych obracam si臋 w bardziej rozpoznawalnych przestrzeniach, tych rockowo – melancholijnych, z dala od gitar basowych i akustycznych oraz klasycznej struktury piosenkowej.

Licz臋 na to, 偶e przynajmniej cz臋艣ci z Was, ten m贸j muzyczny eksperyment si臋 spodoba. Zw艂aszcza, 偶e w ca艂o艣ci, pod postaci膮 kompletnej trylogii, wszystko nabiera znacznie wi臋kszego sensu i przes艂ania. A przynajmniej tak膮 mam tutaj nadziej臋.

Wi臋cej szczeg贸艂贸w niebawem!

zdj臋cie: Radek Zawadzki

Dear Friends, I feel compelled to regenerate. I had been running out of steam. My heart started beating progressive rhythms. My head was clouded.

The “Riverside 20” tour was beautiful but I had more than concerts on my mind as there will be new studio sounds from Riverside, new sounds from Lunatic Soul, and the third part of the pandemic trilogy. I may have contaminated the latter with too much melody, but it’s just as well, we’ll have a sort of a bridge between the solo MD and LS. You’ll hear more about it soon.

And for now, I’m sending you greetings from paradise, where I plan to meditate for a while, read some books, and simply but properly rest.

Jestem prosz臋 Pa艅stwa zmuszony si臋 zregenerowa膰. Ju偶 tak troch臋 si艂 zabrak艂o. Serce progresywne rytmy zacz臋艂o wybija膰. W g艂owie jakie艣 zachmurzenia.

Trasa “Riverside 20” by艂a pi臋kna, ale nie tylko koncerty mia艂em ostatnio na g艂owie. Szykuj膮 si臋 bowiem nowe studyjne d藕wi臋ki od Riverside, szykuj膮 si臋 nowe d藕wi臋ki od Lunatic Soul i pojawi si臋 jeszcze trzecia cz臋艣膰 pandemicznej trylogii, kt贸r膮 by膰 mo偶e skazi艂em ju偶 za bardzo melodi膮, ale chyba to i dobrze, bo b臋dziemy mieli taki troch臋 most pomi臋dzy solowym MD a LS. Ju偶 niebawem wi臋cej informacji na ten temat.

A tymczasem pozdrawiam Pa艅stwa z raju, gdzie mam zamiar chwil臋 pomedytowa膰, poczyta膰 i tak zwyczajnie po ludzku odpocz膮膰.

I know, I know, I know. That album is different from the rest. Truth be told, that’s also one whose acronym should spell “SONGS”. And one with too much Duda, and not enough of the other members of the band. Well, that’s hardly surprising as it’s the only Riverside album on which I composed all the tracks.

But the sound of the album comes from more than that, from something we don’t talk about openly. The band had been going through a crisis, we weren’t getting along at that time. We were meeting in the rehearsal room only in order to get ready for playing concerts. Any composing was happening solely in the Serakos Studio. After all, there were contracts to fulfil, tours in the USA and South America which had been planned a year before, so we had to record the album in spite of everything because we simply couldn’t afford to cancel the tours promoting the new release. The pressure of deadlines didn’t serve us well, and I simply had “flow” after recording “Walking on a Flashlight Beam”.

Except for me, it was an incredibly hard time: my friend’s death (“Towards the Blue Horizon” was written for Grzegorz Kokocha, who died suddenly in 2014), depression, divorce. It was so bad that I had to try and save myself with some sort of “inner peace”. I simply couldn’t imagine an album with loud screams, tight drumming and metal riffs. I wanted to record something that will help me calm down.

Thanks to the support of Grudzie艅, Mittloff and Micha艂, thanks to their trust, and with the help of Magda and Robert Srzedniccy, we made it. Not only did we manage to record the album, we sent it to our label with time to spare. If I remember correctly, a couple of days before, I had still been struggling with the lyrics to “Under the Pillow”, which I sang straightaway, the following day. I had some problems with my voice but I also had no choice. Pressing of the vinyl and promotional machinery wouldn’t wait.

On September 4th, the day the album was released, we were on a plane to Brazil where on September 5th, we played the first concert of the tour (that’s where Micha艂 met Mick Moss :)). We made it. It was 6 years ago.

Some time later, in the autumn of 2015, Inside Out sent us 14 canvasses to sign. We sent back 10, leaving 4 for us as souvenirs. About a year later, when I was hanging it on my wall, I froze when I saw how we signed it…

No wiem wiem wiem. To p艂yta inna ni偶 wszystkie. I to ta, tak naprawd臋, powinna mie膰 akronim 鈥濻ONGS鈥. I 偶e za du偶o tutaj Dudy, a za ma艂o innych koleg贸w z zespo艂u. No ale nic w tym dziwnego, to jedyna p艂yta Riverside, na kt贸r膮 skomponowa艂em wszystkie numery.

Ale na jej brzmienie sk艂ada si臋 co艣 wi臋cej, o czym si臋 nie m贸wi. Zesp贸艂 przechodzi艂 wtedy kryzys i nie uk艂ada艂o nam si臋 najlepiej. W sali pr贸b spotykali艣my si臋 tylko, 偶eby przygotowywa膰 si臋 do koncert贸w. Jakiekolwiek tworzenie przenios艂o si臋 wi臋c do Studia Serakos. By艂y kontrakty do wype艂nienia, zaplanowane rok wcze艣niej trasy po Stanach i Ameryce Po艂udniowej, trzeba by艂o nagra膰 t臋 p艂yt臋 mimo wszystko, bo odwo艂ywanie tras promuj膮cych nowy album nie wchodzi艂o przecie偶 w rachub臋. Presja czasu nie s艂u偶y艂a wszystkim za dobrze, a ja rozp臋dzony nagranym wcze艣niej “Walking on a Flashlight Beam” mia艂em po prostu flow.

Tylko, 偶e czas u mnie by艂 okrutny: 艣mier膰 przyjaciela (鈥濼owards The Blue Horizon鈥 to utw贸r napisany dla Grzegorza Kokochy, kt贸ry zmar艂 nagle w 2014 roku), depresja, rozw贸d. By艂o tak 藕le, 偶e trzeba by艂o si臋 ratowa膰 jakim艣 鈥瀢ewn臋trznym spokojem鈥. Nie wyobra偶a艂em wi臋c sobie wtedy p艂yty z krzykiem, g臋st膮 perkusja i metalowymi riffami. Chcia艂em nagra膰 album, kt贸ry pomo偶e mi si臋 uspokoi膰.

Dzi臋ki wsparciu Grudnia, Mittloffa i Micha艂a, dzi臋ki ich zaufaniu, i dzi臋ki pomocy Magdy i Roberta Srzednickich, uda艂o si臋 – nie do艣膰, 偶e album nagra膰, to jeszcze i odda膰 wytw贸rni przed ostatecznym deadlinem. Z tego co pami臋tam, dwa dni przed oddaniem p艂yty walczy艂em jeszcze z tekstem do 鈥濽nder The Pillow鈥 艣piewaj膮c go od razu na drugi dzie艅. G艂os nie dawa艂 do ko艅ca rady, ale nie by艂o wyj艣cia. Trzeba by艂o przecie偶 zd膮偶y膰 z produkcj膮 winyla, z ca艂膮 machin膮 promocyjn膮.

W dniu premiery p艂yty, 4 wrze艣nia, byli艣my ju偶 w samolocie do Brazylii, gdzie 5 wrze艣nia zagrali艣my pierwszy koncert trasy (tam w艂a艣nie Micha艂 pozna艂 Micka Mossa :)) Uda艂o si臋. Zd膮偶yli艣my.To ju偶 6 lat od premiery.

Jaki艣 czas po premierze, jesieni膮 2015, firma Inside Out wys艂a艂a nam 14 canvass贸w do podpisania. Dziesi臋膰 odes艂ali艣my, cztery z nich zostawili艣my sobie na pami膮tk臋. Pami臋tam, 偶e wieszaj膮c go rok p贸藕niej u siebie na 艣cianie zmrozi艂o mnie, kiedy zobaczy艂em jak si臋 na nim podpisali艣my…

Well, I have to admit that nothing like that has ever happened to me in my entire music career.

“Hi, I respect what you do, I’d like to make a bass guitar for you,” writes a very nice man from Canada.

“Yeah, sure,” I reply.

“As I know you’re a ‘Dark Souls’ fan, I’ll add the sign from ‘Dark Souls 3’ on the headstock, okay?

“You gotta love a crazy fan. “Sure, add the sign from ‘Dark Souls 3’,” I’m smiling in disbelief, for who in their right mind would think about doing something like that for me.

Some time passes.

“Can you give me your postal address?” I get another message from the very nice man from Canada.

“Are you serious? You really want to make an instrument for me? Where’s the catch?” I am a little suspicious.

“There’s no catch. That’s just what I do. Sometimes, I like to make a guitar for someone. And it would be a great pleasure for me to give one to you.”


Some more time passes. A courier knocks on the door.”Here’s a parcel for you from Canada,” he points to a big box. “Sign here, please.”

Matt. Dear Matthew. Nobody has ever given me such a present. I’m deeply grateful. You have surprised me big time, you have moved me and brought me a lot of joy. I promise to make proper use of this instrument and I’ll let you know how it went. I keep my fingers crossed for your passion and I wish you all the best!

In this day and age, is there still a place for selfless deeds? Looks like there is. Thank you and praise the sun!

No przyznam si臋 Wam szczerze, 偶e w ca艂ej mojej muzycznej karierze co艣 takiego jeszcze mi si臋 nie zdarzy艂o.

“Cze艣膰, bardzo Ci臋 szanuj臋, chcia艂bym zrobi膰 Ci gitar臋 basow膮” pisze do mnie pewnego razu bardzo mi艂y cz艂owiek z Kanady.

“Ta, jasne” – odpowiadam.

“Poniewa偶 wiem, 偶e jeste艣 fanem “Dark Souls” zrobi臋 Ci tu przy kluczach jeszcze znaczek z “Dark Souls 3”, okay?

Jaki艣 pozytywny 艣wir – my艣l臋 sobie – “Spoko, mo偶e by膰 znaczek z Dark Souls 3” – 艣miej臋 si臋, wci膮偶 nie wierz膮c, 偶e kto艣 chcia艂by zrobi膰 dla mnie co艣 takiego.

Mija jaki艣 czas.

“Podaj mi prosz臋 adres pocztowy” – odzywa si臋 do mnie ponownie mi艂y cz艂owiek z Kanady.

“Ty tak na powa偶nie? Naprawd臋 chcesz mi zrobi膰 instrument? Gdzie jest haczyk?” – pytam podejrzliwie

“Nie ma 偶adnego. Ja tak mam. Czasami lubi臋 komu艣 stworzy膰 gitar臋. B臋dzie mi bardzo mi艂o ofiarowa膰 Ci taki prezent”


Mija kolejny czas i do drzwi puka kurier.

“Jest do pana przesy艂ka z Kanady” – kiwa g艂ow膮 na wielkie pud艂o – “prosz臋 tu tylko pokwitowa膰.”

Matt, drogi Matthew, jeszcze nikt nigdy nie da艂 mi takiego prezentu. Bardzo Ci za to dzi臋kuj臋. Zaskoczy艂e艣 mnie jak nikt, wzruszy艂e艣 i zrobi艂e艣 ogromn膮 przyjemno艣膰. Obiecuj臋, 偶e nale偶ycie wykorzystam ten instrument i dam zna膰 jak mi posz艂o. Trzymam kciuki za Twoj膮 pasj臋 i 偶ycz臋 Ci wszystkiego najlepszego!

Czy w dzisiejszych czasach jest jeszcze miejsce na bezinteresowne gesty? Jak wida膰 jest

PS. Granie w gry video czasami nie jest do ko艅ca takie z艂e.

As you may already know, I have gone a little crazy during the pandemic and started buying small analogue electronic instruments, effects, and other gadgets. I also used them to make two albums, “Lockdown Spaces” and “Claustrophobic Universe”. I hope I will manage to make a third one with them as well, it’s already been planned for the end of this year.
Why am I telling you about it? Not necessarily because I want an excuse to take a photo *with* or maybe simply *of* my toys. Neither do I want to write about how much I love electronic music, because I’m sure you got a pretty good idea about it from the first Riverside “bonus tracks” or “Eye of the Soundscape”. Most importantly, it’s all about being inspired to create. Inspired not only by new sounds or events, but also by… shapes.
Objects, utensils, instruments enclosed in an untamed, strange, amusing form. The fact that the instruments are not standard, gave me the opportunity to create non-standard music. Somewhere in all of this, there is an analogy to the beginnings of Lunatic Soul, which also started from small instruments – a kalimba, a collection of sophisticated oriental percussion instruments, objects producing sounds in a truly non-obvious way.
Mind you, a non-standard approach might result not only in a refreshed formula, but also in the creation of a completely new project. The front door is safe. You can knock on it politely, turn the handle and say hello. Entering through the kitchen door, through the vent window or keyhole might be more difficult, but once you’re in, the feeling of satisfaction is that much more intense.
That’s why I have a lot of respect for the fact that the producers of analogue electronic devices seem to love miniatures. At least, owing to that, some artists at intermediate age can still enjoy playing with music, much like kids: full of delight, unaware of all the horrible things life has to offer, ignoring yawns, moans and giggles from outside of their sandpit. And that, I believe, in the world dominated by algorithms, diagrams, and statistics, is a very inspiring and desirable thing.
So have a good, inspiring day everyone!


P.S. There is an interesting book, which I have been recommending to everyone stuck in a rut. It’s called, “Whatever You Think, Think The Opposite”. My favourite fragment is the one with the picture showing the message “Don’t touch” written in braille.

Jak ju偶 zapewne wiecie w pandemii troch臋 zwariowa艂em i zacz膮艂em kupowa膰 sobie ma艂e analogowe instrumenty elektroniczne, efekty i r贸偶ne gad偶ety. Uda艂o mi si臋 przy okazji zrobi膰 na nich dwie p艂yty: “Lockdown Spaces” oraz “Claustrophobic Universe”. Mam nadziej臋, 偶e uda mi si臋 na nich stworzy膰 r贸wnie偶 album trzeci, zaplanowany na koniec tego roku.
Dlaczego o tym pisz臋? Niekoniecznie dlatego, 偶eby zrobi膰 sobie zdj臋cie z klocuszkami, albo raczej zdj臋cie samych klocuszk贸w. Nie chc臋 te偶 pisa膰, 偶e kocham muzyk臋 elektroniczn膮, bo to ju偶 Pa艅stwo wiecie, chocia偶by z czas贸w pierwszych “bonus贸w Riverside” czy p艂yty “Eye of the Soundscape”. Chodzi o rzecz w sumie w tym wszystkim najwa偶niejsz膮 – o inspiracj臋 do tworzenia. Inspiracj臋, kt贸r膮 ofiaruj膮 nie tylko nowe d藕wi臋ki czy zdarzenia, ale r贸wnie偶… kszta艂ty.
Przedmioty, utensylia, instrumenty zamkni臋te w postaci nieoswojonej, dziwnej, 艣miesznej, zabawnej. Fakt, 偶e instrumenty s膮 niestandardowe da艂 mi mo偶liwo艣膰 tworzenia r贸wnie偶 niestandardowej muzyki. Gdzie艣 w tym wszystkim pojawia si臋 analogia do pocz膮tk贸w Lunatic Soul, kt贸re tak偶e zacz臋艂o si臋 od ma艂ych instrument贸w – kalimby, serii orientalnych wyszukanych przeszkadzajek, przedmiot贸w zaiste d藕wi臋k wydaj膮cych w spos贸b raczej nieoczywisty.
Niestandardowe podej艣cie mo偶e da膰 szanse nie tylko w od艣wie偶eniu formu艂y, ale r贸wnie偶 – uwaga – w stworzeniu zupe艂nie nowego projektu. Frontowe drzwi s膮 najbezpieczniejsze. Mo偶na grzecznie zapuka膰, nacisn膮膰 klamk臋 i dzie艅 dobry. Wej艣cie od kuchni, przez lufcik albo dziurk臋 od klucza mo偶e by膰 trudniejsze, ale satysfakcja dotarcia do wewn膮trz o wiele bardziej intensywna.
Dlatego te偶 niezwykle szanuj臋 fakt, 偶e producenci analogowych sprz臋t贸w elektronicznych lubuj膮 si臋 w miniaturyzacji. Przynajmniej dzi臋ki temu niekt贸rzy arty艣ci w wieku 艣redniozaawansowanym, niczym dzieci – radosne i nie艣wiadome wszelkiego z艂a, frustracji i goryczy tego 艣wiata, ignoruj膮ce ziewy, j臋ki i chichoty tych spoza piaskownicy – wci膮偶 mog膮 cieszy膰 si臋 i bawi膰 muzyk膮. A to, w 艣wiecie zdominowanym przez algorytmy, wykresy i statystyki rzecz jak najbardziej, uwa偶am, po偶膮dana i inspiruj膮ca.
Miejcie zatem wszyscy Pa艅stwo dobry i inspiruj膮cy dzie艅!


PS. Jest jedna ma艂a, ciekawa ksi膮偶eczka, kt贸r膮 polecam wszystkim p艂ywaj膮cym w przyzwyczajeniach i monotonii. “Cokolwiek my艣lisz, pomy艣l odwrotnie” Paula Ardena. Ulubiony fragment to ten ze zdj臋ciem, kiedy alfabetem Braille’a kto艣 pisze tekst “Nie dotykaj”.

Check out the new single “Escape Pod” from my new experimental and electronic album “Claustrophobic Universe” that you can find on my Bandcamp, digital platforms and streaming services.

Video by Animatic & Sightsphere.

The whole album is here:

Thank you for your support!

Jest ju偶 nowy singiel “Escape Pod” z mojego nowego elektronicznego i eksperymentalnego albumu “Claustrophobic Universe”, kt贸ry ukaza艂 si臋 na moim Bandcampie, platformach cyfrowych i serwisach streamingowych.

Video – Animatic & Sightsphere

Ca艂ego albumu mo偶na pos艂ucha膰 tutaj:

Dzi臋kuj臋 za wsparcie i zainteresowanie!

I’d like to extend my warmest thanks to everyone who bought the new album, “Claustrophobic Universe” on my Bandcamp. In recent years, Bandcamp has become synonymous with artistic freedom, and during the pandemic, it’s one of the few platforms which truly support artists, especially through their “Bandcamp Fridays” when 100% of payments go directly to the artist. (The next “Free Friday” is 鈥猳n May 7th鈥). I must admit that my electronic trilogy was made mostly with Bandcamp in mind, so, once again… thank you very much.

Let me just remind you that you’re getting hi-res files there.

Chcia艂bym bardzo serdecznie podzi臋kowa膰 wszystkim, kt贸rzy nabyli nowy album 鈥濩laustrophobic Universe鈥 na moim autorskim Bandcampie. Bandcamp to platforma, kt贸ra w ostatnich latach sta艂a si臋 synonimem wolno艣ci artystycznej, a w okresie pandemii jedn膮 z nielicznych, kt贸ra wyj膮tkowo wspiera artyst贸w, zw艂aszcza podczas tzw. 鈥瀊andcampowych pi膮tk贸w鈥, gdzie 100% wp艂at idzie do tw贸rcy. (Najbli偶szy 鈥濬ree Friday鈥 to 鈥7 maja鈥). Nie ukrywam, 偶e moja elektroniczna trylogia tworzona by艂a przede wszystkim z my艣l膮 o Bandcampie, dlatego jeszcze raz鈥 bardzo dzi臋kuj臋.

Przypomn臋, 偶e na nabywane na platformie pliki s膮 w formacie HD.


My new album, “Claustrophobic Universe” is out today. You can listen to it on my Bandcamp and in your favourite streaming services. If you’d like to support me, you can also buy the hi res digital download. I hope that you will enjoy this crazy escape into space and that it will be with you for a while.

Thanks for all the good words and thoughts.


Dzisiaj ukaza艂 si臋 m贸j najnowszy album “Claustrophobic Universe“. Mo偶ecie pos艂ucha膰 go na moim Bandcampie oraz w Waszych ulubionych serwisach streamingowych. Je艣li chcieliby艣cie mnie wesprze膰, album mo偶na r贸wnie偶 naby膰 w plikach w wysokiej rozdzielczo艣ci.Mam nadzieje, ze ta troch臋 szalona ucieczka w kosmos przypadnie Wam do gustu i przez jaki艣 czas b臋dzie Wam towarzyszy膰.

Dzi臋kuj臋 za wszystkie dobre s艂owa i my艣li.

New single “Knock Lock” is out now.

You will find it on every streaming services and digital platforms. I hope you’ll enjoy this one.

Artwork by Hajo M眉ller

You’re asking, why I am doing this. All that electronica, all those tapes. Let me explain in this short video.

This is my nucleus, my primeval cause, the ultimate root of everything that I’ve become over the years.

Of course, one can be but a baking mould, confine oneself to meeting expectations, conform, and walk away from dreaming and yearning. Because there are obligations. Because the time is not right, so maybe, possibly, in another life?

But if that was to make one walk this earth sunk in despondency? If one wants more from one’s existence than a mere countdown or vegetation, why renounce fulfilment of one’s old longings? Especially in these sordid times, which pose a threat to the very existence.

Hence the electronica. Hence the tapes. Hence the fulfilment of dreams.Another planet is out there, find it on your smartphone or your PC, on a website or in an application.


PS. Yes, all these cassettes are my own “albums” with my own music from the years loooooooong before Riverside.

Nowy singiel 鈥濳nock Lock鈥 ju偶 jest.

Znajdziecie go we wszystkich serwisach streamingowych i platformach cyfrowych. Mam nadziej臋, 偶e spodoba ci si臋 ten.

Art Hajo M眉ller

Zapytacie po co mi to. Ta elektronika i te kasety. Wyja艣niam na filmie.

Oto moja zar贸d藕, praprzyczyna, zarzewie wszystkiego czym sta艂em si臋 z biegiem kolejnych wiosen.

Oczywi艣cie, 偶e wci膮偶 mo偶na za foremk臋 do ciasta s艂u偶y膰, oczekiwania jedynie spe艂nia膰, dostosowywa膰 si臋, macha膰 r臋k膮 na fantazje i t臋sknoty, bo obowi膮zki, bo czasy ju偶 nie te, wi臋c mo偶e by tak ewentualnie w innym 偶yciu?

Tylko je艣li cz艂owiek mia艂by przez to zgas艂y po 艣wiecie chodzi膰, a za sw贸j byt nie uwa偶a jedynie odliczania czy wegetacji, to dlaczego tych dawnych pragnie艅 mia艂by sobie odmawia膰? Zw艂aszcza w pod艂ych i niebezpiecznych dla bytu czasach… I st膮d ta elektronika. I st膮d te ta艣my. I st膮d tych marze艅 spe艂nianie. Premiera kolejnej planety ju偶 dzisiaj w telefonach mobilnych i stacjonarnych komputerach. Na stronach i w aplikacjach.


Tak, wszystkie te kasety to moje w艂asne “albumy” z autorsk膮 muzyk膮 z lat na d艂uuuuuuugo przed Riverside

In two weeks, on April 23, my new album called “Claustrophobic Universe” will be released, and it is my great pleasure to reveal the first sounds from this album today.

“Claustrophobic Universe” will be available on my Bandcamp, on digital platforms and streaming services… as well as on cassette tapes. There will be nine tracks, 42 minutes of music.

The album will be the second instalment of the “Lockdown Trilogy”, the first part of which was “Lockdown Spaces”, released in June last year. It will be about going into space, which is a metaphor for our escape from reality. It will also tell a story about our adaptation to live a life in confinement, in a sense of danger, about habituation to information noise. It will also be about going into space, which is a metaphor for our escape from reality.

I recorded all the sounds myself on various kinds of small synthesisers, samplers, and portable drum machines. I registered it, as usual, in Serakos Studio in Warsaw. I hope that you will enjoy this combination of micro and macrocosm.

More info soon!

Ju偶 za dwa tygodnie – dok艂adnie 23 kwietnia uka偶e si臋 m贸j nowy album zatytu艂owany 鈥濩laustrophobic Universe鈥. Jest mi bardzo mi艂o zaprezentowa膰 Wam dzisiaj pierwsze d藕wi臋ki z tej p艂yty.

鈥濩laustrophobuc Universe鈥 b臋dzie dost臋pny na moim Bandcampie, na platformach cyfrowych i serwisach streamingowych oraz鈥 na kasetach magnetofonowych. B臋dzie mia艂 dziewi臋膰 utwor贸w i 42 minuty.

B臋dzie drug膮 ods艂on膮 tzw. 鈥濴ockdown Trilogy鈥 zapocz膮tkowan膮 wydanym w czerwcu ubieg艂ego roku albumem 鈥濴ockdown Spaces鈥. B臋dzie histori膮 o wyprawie w kosmos, kt贸ry wyst臋puje tutaj jako metafora naszej ucieczki od rzeczywisto艣ci. B臋dzie te偶 histori膮 o naszej adaptacji do 偶ycia w zamkni臋ciu, w zagro偶eniu i o habituacji na coraz g艂o艣niejszy szum informacyjny.

Wszystkie d藕wi臋ki zagra艂em samodzielnie na wszelkiej ma艣ci ma艂ych syntezatorach, samplerach i niewielkich automatach perkusyjnych. Zarejestrowa艂em tradycyjnie w warszawskim studiu Serakos. Mam nadziej臋, 偶e to po艂膮czenie mikro i makrokosmosu przypadnie Was do gustu.

Wi臋cej informacji wkr贸tce!

My newest solo album called “Claustrophobic Universe” will be released on April 23rd, in less than a month. It’s another record on which I’m exploring sounds I grew up listening to. As you probably know, I grew up listening mainly to instrumental electronic music (folk, rock, and metal came later), which is exactly what makes me wear a jacket sometimes.

Mind you, I can always wrinkle it in Riverside or swap it for a hoodie in Lunatic Soul.

The music will be different from “Lockdown Spaces” released last year (which, let me remind you, got nominated for a Polish Music Award – Fryderyk in the electronic category!). And so you won’t hear my fascination for 8-bit computer games. Rather than that, we’ll run away into space. A specific space. Subdued, muffled, matt, claustrophobic鈥

There will be 9 tracks, over 42 minutes of music.

Again, it will be mainly an online release in digital distribution and streaming services. Naturally, you will be able to find it on my Bandcamp, possibly a little earlier than everywhere else. And as for the physical media – there will be a surprise.

The first sounds will be revealed after Easter. Until then, let me wish you all the best, stay healthy, rest as much as you can and stress as little as possible.


PS. No, it’s not a joke. The album will be over 42 minutes

photo by Sightsphere

Ju偶 23 kwietnia uka偶e si臋 moja najnowsza solowa p艂yta zatytu艂owana 鈥濩laustrophobic Universe鈥. P艂yta, gdzie eksploruj臋 d藕wi臋ki, na kt贸rych si臋 wychowa艂em, a jak zapewne Pa艅stwo wiecie – wychowa艂em si臋 g艂贸wnie na instrumentalnej muzyce elektronicznej (folk, rock i metal przysz艂y p贸藕niej) i to przez ni膮 w艂a艣nie jestem czasami taki w marynarce.

Pami臋tajmy jednak, 偶e zawsze mog臋 j膮 pognie艣膰 w Riverside i wymieni膰 na bluz臋 z kapturem w Lunatic Soul.

Muzyka b臋dzie r贸偶ni艂a si臋 od wydanego w ubieg艂ym roku 鈥濴ockdown Spaces鈥 (kt贸re, przypomn臋 s膮 w tym roku nominowane do Fryderyka w kategorii 鈥濫lektronika鈥!). A wi臋c nie b臋dzie ju偶 fascynacji 8 bitowymi grami komputerowymi. Uciekniemy w kosmos. Taki specyficzny. Zgaszony, zduszony, matowy, klaustrofobiczny鈥

Album b臋dzie mia艂 9 utwor贸w i ponad 42 minuty.Uka偶e si臋 przede wszystkim w dystrybucji cyfrowej i serwisach streamingowych. Oczywi艣cie b臋dzie te偶 na moim Bandcampie, nie wykluczone, 偶e nawet z odrobin臋 wcze艣niejsz膮 premier膮. Je艣li za艣 chodzi o no艣nik fizyczny – b臋dzie pewna niespodzianka.

Pierwsze d藕wi臋ki ju偶 po 艢wi臋tach. A tymczasem 偶ycz臋 Wam wszystkim du偶o zdrowia, odpoczynku i jak najmniej stresu.


PS. To nie Prima Aprilis. Album rzeczywi艣cie b臋dzie mia艂 ponad 42 minuty

zdj臋cie Sightsphere


Somehow, it just so happened that I have just finished another album “Claustrophobic Universe” will be an instrumental, electronic release, it will be the second part of the so called “Lockdown Trilogy“, and it will be out on April 23rd.

More information鈥 soon


Jako艣 tak si臋 z艂o偶y艂o, 偶e w艂a艣nie nagra艂em kolejn膮 p艂yt臋 鈥Claustrophobic Universe鈥 b臋dzie albumem instrumentalnym, elektronicznym, b臋dzie stanowi艂 drug膮 cz臋艣膰 tzw. 鈥Lockdown Trilogy鈥 i uka偶e si臋 ju偶 23 kwietnia.

Wi臋cej informacji… wkr贸tce


As my better half took a successful photo of a hooded man, let me take this opportunity to thank you once again for your support and approval of my last year’s music plans.
Thank you for appreciating my solo songs, for purchasing the experimental “Lockdown Spaces” on Bandcamp, and finally, for receiving so well the new Lunatic Soul release. Perhaps, after the electronic excesses on “Fractured” and “Under the Fragmented Sky”, you were expecting a different direction than songs from a forest and witchery dances 馃槈 but “Through Shaded Woods” could not have had a different music form. First of all, I could show you another fragment of my music fascinations, and secondly, I wanted to get nearer to completing the 8-album “cycle of life and death”, because, let me remind you, all Lunatic Soul albums are a little connected 馃檪 Anyway, I’m glad that you liked the leap into the woods and it’s possible that I will come back to this style in the future.

What up with me? 馃檪 I was going to summarise 2020 in December, write a screed about my plans for 2021, but instead, for the first time in years, I decided to take a break from social media around Christmas. It’s a strange feeling but highly recommended. This move, especially in times of pandemic, when social media are pretty much all we have left, is probably an equivalent of holing up in a desert, or, more fittingly, in the backwoods, away from the civilised world. I managed to write a long text about the return of Riverside and post a picture here and there, but it was all done without planning or pressure of my inner voice.
Meanwhile, with the premiere of the new Lunatic Soul clip to “Hylophobia”, the voice (or maybe voices?) returned. Which is why I’m returning to you. To be honest, I missed both being in touch and making plans, which keep me wanting to create and, if you will excuse the clich茅, to live.
In 2020, I decided to split my music endeavours into not two, but three separate music areas. This year, with proper aesthetics, I intend to continue this way. In the clip to “Hylphobia”, which you can watch on YouTube , you will find some spoilers regarding the colour of the cover of the eighth Lunatic Soul album. You will also see Triglav, which not only adds a bit of Slavic mood, but also symbolises my music choices.

Riverside are going for retromania again with the long awaited vinyl reissue of their debut album, released on 12 February. The interesting thing about it is that “Out of Myself”, which is 53 minutes long, will be out on a SINGLE vinyl and so it is dedicated to all those of you who don’t like to flip the disc after listening to two songs.
Why are we releasing it yet again? Because it’s our 20th anniversary this year and we’d like to start the year on a high note. Besides, this album hasn’t been available in this format for over ten years, and we also wanted our label, InsideOut, to have the whole “Reality Dream” trilogy under their wings. (By the way, a big thank you to Ken Golden and his Laser’s Edge for taking care of us so wonderfully for all those years).
Other than that? We returned to the rehearsal room and for now we’re getting used to each other again 馃檪 We’re figuring out our strategy, immediate plans, and we’re obviously thinking about how to celebrate our anniversary in the pandemic. We’re also working on some new sounds and I will definitely let you know more about it later on the band’s website.

Lunatic Soul is still promoting “Through Shaded Woods”. Apart from the recent premiere of the clip to “Hylophobia”, there will be another release on 26 February, this time on… solid green vinyl, available also as a bundle with a green t-shirt. It would not be a bad idea to visit the Mystic shop and find out all the details. As I am a fan of aesthetic simplicity, this time the t-shirt features only the “root” symbol.
What’s more, work is under way to deliver a certain music surprise, which will be an interesting addition to TSW. More details in the spring.

In 2020, I decided to start my third music world. I wanted to release things under my name. Things about inner artistic needs, escaping conventions, and I’ve already mentioned the willingness to create music landscapes from a different dimension. In 2021 we still have the pandemic, the lockdowns, we don’t play live shows, with a bit more time to spare there is nothing in the way of continuing this idea.
Originally I thought that I will release only individual “subcutaneous songs”, but “Lockdown Spaces” made me realise how much I love electronic albums. So all those of you who like Riverside’s “Eye of the Soundscape” or Lunatic Soul albums like “Impressions” and “Under the Fragmented Sky” will be pleased to hear that I am currently working on another instrumental, electronic album. And that it will be… different 馃檪
When will it be out? Probably as usual – spontaneously and without prior notice, sooner rather than later.


Well, that concludes my longest screed this year. I don’t know what this year will be like. What’s currently outside my window, this winter, for which I had longed for years, and which appeared – perhaps because people stopped moving around the world so aggressively – in a surprising form, given the modern standards of global warming, makes me think that this year might be even more difficult than the previous one, especially that I put a shovel in the boot of my car.
Social moods, especially in my country, are far from average. At the time of writing these words, the (still) independent media in Poland are on strike. “Wasteland” is clearly still valid and tonight’s reading will most probably be “1984”. I hope that shovel will be useful only for removing snow 馃檪
One thing I know for sure. Whatever this year will bring, I will do everything to continue sharing with you what I can do best, that is my music therapy. It is getting increasingly varied, so you have more options to choose from. Perhaps together we will feel less alone in all of this?

Thank you for being there.

Szanowni, korzystaj膮c z okazji, 偶e moja lepsza po艂owa cykn臋艂a mi udan膮 fotk臋 w kapturze, pozw贸lcie, 偶e jeszcze raz podzi臋kuj臋 Wam za wsparcie i akceptacj臋 moich ubieg艂orocznych muzycznych plan贸w.

Dzi臋kuj臋 偶e spodoba艂y Wam si臋 moje solowe piosenki, 偶e nabyli艣cie na Bandcampie eksperymentalne 鈥濴ockdown Spaces鈥 i 偶e, na wielki fina艂, tak fantastycznie przyj臋li艣cie najnowszy album Lunatic Soul. By膰 mo偶e po elektronicznych ekscesach na 鈥濬ractured鈥 i 鈥濽nder The Fragmented Sky鈥 spodziewali艣cie si臋 innej kontynuacji ni偶 le艣ne szanty i wied藕mi艅skie pl膮sy ;), ale 鈥濼hrough Shaded Woods鈥 musia艂o powsta膰 w艂a艣nie w takiej a nie innej muzycznej formie. Po pierwsze mog艂em odkry膰 przed Wami kolejny fragment moich muzycznych fascynacji a po drugie jeszcze bardziej zbli偶y膰 si臋 do dope艂nienia ca艂ego o艣miop艂ytowego 鈥瀋yklu 偶ycia i 艣mierci鈥, bo przypomn臋, 偶e Lunatic ma te p艂yty ze sob膮 troch臋 po艂膮czone 馃檪 W ka偶dym razie ciesz臋 si臋, 偶e sus w las przypad艂 Wam do gustu i nie jest wykluczone, 偶e ta stylistyka jeszcze powr贸ci.
Co u mnie? 馃檪 W grudniu mia艂em podsumowa膰 rok 2020, podzieli膰 si臋 planami na 2021, najlepiej w formie jakiego艣 elaboratu. Zamiast tego, w okolicach 艢wi膮t, po raz pierwszy od wielu lat odci膮艂em si臋 od medi贸w spo艂eczno艣ciowych. Dziwne uczucie, ale polecam niezwykle. Takie zagranie – zw艂aszcza w czasach pandemii, gdzie praktycznie tylko to nam ju偶 zosta艂o – przypomina zaszycie si臋 gdzie艣 na pustyni, tudzie偶 – i to w sumie bardziej by pasowa艂o – w le艣nych ost臋pach z dala od cywilizacji. Uda艂o mi si臋 wprawdzie napisa膰 jeden d艂ugi tekst o powrocie Riverside i wrzuci膰 to tu to tam jakie艣 zdj臋cie, ale odbywa艂o si臋 to raczej bez specjalnych plan贸w i presji ze strony mojego wewn臋trznego g艂osu sumienia.

Tymczasem, wraz z premier膮 nowego klipu Lunatic Soul do utworu 鈥濰ylophobia鈥, g艂os powr贸ci艂 (g艂os, a mo偶e g艂osy?) Dlatego wracam do Pa艅stwa, troch臋 ju偶 st臋skniony, zar贸wno w艂a艣ciwego – jak na obecne czasy – kontaktu, jak i kolejnego planowania, kt贸re co by nie m贸wi膰, trzyma mnie jednak przy ch臋ci tworzenia, a przez to i – i tu przepraszam za bana艂, ale jednak bana艂 istotny i warto艣ciowy – ch臋ci 偶ycia.

W roku 2020 postanowi艂em, 偶e rozdzielam swoje muzyczne dorzecza ju偶 nie w dwie a w trzy muzyczne strony. W tym roku, z nale偶yt膮 estetyk膮, mam zamiar to kontynuowa膰. W klipie do 鈥濰ylophobii鈥, kt贸ry jest ju偶 dost臋pny na YT, opr贸cz spoiler贸w dotycz膮cych koloru ok艂adki 贸smego kr膮偶ka LS pojawia si臋 r贸wnie偶 Tryg艂aw, czy te偶 Trzyg艂贸w, kt贸ry w pewien spos贸b, nadaje obrazowi s艂owia艅skiego klimatu i… symbolizuje moje muzyczne wybory.

Riverside kolejny raz uderza w tony retromanii, wydaj膮c 12 lutego d艂ugo oczekiwan膮 reedycj臋 debiutanckiego albumu na winylu. Ciekawostk膮 niech b臋dzie fakt, 偶e p艂yta 鈥濷ut of Myself鈥, kt贸ra liczy sobie minut 53 ukazuje si臋 na winylu POJEDYNCZYM i dedykowana jest wszystkim, kt贸rzy nie lubi膮 zmienia膰 strony po wys艂uchaniu dw贸ch piosenek.
Dlaczego j膮 ponownie wydajemy? Bo mamy w tym roku nasz okr膮g艂y jubileusz i dobrze jest zacz膮膰 rok z wysokiego C. Poza tym p艂yta nie by艂a w tej wersji dost臋pna od ponad dziesi臋ciu lat oraz dlatego, 偶e chcieli艣my, 偶eby nasza zaprzyja藕niona wytw贸rnia, jak膮 jest InsideOut mia艂a nareszcie pod swoimi skrzyd艂ami ca艂膮 trylogi臋 鈥濺eality Dream鈥. (Przy okazji – dzi臋kuj臋 Kenowi Goldenowi i jego Lasers Edge, 偶e si臋 nami tak pi臋knie przez te wszystkie lata opiekowa艂)
Co poza tym? Wr贸cili艣my do sali pr贸b i na razie na nowo si臋 do siebie przyzwyczajamy 馃檪 Ustalamy strategi臋, najbli偶sze plany i oczywi艣cie przymierzamy si臋 jako艣 do obchod贸w naszego dwudziestolecia w czasach pandemii. Pracujemy te偶 nad nowymi d藕wi臋kami i o tym wszystkim b臋d臋 ju偶 zapewne pisa艂 wi臋cej na stronie zespo艂u.

Lunatic Soul wci膮偶 promuje 鈥濼hrough Shaded Woods鈥. Opr贸cz niedawnej prezentacji klipu do 鈥濰ylophobii”, 26 lutego uka偶e si臋 jeszcze jedno wydanie, tym razem na鈥 super zielonym winylu i w zestawie z zielon膮 koszulk膮. Warto w tym celu odwiedzi膰 sklep Mystic, 偶eby zapozna膰 si臋 ze szczeg贸艂ami. Poniewa偶 jestem fanem estetycznej prostoty, na koszulce b臋dzie tym razem sam 鈥瀔orzenny鈥 symbol.
Dodatkowo trwaj膮 prace nad pewn膮 muzyczn膮 niespodziank膮, kt贸ra b臋dzie dosy膰 ciekawym uzupe艂nieniem TSW. Szczeg贸艂y na wiosn臋.

W roku 2020 postanowi艂em, 偶e rozpoczn臋 trzeci muzyczny 艣wiat. I b臋d膮 to rzeczy wydawane pod imieniem i nazwiskiem. O wewn臋trznych potrzebach artystycznych, ucieczce ze schemat贸w i ch臋ci tworzenia muzycznych przestrzeni z innego wymiaru ju偶 pisa艂em. W 2021 wci膮偶 mamy pandemi臋, lockdown, nie gramy koncert贸w, czasu jest troch臋 wi臋cej, nic nie stoi na przeszkodzie, 偶eby ten pomys艂 kontynuowa膰.
Pierwotnie my艣la艂em, 偶e ogranicz臋 si臋 tylko do pojedynczych 鈥瀙iosenek podsk贸rnych鈥, ale 鈥濴ockdown Spaces鈥 uzmys艂owi艂o mi jak bardzo kocham elektroniczne albumy. Wszystkich tych, kt贸rzy lubi膮 wi臋c riversidowe 鈥濫ye of The Soundscape鈥 czy te偶 takie albumy Lunatic Soul jak 鈥濱mpressions鈥 czy 鈥濽nder The Fragmented Sky鈥 chcia艂bym poinformowa膰, 偶e pracuj臋 obecnie nad kolejn膮 instrumentalno – elektroniczn膮 p艂yt膮. I b臋dzie to p艂yta鈥 inna 馃檪
Kiedy si臋 uka偶e? Pewnie jak zwykle spontanicznie bez zapowiedzi i raczej szybciej ni偶 p贸藕niej.


I to na razie tyle z mojego najd艂u偶szego w tym roku elaboratu. Nie wiem jaki b臋dzie ten rok. Zima, kt贸r膮 mam za oknem i kt贸rej pragn膮艂em od wielu lat, i kt贸ra pojawi艂a si臋 – by膰 mo偶e dlatego, 偶e ludzko艣膰 przesta艂a tak agresywnie w臋drowa膰 po 艣wiecie – w dosy膰 zaskakuj膮cej jak na wsp贸艂czesne standardy globalnego ocieplenia formie, ka偶e mi my艣le膰, 偶e ten rok mo偶e by膰 jeszcze trudniejszy ni偶 poprzedni, skoro zaczynam je藕dzi膰 z 艂opat膮 w baga偶niku.
Nastroje spo艂eczne, zw艂aszcza w naszym kraju, dalekie od przeci臋tno艣ci. W dniu w kt贸rym pisz臋 tego newsa w Polsce strajkuj膮 niezale偶ne (jeszcze) media. 鈥濿asteland鈥 jak wida膰 wci膮偶 aktualny, a lektur膮 na dzisiejszy wiecz贸r b臋dzie u mnie najprawdopodobniej 鈥濺ok 1984鈥. Oby ta 艂opata s艂u偶y艂a tylko do od艣nie偶ania samochodu 馃檪
Jedno wiem na pewno. Jakikolwiek ten rok b臋dzie, zrobi臋 wszystko, 偶eby dzieli膰 si臋 z Wami tym, co potrafi臋 najlepiej, czyli swoj膮, coraz bardziej zr贸偶nicowan膮, a przez to i mo偶liw膮 w szerszym wyborze, muzyczn膮 terapi膮. Mo偶e te偶 razem b臋dzie nam w tym wszystkim jako艣 troch臋 ra藕niej?

Dzi臋kuj臋, 偶e jeste艣cie.

The latest Lunatic Soul album, 鈥淭hrough Shaded Woods鈥, talks about overcoming darkness and finding inner light, and the title 鈥渟haded woods鈥 are a synonym of our fears, traumas and nightmares. And here is a visualisation of those fears and nightmares prepared by my friends from the Sightsphere group. Hylophobia is the irrational fear of woods. I hope you don鈥檛 suffer from it.

Najnowszy album Lunatic Soul 鈥濼hrough Shaded Woods” m贸wi o przezwyci臋偶eniu mroku i odnalezieniu w sobie 艣wiat艂a, a tytu艂owe 鈥濻haded Woods鈥 to synonim naszych l臋k贸w, traum i koszmar贸w. Oto wizualna wersja przedstawiaj膮ca owe l臋ki i koszmary przygotowana przez moich przyjaci贸艂 z grupy Sightsphere. Hylophobia to inaczej irracjonalny l臋k przed lasem. Mam nadziej臋, 偶e na ni膮 nie cierpicie.

It’s been two weeks since the release of the new Lunatic Soul album. From what I can see, you really like “Through Shaded Woods”. Thank you for all the positive opinions and reviews.

The album is important for me for a few reasons:

Firstly, I finally managed to record a folk album, or folk-rock, if you like.
I have already proved myself on many different music levels. I’ve played rock, metal, pop, ambient, even more or less intelligible electronics. It was different with folk. There were folky bits and pieces here and there, but it never dominated. And now it does.

The second reason is “brightness” and “positive message”. I have specialised in darkness and overwhelming melancholy, and it’s not as challenging for me as it used to be. A challenge now was to create something positive, or at least with a positive tone. I think that’s what remains after listening to “Through Shaded Woods”, a positive tone.

Thirdly, it’s basically my first album on which I played all the instruments myself. OK, I did that on “Lockdown Spaces” too, but there were mainly keyboards and a drum machine there. On “Through Shaded Woods”, I used all the music accessories at my disposal. And I have to admit that making a solo album without any guest appearances is a true challenge. I’ve always held in high esteem the multi-instrumentalists who record their solo albums on their own. So I’m really grateful to Magda and Robert Srzedniccy for their help and producer-spiritual support in this extraordinary experiment.

The fourth reason is that the album contains the longest composition in my career, “Transition II”, and I have always wanted to create such long music stories. I think that listening to the album in its entirety, in the extended version, allows you to properly soak up the atmosphere of my new folk-witcher world, so I do encourage you to get to know the extended edition of “Through Shaded Woods”, which includes this composition.

The fifth, although perhaps not the last reason, but I don’t want to ramble on – the album is released in difficult, troubled times, and the message is exactly what I wanted it to be: “don’t give in”.

Will the album stay with you for longer? Will it be helpful? I’d like that. A big thank you goes to everyone for continuous interest and support. For buying the physical release of the album, for interacting with my music.

Be healthy, be beautiful, and don’t give in to any physical or mental viruses!


Min臋艂y ju偶 dwa tygodnie od premiery nowego albumu Lunatic Soul. Z tego co widz臋 鈥濼hrough Shaded Woods鈥 bardzo si臋 Pa艅stwu spodoba艂. Dzi臋kuj臋 za wszystkie pozytywne opinie i recenzje.

P艂yta jest dla mnie wa偶na z kilku powod贸w:

Po pierwsze w ko艅cu uda艂o mi si臋 nagra膰 album folkowy, albo jak kto woli album folk-rockowy.
Na wielu muzycznych p艂aszczyznach uda艂o mi si臋 ju偶 sprawdzi膰. By艂 rock, by艂 metal, by艂 pop, by艂 ambient, by艂a elektronika mniej lub bardziej przyst臋pna. Z folkiem by艂o r贸偶nie. To tu to tam co艣 si臋 czasami przebija艂o, ale nigdy nie dominowa艂o. Teraz dominuje.

Drugi pow贸d to 鈥瀓asno艣膰鈥 i 鈥瀙ozytywny przekaz鈥. Wyspecjalizowa艂em si臋 w mroku i zalewaj膮cej ca艂y 艣wiat melancholii i nie jest to ju偶 dla mnie takie muzyczne wyzwanie jak kiedy艣. Wyzwaniem by艂o stworzenie czego艣 pozytywnego, albo przynajmniej z pozytywnym wyd藕wi臋kiem. My艣l臋, 偶e po wys艂uchaniu 鈥濼hrough Shaded Woods鈥 taki pozytywny wyd藕wi臋k zostaje.

Po trzecie jest to w zasadzie m贸j pierwszy album gdzie sam zagra艂em na wszystkich instrumentach. Okay, podobnie zrobi艂em w 鈥濴ockdown Spaces鈥, ale tam by艂y jednak g艂贸wnie klawisze i automat perkusyjny. Na 鈥濼hrough Shaded Woods鈥 zagra艂y ju偶 wszystkie muzyczne akcesoria jakimi dysponuj臋. I przyznam, 偶e tworzenie solowej p艂yty bez udzia艂u go艣ci to jest jednak prawdziwe wyzwanie. Zawsze niezwykle ceni臋 sobie artyst贸w multiinstrumentalist贸w, kt贸rzy nagrywaj膮 takie w艂a艣nie solowe albumy. Bardzo wi臋c dzi臋kuj臋 Magdzie i Robertowi Srzednickim za wsparcie i pomoc realizatorsko – duchow膮 w tym niezwyk艂ym eksperymencie.

Czwarty pow贸d jest taki, 偶e na albumie znajduje si臋 najd艂u偶sza kompozycja w mojej karierze 鈥濼ransition II鈥, a ja w sumie zawsze chcia艂em tworzy膰 takie d艂ugie muzyczne opowie艣ci. My艣l臋, 偶e dopiero wys艂uchanie albumu w wersji rozszerzonej pozwala odpowiednio nasi膮kn膮膰 tym moim nowym muzycznym folkowo – wied藕mi艅skim 艣wiatem, zach臋cam wi臋c do zapoznania si臋 z edycj膮 鈥濼hrough Shaded Woods鈥 zawieraj膮c膮 r贸wnie偶 t臋 kompozycj臋.

No i po pi膮te, pewnie nie ostatnie, ale nie chcia艂bym przed艂u偶a膰 – p艂yta ukazuje si臋 w trudnym niespokojnym czasie, i jej wyd藕wi臋k ma dok艂adnie takie znaczenie o jakie mi chodzi艂o – 鈥瀗ie da膰 si臋鈥.

Czy ten album zostanie z Pa艅stwem na d艂u偶ej, czy b臋dzie pomaga艂? 呕yczy艂bym sobie tego. Bardzo dzi臋kuj臋 wszystkim za nies艂abn膮ce wsparcie i zainteresowanie. Za nabycie albumu w wersji fizycznej, za sta艂e obcowanie z moj膮 muzyk膮.

B膮d藕cie Pa艅stwo zdrowi, pi臋kni i nie dajcie si臋 偶adnym fizycznym i mentalnym wirusom!


To ju偶 dzisiaj. M贸j muzyczny maraton 2020 w艂a艣nie dobiega ko艅ca. I tak po wydanych w tym roku dw贸ch solowych piosenkach i elektronicznej p艂ycie, przychodzi czas na wielki fina艂 w postaci najnowszego albumu Lunatic Soul 鈥濼hrough Shaded Woods鈥.

Co mog臋 o nim powiedzie膰? Ciesz臋 si臋, 偶e powsta艂. I ciesz臋 si臋, 偶e wychodzi w艂a艣nie teraz.

Mam nadziej臋, 偶e b臋dzie Wam dobrze s艂u偶y艂 w tym mrocznych czasach. 呕e pomo偶e Wam chocia偶 na chwil臋 odci膮膰 si臋 rzeczywisto艣ci, przenie艣膰 do innego wymiaru. Mo偶e nawet zach臋ci Was do wyj艣cia z domu. Przespacerowania si臋 pierwszy raz od dawna. Albo zwyczajnie kolejny. Gdzie艣 po le艣nych terenach b膮d藕 innych z natur膮 zwi膮zanych.

Dzi臋kuj臋 wszystkim, kt贸rzy przyczynili si臋 do powstania tego albumu. Dzi臋kuj臋 mojej rodzinie, przyjacio艂om i fanom, kt贸rzy wci膮偶 mnie wspieraj膮 i na kt贸rych zawsze mog臋 liczy膰.

Album opowiada o wyj艣ciu z mroku i odnalezieniu w sobie 艣wiat艂a. Dla mnie tym 艣wiat艂em jeste艣cie Wy.

zdj臋cie: Radek Zawadzki

Today is the day. My 2020 music marathon is coming to an end. After two solo songs and the electronic album released so far this year, it’s time for the grand finale in the form of the new Lunatic Soul record, “Through Shaded Woods”.

What can I say about it? I’m glad it’s here. And I’m glad it’s out right now.

I hope it will serve you well in these dark times. I hope it will help you get away from reality and move to a different dimension, even if only for a moment. Perhaps it will encourage you to get out of your house and take a walk for the first time in a long while. Or just take a walk like you usually do. Somewhere in a forest or other beautiful surroundings.

Thank you to everyone who has helped me during the making of this album. Thank you to all my Family, Friends and Fans, who support me continuously and whom I can always count on.

This album is about leaving darkness and finding light within.
You are my light.

photo: Radek Zawadzki

I am not a Viking. I do not want to make music which sounds like it comes from Denmark, Sweden, or Norway, there are artists like Danheim, Myrkur, or Heilung, who do that better. Lunatic Soul is always going to be Lunatic Soul, so for instance – I didn’t want to play the violins, hurdy-gurdy or other folk instruments just because I had an idea for a folk album. And so we have here mainly acoustic guitars, bass guitars, keyboards, and percussions. Yep, I am a rock guy. But thanks to that, the core sound and character of Lunatic Soul haven’t changed.

As a big fan of Dead Can Dance, I have also always wanted to make music “not from this world”, mystical and mysterious, folk, oriental, close to nature. The first Lunatic Soul releases were like that, then it all went in a different direction. But the new album is a continuation of the first two, it’s a return to the roots. Literally and figuratively.


The newest Lunatic Soul chapter “Through Shaded Woods” is coming next week. Get ready for November 13th!

photo by Tomasz Pulsakowski

Nie jestem Wikingiem. Nie chc臋 tworzy膰 muzyki, kt贸ra b臋dzie brzmia艂a jak muzyka z Danii, Szwecji czy Norwegii, od tego s膮 tacy wykonawcy jak Danheim, Myrkur czy Heilung. Lunatic Soul mia艂 pozosta膰 Lunatic Soulem. Dlatego te偶 np. nie chcia艂em gra膰 na tej p艂ycie na skrzypcach, hurdy-gurdy czy innych takich. Mamy g艂贸wnie gitary akustyczne, basy, klawisze i perkusjonalia. Tak, jestem rockowcem.聽Ale dzi臋ki temu mam zachowany charakter Lunatic Soul.

Jako wielki fan Dead Can Dance, zawsze chcia艂em te偶 tworzy膰 鈥瀖uzyk臋 nie z tego 艣wiata鈥. Mistyczn膮 i tajemnicz膮. Folkow膮, orientaln膮, zwi膮zan膮 z natur膮. Pierwsze p艂yty Lunatic Soul takie by艂y, potem skr臋ci艂o to w inn膮 stron臋. Najnowszy album jest kontynuacj膮 dw贸ch pierwszych p艂yt i powrotem do korzeni. Dos艂ownie i w przeno艣ni.


Najnowszy rozdzia艂 Lunatic Soul “Through Shaded Woods” ju偶 w nast臋pnym tygodniu. Szykujcie si臋 na 13 listopada!

zdj臋cie Tomasz Pulsakowski

“Nav” (Polish spelling “Nawie”) is the name for the Slavic underworld, and also denotes the souls of the dead, so it gives me great pleasure to welcome everyone to my music underworld. The new Lunatic Soul album, “Through Shaded Woods”, talks about breaking free from the great beyond, about making your way to the other side, about a second chance and coming back to life.

The “dancing souls” from the album artwork and the new videoclip make the world turn green. And green is the colour of healing, hope and freedom.
In these incredibly trying times, I wish each one of us exactly that: healing, hope and freedom.

Enjoy the video!

Pisane po polsku “Nawie” a po angielsku “Nav” to inaczej s艂owia艅skie za艣wiaty, r贸wnie偶 okre艣lenie dusz zmar艂ych. Jest mi wi臋c bardzo mi艂o powita膰 wszystkich w moich muzycznych za艣wiatach. Najnowszy album Lunatic Soul “Through Shaded Woods” m贸wi o wydostaniu si臋 z nich, o przej艣ciu na drug膮 stron臋, o drugiej szansie, o powrocie do 偶ycia.

Obecne na grafice p艂yty i w najnowszym teledysku “ta艅cz膮ce dusze” sprawiaj膮, 偶e 艣wiat zmienia sw贸j kolor na zielony. A kolor zielony to kolor uzdrowienia, nadziei i wolno艣ci.

W tych niezwykle trudnych czasach 偶ycz臋 dzisiaj ka偶demu z nas przede wszystkim uzdrowienia, nadziei i wolno艣ci.
Mi艂ego ogl膮dania!

“The Passage” is a signature piece of the new Lunatic Soul album, on which we enter a mysterious forest full of dynamic, ritual dances. The title “passage” is the destination for the main character, where he is to be cleansed and reborn.

“Shaded Woods” are our worst traumas and nightmares, the most difficult moments in our life. Also symbolic of our present, difficult times. Going through them symbolises facing and overcoming them. May this song, as well as the whole album, be like a torch, which not only makes the darkness disappear, but might come in handy when fighting monsters.


鈥濼he Passage鈥 jest jak wizyt贸wka nowej p艂yty Lunatic Soul, na kt贸rej trafimy do tajemniczego lasu pe艂nego dynamicznych, rytualnych ta艅c贸w. Tytu艂owe 鈥濸rzej艣cie鈥, to cel podr贸偶y g艂贸wnego bohatera, gdzie ma nast膮pi膰 oczyszczenie i ponowne narodziny.

鈥濻haded Woods鈥 to nasze najgorsze traumy i koszmary, to nasze najtrudniejsze 偶yciowe momenty. To r贸wnie偶 symbolika naszych obecnych, trudnych czas贸w. Przej艣cie przez nie ma symbolizowa膰 ich przezwyci臋偶enie. Niech ten utw贸r, jak i ca艂a p艂yta, b臋dzie tak膮 pochodni膮, kt贸ra nie do艣膰, 偶e pomo偶e nam o艣wietli膰 mrok, to jeszcze przyda si臋 do odganiania potwor贸w.


And so “the big day” is getting nearer. I am really pleased to announce that the new, seventh (!) Lunatic Soul album titled “Through Shaded Woods” is coming out on 13th November 2020.

“Shaded Woods” are our worst traumas and nightmares. Going through these woods symbolises facing them. It’s a test of courage. Musically, we’re going on a journey inspired by dark Scandinavian and Slavic folk.

“Through Shaded Woods” will be released as a single LP, a single CD and a special extended double CD version containing, among others, a suite “Transition II”. It will also be available on all streaming services and digital platforms.

Here is the tracklist of the new album:

Lunatic Soul”Through Shaded Woods鈥

1. Navvie 04:03
2. The Passage 08:57
3. Through Shaded Woods 05:51
4. Oblivion 05:03
5. Summoning Dance 09:52
6. The Fountain 06:04

Bonus disc:

1. Vyraj 05:32
2. Hylophobia 03:20
3. Transition II 27:45

The first single from the album will be out on September 25th.

I tak oto nadchodzi ten dzie艅. Jest mi bardzo mi艂o og艂osi膰, 偶e 13.11.2020 uka偶e si臋 najnowszy, si贸dmy ju偶 (!) album Lunatic Soul zatytu艂owany “Through Shaded Woods鈥.

“Shaded Woods” to nasze najgorsze traumy i koszmary. Przej艣cie przez ten las ma symbolizowa膰 zmierzenie si臋 z nimi, stawienie im czo艂a. To pr贸ba odwagi. Muzycznie udamy si臋 tym razem w d藕wi臋kow膮 podr贸偶 zainspirowan膮 mrocznym skandynawskim i s艂owia艅skim folkiem.

鈥濼hrough Shaded Woods鈥 uka偶e si臋 w wersji 1LP, 1 CD i w specjalnej rozszerzonej wersji 2CD zawieraj膮cej mi臋dzy innymi suit臋 鈥濼ransition II鈥, b臋dzie te偶 dost臋pny w streamingu i na wszystkich platformach cyfrowych.

Tracklista nowego albumu przedstawia si臋 nast臋puj膮co:

1. Navvie 04:03
2. The Passage 08:57
3. Through Shaded Woods 05:51
4. Oblivion 05:03
5. Summoning Dance 09:52
6. The Fountain 06:04

Bonus disc:

1. Vyraj 05:32
2. Hylophobia 03:20
3. Transition II 27:45

Pierwsz膮 ods艂on臋 muzyczn膮 poznamy ju偶 25 wrze艣nia!

I don’t know about you, but for me, the past six months have flown by in a blink of an eye. Perhaps it’s because I confined myself to a specific monotony in order to properly get through this, let’s be honest, less than ideal period, this difficult and emotionally intense time for all of us. This monotony in the “shelter of mine” was rather pleasant, although quite exhausting, too. I can feel it now.

Riverside were on a break, during which each of us concentrated on different activities. I was obviously, as usual, drawn to the Serakos Studio, where I came up with more than just the new Lunatic Soul album.

And so a big thank you goes to everyone who have supported me in this new solo project, purchased my stuff on bandcamp, subscribed to my YT channel, visited my new website, and who have not complained too much about the lack of physical media. “The Song of a Dying Memory”, “Are You Ready for the Sun” and “Lockdown Spaces” allowed me to keep my music worlds apart and, at the same time, to start something new, which will definitely keep developing and one day might grow in directions connected with the so-called idea of “leaving the comfort zone”. Thank you to the people who have helped me achieve that: Magda and Robert Srzednicki, Rob Palmen, Hajo M眉ller, Maciek Go艂y藕niak, and Chlo毛 Alper, and to everyone who have sent me their kind words – big hugs to all of you with no regard for proper social distancing.

I will go back to my MD project at the beginning of next year, and now it’s time to return to my basic worlds.

All the fans of physical media can now breathe a sigh of relief because both Riverside and Lunatic Soul are preparing something for collectors this year. There will be two live releases from Riverside (more about them soon on the band’s website), and two versions of the new Lunatic Soul album, standard and extended. The release date of the latter is fast approaching and on September 10th, I will reveal the exact date, as well as the cover, the title, and the tracklist of perhaps the most ambitious and elaborate work in my career. So be ready.

For now, my warmest regards and thanks for your ongoing support.


Nie wiem jak Wam, ale mnie ostatnie p贸艂 roku zlecia艂o bardzo szybko. By膰 mo偶e zwi膮zane by艂o to ze specyficzn膮 monotoni膮 na jak膮 si臋 skaza艂em, 偶eby nale偶ycie przetrwa膰 ten – um贸wmy si臋, nienajlepszy dla wszystkich, trudny i bardzo intensywny emocjonalnie – czas. Monotonia w moim 鈥瀞helter of mine鈥 by艂a dosy膰 przyjemna, chocia偶 wyczerpuj膮ca. Teraz to czuj臋.

Zrobili艣my sobie z Riverside przerw臋, podczas kt贸rej ka偶dy z nas skoncentrowa艂 si臋 na r贸偶nych czynno艣ciach. Oczywi艣cie mnie jak zwykle zawia艂o do Serakosa i wymy艣li艂em sobie co艣 wi臋cej ni偶 tylko prac臋 nad nowym albumem Lunatic Soul.

Dzi臋kuj臋 zatem wszystkim, kt贸rzy wsparli mnie w tym moim nowym solowym projekcie, kupili moje rzeczy na bandcampie, zasubskrybowali m贸j kana艂 na YT, odwiedzili moj膮 now膮 stron臋, nie narzekali a偶 tak bardzo na brak nosnik贸w fizycznych 鈥濼he Song of a Dying Memory鈥, 鈥濧re You ready For The Sun鈥 i 鈥濴ockdown Spaces鈥 pozwoli艂y mi rozdzieli膰 moje dotychczasowe muzyczne 艣wiaty. I jednocze艣nie zapocz膮tkowac co艣 nowego, co艣 co z pewno艣ci膮 si臋 kiedy艣 rozwinie i pod膮偶y w kierunkach zwi膮zanych z tzw. 鈥瀢yj艣ciem ze strefy komfortu鈥. Dzi臋kuj臋 osobom, kt贸re mi w tym pomog艂y: Magda i Robert Srzednicki, Rob Palmen, Hajo M眉ller, Maciek Go艂y藕niak i Chlo毛 Alper oraz wszyscy, kt贸rzy wysy艂ali mi swoje dobre s艂owa – 艣ciskam Was bez utrzymywania nale偶ytego dystansu spo艂ecznego.

Do projektu MD powr贸c臋 na pocz膮tku nast臋pnego roku, teraz czas na powr贸t do 艣wiat贸w podstawowych.

Fani no艣nik贸w fizycznych mog膮 ju偶 odetchn膮膰 z ulg膮, bo zar贸wno Riverside jak i Lunatic Soul szykuj膮 w tym roku co艣 dla kolekcjoner贸w. W Riverside czekaj膮 nas dwa wydawnictwa koncertowe, o czym wi臋cej niebawem na stronie zespo艂u, je艣li za艣 chodzi o Lunatic Soul, to wielkimi krokami zbli偶a si臋 m贸j chyba najbardziej ambitny i dopracowany solowy album w karierze, kt贸ry doczeka si臋 zar贸wno wydawnictwa podstawowego jak i rozszerzonego. Ju偶 10 wrze艣nia zaprezentuj臋 Wam dat臋 premiery, ok艂adk臋, tytu艂 i tracklist臋 nowego LS-a.

B膮d藕cie zatem gotowi.

A tymczasem k艂aniam si臋 nisko i tradycyjnie dzi臋kuj臋 Wam za wszystkie s艂owa wsparcia.


I remember coming back home tired and happy after the first leg of the “Wasteland Tour” in the autumn of 2018. Right then, as a part of recovering, I started thinking about… a new album.

“It’s time for Lunatic Soul”, I thought. “This one, why don’t I make it… green.”

I sat down comfortably with a notebook I had just bought in order to plan out the new album, like I always do. I was a bit annoyed because I couldn’t find one with clear pages and a green cover. I went for an odd grey one. But there was an element of a forest on the cover, an owl, so I thought my inner balance might be alright after all, in spite of the lack of green.

A green Lunatic, and so this time… sylvan, viking, slavic in nature…

That would obviously call for something free of electronics – because the forest, because we’re going back to the roots. There would have to be only live instruments, just like on the first two albums, but maybe without wastelandy-oriental moods for a change. This time, it would have to be more Scandinavian. I would have to create something viking, dark folk, a little slavic, but, naturally, in my own way.

I liked the idea, especially that I myself come from the land of forests and lakes, and I love dark folk music. Besides, damn it, Lunatic Soul was conceived, among others, because, apart from Peter Gabriel and Dead Can Dance, I had always liked bands like Hedningarna or Garmarna.

At that time, I was playing Skyrim for yet another time on Playstation, and I had just finished the “Blood and Wine” expansion for The Witcher 3. I had also just heard about Netflix plans to do the series. Yes, it was another sign.

“OK then, let’s create a ‘Lunatic soundtrack for The Witcher’,” I thought to myself and opened the notebook.


Before I picked up my acoustic guitar, I remembered what it’s like when I have completely nothing, not a single sound for a new album, and how much I want in such moments to travel into the future to the time when the album has just been finished. Wouldn’t it be great to go to the exact day, and sit down on a couch, put your headphones on and close your eyes…


Let me tell you something, travelling in time is a truly incredible experience.


Pamietam ten moment, kiedy po zako艅czonej jesieni膮 2018 pierwszej ods艂onie 鈥濿asteland Tour鈥, wr贸ci艂em do domu zm臋czony i szcz臋艣liwy, i w ramach odpoczynku鈥 zacz膮艂em my艣le膰 o kolejnej p艂ycie.

Czas na Lunatic Soul, pomy艣la艂em, tym razem niech b臋dzie鈥 zielony.

Rozsiad艂em si臋 wygodnie ze 艣wie偶o kupionym zeszytem, 偶eby sobie now膮 p艂yt臋 tradycyjnie zaplanowa膰. By艂em troch臋 z艂y, bo nigdzie nie by艂o takiego z czystymi kartkami i zielon膮 ok艂adk膮. Kupi艂em jaki艣 z dziwn膮 szar膮. Na froncie widnia艂 jednak element le艣ny w postaci sowy, pomy艣lem wi臋c, 偶e mo偶e brak zielonego nie zaburzy mi do ko艅ca wewn臋trzej r贸wnowagi.

Zielony Lunatic, a wi臋c tym razem鈥 le艣ny, wikingowy, s艂owia艅ski鈥

Na pewno trzeba by艂oby stworzy膰 co艣, co nie ma w sobie ani grama elektroniki. Wiadomo, bo las, bo powr贸t do korzeni. Musz膮 by膰 tylko 偶ywe instrumenty, co艣 jak na dw贸ch pierwszych p艂ytach, tylko mo偶e ju偶 bez klimat贸w pustynno – orientalnych鈥 Niech tym razem b臋dzie po skandynawsku. Trzeba nagra膰 co艣 wikingowego, mroczno folkowego, troch臋 s艂owia艅skiego, tylko oczywi艣cie tak po mojemu.

Pomys艂 mi si臋 spodoba艂, bo sam pochodz臋 przecie偶 z krainy las贸w i jezior i uwielbiam mroczn膮 folkow膮 muzyk臋. Poza tym, do cholery, Lunatic Soul powsta艂 mi臋dzy innymi dlatego, 偶e opr贸cz Petera Gabriela i Dead Can Dance zawsze uwielbia艂em takie zespo艂y jak Hedningarna czy Garmarna.

Na Playstation kolejny raz t艂uk艂em wtedy w Skyrim i by艂em na 艣wie偶o po uko艅czeniu dodatku do Wied藕mina III 鈥濳rew i Wino鈥. Dosz艂y mnie te偶 s艂uchy, 偶e Netflix zamierza nakr臋ci膰 serial. Tak, to by艂 kolejny znak ?

Dobrze, zr贸bmy wi臋c 鈥瀕unatyczn膮 muzyk臋 do Wied藕mina鈥, powiedzia艂em do siebie i otworzy艂em zeszyt.


Zanim wzi膮艂em do r臋ki akustyczn膮 gitar臋 przypomnia艂em sobie jak to jest kiedy nie mam jeszcze kompletnie nic, 偶adnego d藕wi臋ku, i jak bardzo wtedy chc臋 przenie艣膰 si臋 w przysz艂o艣膰 do momentu kiedy w艂a艣nie sko艅czy艂em p艂yt臋. Ach, gdyby tak mo偶na by艂o trafi膰 dok艂adnie w ten dzie艅 – zasi膮艣膰 na kanapie, za艂o偶y膰 s艂uchawki, zamkn膮膰 oczy鈥


Powiem Wam, 偶e podr贸偶e w czasie s膮 naprawd臋 niezwyk艂ym do艣wiadczeniem.


Dear Friends,

I’m pleased to announce that, apart from the upcoming autumn release of the new Lunatic Soul, and the recent online release of the electronic album “Lockdown Spaces“, I am continuing my single song project.

Let me remind you that at the beginning of this year I announced my plan to release individual songs, outside of Riverside and Lunatic Soul. I called them “subcutaneous songs”, which would be characterised by the lack of “melancholic darkness,” typical of Riverside and Lunatic Soul. And so in April I released a ballad about a dying planet, “The Song of a Dying Memory“, and on August 21st, you’ll hear the song number 2, “Are You Ready for the Sun“. Just to be clear, “subcutaneous songs” are not only ballads ?

I’ll tell you more about it soon. For now, please take a look at the cover designed by the nicest illustrator I know, Hajo M眉ller.

Kochani, mi艂o mi og艂osi膰, 偶e niezale偶nie od nadchodz膮cej coraz wi臋kszymi krokami jesiennej premiery nowego albumu Lunatic Soul oraz wydanej niedawno elektronicznej p艂yty online 鈥Lockdown Spaces鈥, kontynuuj臋 sw贸j piosenkowy projekt singlowy.

Przypomn臋, 偶e na pocz膮tku tego roku og艂osi艂em, 偶e niezale偶nie od Riverside i Lunatic Soul b臋d臋 jeszcze wydawa艂鈥 single, piosenki. B臋d膮 to tzw. 鈥瀙iosenki podsk贸rne鈥, charakteryzuj膮ce si臋 brakiem 鈥瀖elancholijnego mroku鈥 typowego dla Riverside i Lunatic Soul. I tak w kwietniu ukaza艂a si臋 ballada o umieraj膮cej planecie, kt贸r膮 zatytu艂owa艂em 鈥The Song of a Dying Memory鈥, a 21 sierpnia za艣 uka偶e si臋 pie艣艅 numer 2, kt贸r膮 zatytu艂owa艂em 鈥Are You Ready For The Sun鈥. 呕eby by艂a jasno艣膰, 鈥瀙iosenki podsk贸rne鈥 to nie tylko ballady ?

Wi臋cej o samej pie艣ni niebawem. Na razie ok艂adka, kt贸r膮 zaprojektowa艂 najmilszy artysta ilustrator jakiego znam – Hajo M眉ller.

Dear Friends,

This year, I have decided to create my third music world, this time under my own name. It started from “The Song of a Dying Memory” and I announced then that I would be releasing only singles as MD. Meanwhile, instead of recording a second single, I decided to release… a strange, electronic, instrumental album inspired by the pandemic – “Lockdown Spaces”. For now, it’s available only online, on Bandcamp and other streaming services. What can I say… that’s what you get for being spontaneous. And what about the singles? Well, subcutaneous song number 2 will be released in August, and song number 3 – at the end of the year. At least that’s the plan. Naturally, as I keep joking, I don’t know how many instrumental electronic albums I might release between those songs.

Just so we’re all clear, Riverside and Lunatic Soul are still going on and are doing fine. Riverside are on a break until September 2020, and Lunatic Soul will be promoted after the summer months. So, at the moment, I’m mostly sharing my MD ideas with you.

The new Lunatic Soul album is possibly the release I have worked on the longest yet, and I hope it will beautifully crown this strange year, which has been not so great for live shows but quite good for artistic experiments.

And if you feel you’re getting a bit lost in all these plans, please check out the website, where I have outlined all my artistic endeavours in a clear way. I have recently finished watching “Dark” and believe me when I say, there are creators who are capable of many more twists and turns in their artistic vision.

I’d like to thank you all again for your ongoing support and interest, and if you’re currently somewhere on holiday, please do let yourselves truly rest.



W tym roku postanowi艂em, 偶e rozpoczn臋 sw贸j trzeci muzyczny 艣wiat, tym razem pod imieniem i nazwiskiem. Zacz臋艂o si臋 od 鈥濼he Song of a Dying Memory鈥. Zapowiada艂em wtedy wszystkim, 偶e jako MD b臋d臋 od teraz wypuszcza艂 pojedyncze single. Tymczasem zamiast singla numer dwa postanowi艂em, 偶e wypuszcz臋鈥 dziwn膮, elektroniczna p艂yt臋 instrumentaln膮 zainspirowan膮 pandemi膮 – 鈥濴ockdown Spaces鈥. I to na razie tylko online, jedynie na bandcampie i innych streamingach. No c贸偶鈥 spontaniczno艣膰 ma swoje prawa. Co jednak z kolejnymi piosenkami? Ot贸偶 piosenka podsk贸rna nr 2 b臋dzie mia艂a swoja premier臋 w sierpniu, a piosenka nr. 3 na koniec roku. Przynajmniej taki mam plan. Oczywi艣cie, tak jak ju偶 sobie za偶artowa艂em, nie wiem jeszcze ile mi臋dzy tymi piosenkami zaprezentuj臋 instrumentalnych album贸w elektronicznych.

呕eby by艂a jasno艣膰 – Riverside i Lunatic Soul wci膮偶 dzia艂aj膮 i maja si臋 dobrze. Riverside do wrze艣nia 2020 ma przerw臋, a i Lunatic Soul zaczynam promowa膰 dopiero po wakacjach. St膮d te偶 na chwil臋 obecn膮 prezentuj臋 Wam g艂贸wnie te moje mariuszowe pomys艂y.

Nowy album Lunatic Soul to chyba najd艂u偶ej przygotowywana przeze mnie p艂yta, mam nadziej臋, 偶e b臋dzie pi臋knym ukoronowaniem tego niezbyt dobrego dla koncertowania, ale ca艂kiem niez艂ego dla artystycznych eksperyment贸w roku.

Je艣li gubicie si臋 ju偶 w tym wszystkim odsy艂am Was na stron臋, gdzie pozwoli艂em sobie wszystkie plany artystyczne odpowiednio pozaznacza膰. Obejrza艂em niedawno serial 鈥濪ark鈥 i uwierzcie mi – s膮 tw贸rcy, kt贸rzy potrafi膮 o wiele bardziej w swojej tw贸rczo艣ci kombinowa膰.

Dzi臋kuj臋 Wam jeszcze raz za wszystkie s艂owa wsparcia i zainteresowanie i je艣li gdzie艣 aktualnie wypoczywacie, pami臋tajcie, 偶eby sobie na to pozwoli膰.


Dear Friends,

I’d like to thank everyone who bought or simply took the time to listen to my new album, “Lockdown Spaces”. I admit that it’s a spontaneous release, but I really wanted the album about lockdown to be released: a) quickly, b) still during the lockdown and not, say, three months later (that is how long it takes to press the vinyl).

And so artistic freedom was paired with business freedom, as I was able to present the album online practically overnight, not bound by requirements and procedures of the record label. As I said before, the physical release will happen, but you have to be patient聽馃槈聽By the way, I am really happy to see that it’s still important for so many people.

“Lockdown Spaces” is definitely a milestone album in my artistic path. And it’s not because of the music itself, the choice of instruments or the way it’s been released. It’s a turning point because thanks to “Lockdown Spaces”, I understood what path Mariusz Duda will follow releasing music under his own name. I had talked about creating single songs between Riverside and Lunatic Soul releases, but I didn’t know that there will also be whole albums among those songs聽馃槈聽The realisation makes it possible for my music universe to finally take the shape I had always dreamt of and subconsciously aimed at, which will also help both Riverside and Lunatic Soul to go back to “their places”.

Last but not least, I know that there are many creators, artists, musicians who are afraid to take the first step, who are scared to confront the world. Let’s remember that we live in times when the internet offers many possibilities. We can present an album ourselves, without any middlemen, without third party requirements, we can simply “sow the seed” completely on our own. Having said that, do I think record labels are still necessary? Yes. I believe that it’s good to be a part of a family and I am glad to be working with Mystic Production in Poland, and with Inside Out (Riverside) and Kscope (Lunatic Soul) and Glassville Records abroad. But does it get in the way of releasing more music, for example, only on Bandcamp? Taking a step independently? No. If you want to release albums, you don’t have to be at the mercy of any bosses. You can be your own boss.

All this applies to what we create. We should remember that we will never ever be able to please everyone, so let’s not pay attention to those we cannot please, let’s create something that’s inspired by our sadness, joy, rebellion or inner balance. Let’s experiment, have fun, and not take criticism to heart.

There’s nothing more beautiful than the debut, the beginning of a new path. But nobody said that it’s a river you can enter only once, right?聽馃槈聽Thanks to everyone who accepted another side of me. I hope to meet you here again.



Chcia艂bym bardzo serdecznie podzi臋kowa膰 wszystkim, kt贸rzy mieli okazj臋 pos艂ucha膰 oraz naby膰 moj膮 now膮 p艂yt臋 鈥濴ockdown Spaces鈥. Spontaniczne to wydawnictwo, przyznaj臋, ale bardzo mi zale偶a艂o, 偶eby p艂yta o zamkni臋ciu zosta艂a wydana – a) szybko, b) w czasach zamkni臋cia, a nie np. trzy miesi膮ce p贸藕niej (a tyle czeka si臋 na produkcj臋 winyla).

Wolno艣膰 artystyczna posz艂a wi臋c r贸wnie偶 w parze z wolno艣ci膮 biznesow膮, kiedy to uwolniony od wymog贸w i procedur wytw贸rni mog艂em album praktycznie z dnia na dzie艅 zaprezentowa膰 w sieci. Jak ju偶 wspomnia艂em, no艣nik fizyczny b臋dzie, prosz臋 jednak o cierpliwo艣膰聽馃槈聽Na marginesie, cieszy mnie fakt jak du偶a ilo艣膰 os贸b wci膮偶 przywi膮zuje do niego wag臋.

鈥濴ockdown Spaces鈥 to z pewno艣ci膮 prze艂om w mojej artystycznej drodze. I nie chodzi mi tutaj o sam膮 muzyk臋, instrumentarium czy spos贸b wydania. Chodzi o to, 偶e dzi臋ki 鈥濴ockdown Spaces鈥 zrozumia艂em jak膮 drog臋 obierze Mariusz Duda wydaj膮c muzyk臋 pod swoim nazwiskiem. Zapowiada艂em ju偶 lawirowanie pomi臋dzy Riverside i Lunatic Soul z pojedynczymi piosenkami, nie wiedzia艂em jednak, 偶e pomi臋dzy tymi piosenkami b臋d膮 si臋 ukazywa膰 r贸wnie偶 albumy聽馃槈聽To jednak sprawi艂o, 偶e moje muzyczne uniwersum chyba nareszcie przybierze tak膮 form臋, o jakiej zawsze marzy艂em, i do kt贸rej pod艣wiadomie d膮偶y艂em, co z pewno艣ci膮 pomo偶e zar贸wno Riverside jak i Lunatic Soul, wr贸ci膰 na 鈥瀞woje miejsca鈥.

I jeszcze na koniec. Wiem, 偶e jest wielu tw贸rc贸w, artyst贸w, muzyk贸w, kt贸rzy zawsze boj膮 si臋 zrobi膰 pierwszy krok, kt贸rych przera偶a konfrontacja ze 艣wiatem. Pamietajmy, 偶e 偶yjemy w czasach, gdzie internet dostarcza nam wszystkim bardzo wielu mo偶liwo艣ci. Mo偶emy dzisiaj zaprezentowa膰 album sami, bez po艣rednik贸w, bez wymog贸w os贸b trzecich, mo偶emy 鈥瀦asia膰 ziarno鈥 na w艂asny rachunek. Czy w takim razie wytw贸rnie s膮 potrzebne? Tak. Uwa偶am, 偶e dobrze jest by膰 w jakiej艣 rodzinie, i ciesz臋 si臋, 偶e w Polsce jestem pod opiek膮 Mystic Production, za granic膮 pod skrzyd艂ami Inside Out (Riverside) oraz Kscope (Lunatic Soul) oraz Glassville Records. Ale czy to przeszkadza w wypuszczeniu kolejnej muzyki np. tylko na Bandcampie? Zrobieniu pewnego kroku samodzielnie? Nie. Je艣li chcemy wydawa膰 p艂yty nie musimy by膰 zdani na 艂ask臋 偶adnego szefa. Sami mo偶emy nim by膰.

To samo tyczy si臋 tego, co tworzymy. Pami臋tajmy, 偶e nigdy, ale to nigdy nie b臋dziemy w stanie zadowoli膰 wszystkich, nie zwracajmy wi臋c na nich uwagi, tw贸rzmy przede wszystkim to, co jest zwi膮zane z naszym smutkiem, rado艣ci膮, buntem czy wewn臋trzna r贸wnowag膮. Eksperymentujmy, bawmy si臋 i nie przejmujmy si臋 krytyk膮.

Nie ma nic pi臋kniejszego ni偶 debiut, ni偶 pocz膮tek nowej drogi. Nikt jednak nie powiedzia艂, 偶e jest to rzeka do kt贸rej wchodzi si臋 tylko raz, prawda?聽馃槈聽Dzi臋kuj臋 wszystkim, kt贸rzy zaakceptowali moje kolejne oblicze. Mam nadziej臋, 偶e spotkamy si臋 tutaj jeszcze nie raz.


Dear Friends,

I’d like to invite you to listen to my new music tale called “Lockdown Spaces”, which I am right now sharing with you in all the possible streaming services.

The music is inspired, as the title suggests, by life in quarantine. It’s a dark, minimalist, claustrophobic album, which came to my mind during recording sessions for the new Lunatic Soul. I decided that in order to intensify the “lockdown effect” I will play only electronic instruments here, with an addition of samples and voice.

The recording process was supervised, as always, by Magda and Robert Srzedniccy in the Warsaw Serakos Studio during two weeks in June 2020. The cover was designed by Hajo M眉ller.

* * *

At the beginning of this year I was convinced that I will be releasing only single “bright songs” as Mariusz Duda. Now I know that, apart from songs, I will also release “dark albums”聽馃檪

If you’d like to purchase this release, please do it through Bandcamp, where you can buy FLAC files. And if you like this album, I will also think about a physical release.

Stay safe and sound!



Chcia艂bym zaprosi膰 Was do wys艂uchania mojej nowej muzycznej historii zatytu艂owanej 鈥濴ockdown Spaces鈥, kt贸r膮 z wielk膮 przyjemno艣ci膮 udost臋pniam Wam w艂a艣nie w tym momencie na wszystkich mo偶liwych platformach streamingowych.

Muzyka zainspirowana, jak sama nazwa wskazuje, 偶yciem w kwarantannie. To mroczny, minimalistyczny i klaustrofobiczny album, kt贸ry przyszed艂 mi do g艂owy podczas sesji do nowego Lunatic Soul. Postanowi艂em, 偶e dla wzmocnienia 鈥瀍fektu zamkni臋cia鈥 zagram tutaj tylko na instrumentach elektronicznych, u偶ywaj膮c dodatkowo sampli i g艂osu.

Realizacja mia艂a miejsce jak zwykle pod okiem Magdy i Roberta Srzednickich w warszawskim Studiu Serakos w ci膮gu dw贸ch czerwcowych tygodni 2020 roku. Ok艂adk臋 zaprojektowa艂 Hajo M眉ller.


Jeszcze na pocz膮tku tego roku by艂em przekonany, 偶e jako Mariusz Duda, b臋d臋 wydawa艂 tylko pojedyncze 鈥瀓asne piosenki鈥, teraz ju偶 wiem, 偶e opr贸cz piosenek, b臋d臋 wydawa艂 r贸wnie偶 鈥瀖roczne albumy鈥澛狆煓

Je艣li kto艣 chcia艂by kupi膰 album, to zapraszam przede wszystkim na m贸j Bandcamp, gdzie mo偶na naby膰 pliki w formie FLAC. Je艣li p艂yta Wam si臋 spodoba, naturalnie pomy艣l臋 r贸wnie偶 o no艣niku fizycznym.

Pozosta艅cie w zdrowiu!


Hello Everyone,

I hope you are all safe and sound, and that you’re taking a good care of yourselves, both physically and mentally. These are tough times, filled with fear of what the future might bring us, of how our lives will change, because they surely will. But I also believe that together we can cope with everything.

I’m thinking that Lunatic Soul fans deserve to finally receive some news. I haven’t posted anything here for quite a while and I hope you can forgive me for that. Let me start by saying ‘thank you’ for supporting my new project, which is individual songs released under “Mariusz Duda”. But don’t be deceived by “The Song of the Dying Memory”, my “subcutaneous songs” will come in different shapes and forms聽馃檪

A month ago, I started up a new internet website,, where I gathered and graphically organised all the musical endeavours I have taken part in, leaving free spaces for future plans. In the Lunatic Soul section, there are two empty slots. One of them is for this year’s album, which will be released in the autumn of 2020.

Many of you already know that I have been working on the seventh Lunatic Soul release. There have been occasional news from the studio, some short clips, pictures from a forest聽馃槈聽and bits of information in various interviews. I must say it wasn’t easy to find sufficient time during the intense “Wasteland tour” with Riverside, but, somehow, 75% of the new Lunatic Soul album is ready.

These days I’m finishing working on the lyrics. The final recordings, vocals and overdubs, will be planned in May and June, and the seventh Lunatic Soul album will be released in October.


Lunatic Soul has its cycle, and all the albums have their timeline (let me refer you again to The seventh album will be a musical continuation of the black and white albums, the third release “on the side of death”, and the “opposite” album to “Walking on a Flashlight Beam”, where there was a transition from life to death. Here, we will have a transition from death to life. I know it may all sound a little complicated and I promise to explain it all better one day, in a visual form聽馃槈

What’s important and what I can already share with you is that:

– it will be a dark folk, organic, Slavic-Scandinavian album. Exactly what you have always expected from Lunatic Soul聽馃檪
– the colour palette of the album and its cover will be connected with鈥 a dark forest聽馃檪
– there will be 6 tracks on the album, about 40 minutes in total.
– there will also be a double disc edition with additional鈥 40 minutes of music, mainly instrumental, including a 26-minute suite called “Transition 2”. That gives us nearly 80 minutes of new material.


I think before the summer arrives, I will reveal more information, both audio and visual, about this release. It will be a melodious, dense and coherent album. Very close to nature and to my heart. I come from the Masurian land of forests and lakes, that’s where I was born, that’s where I grew up, and thus “sylvan and Slavic moods” have always been and will remain a part of my life.

I don’t know yet what will happen with this year’s concerts of Riverside but I can promise you now that in the autumn of this year you can expect the new Lunatic Soul release.
I hope that it will bring you a lot of intense emotions and perhaps make going through this incredibly difficult time at least a little bit more bearable.

Be well!


Mam nadziej臋, 偶e wszyscy jeste艣cie cali i zdrowi, dbacie o siebie i o swoj膮 kondycj臋, zar贸wno t膮 fizyczn膮 jak i psychiczn膮. Czasy mamy trudne i pe艂ne l臋ku o przysz艂o艣膰, z pewno艣ci膮 zmieni膮 nasze przysz艂e 偶ycie. Licz臋 jednak na to, 偶e wsp贸lnymi si艂ami jako艣 sobie z tym wszystkim poradzimy.

My艣l臋, 偶e wszystkim fanom Lunatic Soul nale偶y si臋 w ko艅cu gar艣膰 informacji. Nie pisa艂em tu dawno, mam nadziej臋, 偶e mi wybaczycie. Na wst臋pie dzi臋kuj臋 Wam oczywi艣cie za wsparcie mojego nowego projektu jakim s膮 single wydawane jako 鈥濵ariusz Duda鈥. I niechaj 鈥濼he Song of The Dying Memory鈥 was nie zwiedzie. 鈥濸iosenki podsk贸rne鈥 b臋d膮 mia艂y r贸偶ne oblicza聽馃檪

Miesi膮c temu opublikowa艂em stron臋 internetow膮, gdzie w formie graficznej przedstawi艂em wszystkie muzyczne dokonania, w kt贸rych bra艂em udzia艂, wraz z wolnymi miejscami na przysz艂e plany. W sekcji Lunatic Soul, mamy dwa wolne miejsca. Jedno z tych miejsc to tegoroczny album, kt贸ry uka偶e si臋 jesieni膮 2020 roku.

Wielu z Was wie ju偶 o tym, 偶e pracuj臋 nad si贸dmym albumem Lunatic Soul. Sporadycznie ukazywa艂y si臋 bowiem informacje ze studia, filmiki, zdj臋cia w lesie聽馃槈聽i wypowiedzi w r贸偶nych wywiadach. Przyznaj臋, nie by艂o zbyt 艂atwo wbija膰 si臋 w luki dosy膰 intensywnej trasy koncertowej riversidowego 鈥濿asteland鈥, ale jakim艣 cudem nowa p艂yta LS jest ju偶 w 75% sko艅czona.

Aktualnie jestem na etapie ko艅czenia pracy nad tekstami. W maju i czerwcu planowane b臋d膮 fina艂owe nagrania, wokale i dodatki, a premiera nowej, si贸dmej p艂yty Lunatic Soul b臋dzie mia艂a miejsce w pa藕dzierniku.


Lunatic Soul ma sw贸j cykl, wszystkie p艂yty maj膮 swoj膮 o艣 czasu (ponownie odsy艂am tutaj do strony Si贸dmy album b臋dzie muzyczn膮 kontynuacj膮 czarnego i bia艂ego albumu. Trzeci膮 p艂yt膮 鈥瀙o stronie 艣mierci鈥. 鈥濧lbumem negatywem鈥 do 鈥濿alking on a Flashlight Beam鈥 gdzie nast臋powa艂o przej艣cie ze strony 偶ycia na stron臋 艣mierci. Tutaj b臋dziemy mieli przej艣cie ze strony 艣mierci na stron臋 偶ycia. Wiem, 偶e brzmi to troch臋 zagmatwanie, obiecuj臋, 偶e spr贸buj臋 to kiedy艣 na spokojnie wyja艣ni膰 w formie wizualnej聽馃槈

To co jest jednak istotne i co mog臋 powiedzie膰 Wam ju偶 teraz:

– p艂yta b臋dzie mroczno folkowa, organiczna, s艂owia艅sko – skandynawska. Dok艂adnie taka na jak膮 zawsze czekali艣cie pod szyldem Lunatic Soul聽馃檪
– kolorystyka albumu i nowa ok艂adka zwi膮zana b臋dzie z鈥 mrocznym lasem聽馃檪
– na p艂ycie b臋dzie 6 utwor贸w, ca艂o艣膰 b臋dzie mia艂a ok. 40 minut
– album uka偶e si臋 r贸wnie偶 w wersji dwup艂ytowej, na kt贸rej znajdzie si臋鈥 kolejne 40 minut muzyki, g艂贸wnie instrumentalnej, w tym 26 minutowa suita 鈥濼ransition 2鈥. W sumie b臋dziemy wi臋c mieli blisko 80 minut nowego materia艂u.


My艣l臋, 偶e jeszcze przed latem uda mi si臋 ods艂oni膰 wam kolejne karty, zar贸wno wizualne jak i muzyczne. To b臋dzie melodyjny, g臋sty i sp贸jny album. Bardzo bliski natury i mego serca, pochodz臋 wszak z mazurskiej krainy las贸w i jezior, tam si臋 urodzi艂em i tam dojrzewa艂em, wi臋c 鈥瀕e艣ne i s艂owia艅skie klimaty鈥 zawsze by艂y i b臋d膮 cz臋艣ci膮 mojego 偶ycia.

Nie wiem jeszcze jak potocz膮 si臋 tegoroczne koncertowe losy Riverside, ale jedno na pewno mog臋 Wam juz teraz obieca膰 – jesieni膮 tego roku mo偶ecie spodziewa膰 si臋 nowego albumu Lunatic Soul.

Albumu, kt贸ry mam nadziej臋, dostarczy Wam wielu intensywnych wra偶e艅 i mo偶e chocia偶 w ma艂ej cz臋艣ci pomo偶e nam wszystkim przetrwa膰 ten niezwykle trudny czas.

B膮d藕cie zdrowi!


The world is changing right before our eyes. Irreversibly. It has forced us to stop, take shelter, lock ourselves up in quarantine, and stay on our own with our thoughts. Will it influence us and change our attitude towards life? Certainly. The question is: for how long? It would seem that, in spite of slightly bruised psyche, we’re still strong, mighty, indestructible and, surrounded by state-of-the-art technology, still convinced that we can’t be taken by surprise. Yet the recent events have demonstrated that we are fragile and vulnerable. And now we’re opening ourselves to new realms of sensitivity, something we would never have thought we were capable of.

For quite a while now, I have had a growing need to create compositions meant exactly for such realms. I call them “subcutaneous songs”, songs that cling to you, songs “about a sad smile”. I have also realised that what I needed for those songs were lyrics that would somehow refer to ecology, our dying mother earth and also our willingness (hopefully) to change our ways and fight for the planet we live on. “The Song of a Dying Memory” talks about how, despite our progressive amnesia caused by the intensity of life, we still love what was important to us and “somewhere yesterday” we still have something to go back to, a starting point that would spark a change and inspire us to find solutions to our current issues.

From Aesop’s fable “The North Wind and the Sun”, I choose the Sun. I do not want to blow in your face, point my finger and say, “You are naughty because you’re not taking care of yourself and others”. I believe that each of us has much more good than bad inside, a lot more love than hate.

“The Song of a Dying Memory” is the first from the cycle of “subcutaneous songs”, which I will be releasing only as standalone singles. To me, an avid fan of concept albums, this is a completely new form. But thanks to it, I will be able to start a new music project, a new part of my music universe, which you can explore in its entirety here:

I hope that at least for some of you the song will make it easier to wait for better days. Enjoy it, stay safe, stay well.

艢wiat zmienia si臋 na naszych oczach. Nieodwracalnie. Zmusi艂 nas, aby艣my si臋 zatrzymali, schronili, zamkn臋li w kwarantannach i zostali sami ze swoimi my艣lami. Czy to wp艂ynie na nas i zmieni nasz stosunek do 偶ycia? Z pewno艣ci膮. Pytanie na jak d艂ugo. Wydawa艂oby si臋, 偶e mimo siadaj膮cej nam ostatnio psychiki, wci膮偶 jeste艣my pot臋偶ni, niezniszczalni, i otoczeni najnowsz膮 technologi膮 wci膮偶 pewni tego, 偶e nic nas nie zaskoczy. Ostatnie zdarzenia pokazuj膮 jednak, 偶e jeste艣my delikatni i bardzo podatni na zranienia. I otwieraj膮 nam si臋 nowe przestrzenie wra偶liwo艣ci, o kt贸rych sami by艣my siebie nie podejrzewali.

Od jakiego艣 czasu mam coraz wi臋ksz膮 potrzeb臋 tworzenia kompozycji przeznaczonych do takich w艂a艣nie przestrzeni. Nazywam je piosenkami podsk贸rnymi, przylegaj膮cymi, piosenkami 鈥瀘 smutnym u艣miechu鈥. Zda艂em sobie te偶 spraw臋, 偶e potrzebuj臋 do tych piosenek tekst贸w, kt贸re w jaki艣 spos贸b b臋d膮 nawi膮zywa膰 do ekologii, do naszej umieraj膮cej planety i do naszej – mam nadziej臋 ch臋ci zmian i walki o ni膮. 鈥濼he Song of a Dying Memory鈥 to pie艣艅 m贸wi膮ca o tym, 偶e mimo naszej post臋puj膮cej amnezji, spowodowanej intensywno艣ci膮 偶ycia 鈥瀢ci膮偶 jeszcze kochamy, to co zawsze by艂o dla nas wa偶ne鈥, 偶e tam 鈥瀏dzie艣 wczoraj鈥, mamy jeszcze jaki艣 punkt zaczepienia, kt贸ry mo偶e sta膰 si臋 iskr膮, zapalnikiem do zmiany stylu 偶ycia i poprawy tego, z czym aktualnie si臋 borykamy.

Z przypowie艣ci Ezopa 鈥濷 s艂o艅cu i wietrze鈥 wybieram s艂o艅ce. Nie chc臋 dmucha膰 w twarz, wskazywa膰 palcem i m贸wi膰: 鈥濲este艣 niedobry, bo nie dbasz o sobie i innych.鈥 Wierz臋, 偶e ka偶dy z nas ma w sobie znacznie wi臋cej dobra ni偶 z艂a, i znacznie wi臋cej mi艂o艣ci ni偶 nienawi艣ci.

鈥濼he Song of a Dying Memory鈥 to pierwsza z cyklu 鈥瀙ie艣ni podsk贸rnych鈥, kt贸re mam zamiar prezentowa膰 jedynie w formie ukazuj膮cych si臋 pojedynczo singli. To zupe艂nie nowa dla mnie – mi艂o艣nika opowie艣ci p艂ytowych – forma. Dzi臋ki niej b臋d臋 mia艂 jednak mo偶liwo艣膰 rozpocz臋cia nowego muzycznego bytu i kolejnej cz臋艣ci muzycznego uniwersum, kt贸re w ca艂o艣ci mo偶ecie zobaczy膰 na stronie聽

Mam nadziej臋, 偶e chocia偶 niekt贸rym z Was uda mi si臋 uprzyjemni膰 ten czas oczekiwania na lepsze. 呕ycz臋 Wam dobrych wra偶e艅 i pozosta艅cie bezpieczni i w zdrowiu.

Before I play the first concerts of the last leg of the “Wasteland Tour” with Riverside, and before I reveal some information about the new, seventh Lunatic Soul album, on which I’ve been working for a year, let me share with you the title of the first ever song I’m going to release under “MD”.

“The Song of a Dying Memory”. It is the beginning of a special cycle I’m calling “subcutaneous songs”, or “adherent songs”. New compositions will be released every few months and they will be characterised by… a gentler form and low-key vocals (at least the first two of them :))

“Subcutaneous songs” signed by my own name will be released only digitally for now. Thanks to that I will be able to share them with you during the breaks between Riverside and Lunatic Soul activities, without causing chaos or interference with the other music worlds.

With the release of the first song, you will also be able to visit a new website, where all my music achievements are finally organised in one place.

The release of “The Song of a Dying Memory” has been planned for mid March. More information will follow soon!


art by Travis Smith

Zanim zagram z Riverside pierwsze koncerty ostatniej edycji trasy 鈥濿asteland鈥 i zanim odkryj臋 przed Wami informacje na temat nowego, si贸dmego albumu Lunatic Soul, nad kt贸rym pracuj臋 ju偶 od roku, pozw贸lcie, 偶e przedstawi臋 Wam tytu艂 pierwszej piosenki, kt贸ra zostanie wydana pod szyldem 鈥濵D鈥.

鈥濼he Song of a Dying Memory鈥 rozpoczyna pewien specyficzny cykl wydawniczy, kt贸ry nazwa艂em 鈥瀙iosenkami podsk贸rnymi鈥, albo inaczej 鈥瀙iosenkami przylegaj膮cymi鈥. Kompozycje b臋d膮 ukazywa艂y si臋 co kilka miesi臋cy, i b臋d膮 charakteryzowa艂y si臋… 艂agodniejsz膮 form膮 i stonowanym wokalem (przynajmniej dwie pierwsze :))

鈥濸iosenki podsk贸rne鈥 sygnowane moim imieniem i nazwiskiem, na razie b臋d膮 pojawia膰 si臋 jedynie w wersji cyfrowej. Dzi臋ki temu b臋d臋 m贸g艂 si臋 z Wami nimi dzieli膰, w przerwach dzia艂a艅 Riverside i Lunatic Soul, nie powoduj膮c chaosu i ingerencji w inne muzyczne 艣wiaty.

Wraz z premier膮 pierwszej piosenki wystartuje te偶 strona internetowa, na kt贸rej pozwoli艂em sobie zebra膰 w jedn膮 ca艂o艣膰 wszystkie moje muzyczne dokonania.

Premiera 鈥濼he Song of a Dying Memory鈥 ju偶 w po艂owie marca. Wi臋cej informacji niebawem!


grafika: Travis Smith

Before I know it, January 2020 has almost ended and I promised myself and you that I would share some reflections for 2020. Recently, I’ve been spending a lot of time in the studio, which wasn’t easy because Riverside are touring like crazy, but, against all odds, I managed to find some time for thinking through and recording some new ideas.

As you will remember, when I was 33, I started a music project. On a whim. Out of necessity. Lunatic Soul has done pretty well because I managed to create music which is different from what I do in Riverside.

Recently, I turned 44, so I think it’s high time for another music world ?

One might ask, why do I need another solo project if I have Lunatic Soul? Well. And why did I need Lunatic Soul if I had Riverside? You might not know it but the artists who have not fulfilled their desires, dreams and ambitions are the most frustrated people out there. Some of them end up really badly 鈥 for instance, as journalists ? So if one has a chance to fulfil one’s plans on multiple levels, then, as long as one’s wellbeing and climate changes allow, one should enjoy the possibilities. This time, however, I’m not going to play with any nicknames and I’ll simply sign my work with my own name and surname.


I am most of all a creator of complete entities, at least that’s how I feel. I make albums, recordings, I tell stories. I always begin with a title, a cover, a colour, and then I fill that framework with sounds composed alone or with the help of my friends. That’s how it works in Riverside, that’s how it works in Lunatic Soul. When I’m making music, I want the listener to feel as if they are watching a film at the cinema. Experiencing something that has a beginning, a twist, a climax, and an ending.

Well鈥 in the case of “MD” it’s not going to be this way ?

At least not yet.

First of all, I don’t want to rain on my own parade, and secondly, I would simply like to try something new.

I’ve decided that as “Mariusz Duda” I will release only singles, individual songs recorded with the help of my friends and colleagues. From time to time, in between R and LS. Of course, there will come a time when I will put them all together, add twice as many and release them on an album. But until then, I’ll be showing what’s possibly my greatest strength: being a songwriter. Therefore, the songs will be centered around vocals, acoustic guitars and piano, that is what I started from.

Riverside is a typical rock band which, no matter how much I keep denying it and making fun of it, will always be marked with the stamp of “progressive rock”. And so let’s have long tracks, elaborate guitar solos, concept albums and the like. Naturally, there will still be some experimenting, but.. some things simply cannot be changed ? Lunatic Soul is my love for ambient, darkness, folk and electronics. It’s a strange style but let’s allow the strangeness to grow and develop. “Mariusz Duda” will, in turn, play songs. Those, that have always worked out best for him. Those that sound pretty and go under your skin. And so each of the music worlds will have its character, its law and order. Soon, there will be a website where I will put all my music endeavours to date in one place. It might help some of you, but mostly myself, wrap my head around how it’s all developed over the years.


And in mid March I will share with you the first song.


Finally, let me say a few things about the new plans for Riverside and Lunatic Soul. Thinking about the future solo “MD” songs has allowed me to look more objectively at what has been happening with Riverside and Lunatic Soul. Two separate worlds have come dangerously close together. “A Thousand Shards of Heaven” or “Untamed” could easily be Riverside songs. “Wasteland” is, in turn, really saturated with the essence of Lunatic Soul. And although it turned out fine, I know that I will have to keep both worlds furhter apart for the respective future releases.

That’s why the new Lunatic Soul is turning back towards the first two albums and it will be more folk than ever before, and Riverside will go back to playing the kind of music you know from the first four releases, but in a refreshed form forged in the last decade.

I have spoken.


It seemed to me some time ago that I have already experienced the best in life, but now I fee that everything is only about to begin. I’m really glad that in these difficult and troubled times I can still count on your trust and support. Thank you for being there. Thank you for letting me be who I want to be.

With warmest regards,


photo by Nicole Shade.

Nawet si臋 nie obejrza艂em, a mamy ju偶 koniec stycznia 2020. A obieca艂em sobie i Wam, 偶e podziel臋 si臋 pewnymi refleksjami na rok 2020. Ostatnio sporo czasu sp臋dza艂em w studiu, nie by艂o 艂atwo, bo Riverside koncertuje jak szalone, ale uda艂o mi si臋 mimo wszystko znale藕膰 czas, by troch臋 nowych rzeczy przemy艣le膰 i ponagrywa膰.

Jak zapewne pami臋tacie w wieku 33 lat stworzy艂em pewien muzyczny projekt. Taki mia艂em kaprys. Tak膮 mia艂em potrzeb臋. Lunatic Soul ma si臋 dzisiaj nie藕le, bo uda艂o si臋 stworzy膰 muzyk臋, w kt贸rej nie powtarzam tego, co robi臋 w Riverside.

Niedawno sko艅czy艂em 44 lata, my艣l臋 wi臋c, 偶e czas na kolejny muzyczny 艣wiat ?

Zapyta kto艣 – po co mi kolejny solowy projekt, skoro mam Lunatic Soul? No c贸偶. A do czego potrzebowa艂em Lunatic Soul, skoro mia艂em Riverside? Mo偶e tego nie wiecie, ale arty艣ci niespe艂nieni, niezrealizowani, to najgorsi 偶yciowi frustraci. Niekt贸rzy ko艅cz膮 bardzo 藕le – na przyk艂ad w dziennikarstwie ? Je艣li wi臋c nadarza si臋 okazja do tego, by spe艂nia膰 si臋 na kilku p艂aszczyznach, to – p贸ki zdrowie i zmiany klimatyczne na to pozwalaj膮 – trzeba z tego korzysta膰. Tym razem jednak nie b臋d臋 si臋 ju偶 bawi艂 w dziwne nazwy. Zostan臋 przy imieniu i nazwisku.


Jestem przede wszystkim tw贸rc膮 zamkni臋tych ca艂o艣ci, a przynajmniej tak si臋 czuj臋. Tworz臋 p艂yty, albumy, opowiadam historie. Zawsze zaczynam od tytu艂u, ok艂adki, koloru, a potem wype艂niam ram臋 d藕wi臋kami, tworzonymi indywidualnie lub z pomoc膮 przyjaci贸艂. Tak jest w Riverside, tak jest i w Lunatic Soul. Tworz膮c muzyk臋 chc臋, by s艂uchacz czu艂 si臋 tak jakby ogl膮da艂 film w kinie. Do艣wiadcza艂 czego艣, co ma sw贸j pocz膮tek, zwrot akcji, fina艂 i zako艅czenie.

C贸偶鈥 w przypadku 鈥濵D鈥 tak nie b臋dzie ?

A przynajmniej jeszcze nie teraz.

Po pierwsze nie mam zamiaru sam sobie wchodzi膰 w parad臋, a po drugie zwyczajnie chc臋 spr贸bowa膰 czego艣 nowego.

Postanowi艂em, 偶e jako 鈥濵ariusz Duda”, b臋d臋 wydawa艂 tylko single, poszczeg贸lne piosenki, nagrywane z pomoc膮 moich przyjaci贸艂 i znajomych. Raz na jaki艣 czas, w przerwach pomi臋dzy dzia艂aniami 鈥濺鈥 i 鈥濴S鈥. Oczywi艣cie, 偶e kiedy艣 zbior臋 je w jedn膮 ca艂o艣膰, dodam drugie tyle i wydam jako album, ale p贸ki co, b臋d臋 si臋 tutaj pokazywa艂 g艂贸wnie od strony, kt贸ra chyba wychodzi mi najlepiej – od strony 鈥瀞ongwriterskiej鈥. Piosenki oparte wi臋c b臋d膮 przede wszystkim na g艂osie, akustycznych gitarach i pianinie. Czyli na tym od czego zaczyna艂em.

Riverside to klasyczny zesp贸艂 rockowy, kt贸ry – cho膰bym nie wiem jak si臋 zarzeka艂 i sobie z tego z艂o艣liwie 偶artowa艂 – zawsze b臋dzie ju偶 naznaczony pi臋tnem 鈥瀝ocka progresywnego鈥. Niechaj b臋d膮 tu wi臋c rockowo-metalowe d艂ugie formy, gitarowe sol贸wki, concept albumy i inne takie. Oczywi艣cie wci膮偶 b臋d膮 eksperymenty, ale鈥 wiadomo, pewnych rzeczy przeskoczy膰 si臋 nie da ? Lunatic Soul to moja mi艂o艣膰 do ambientu, mroku, folku i elektroniki. Dziwny to styl, ale niech ta dziwno艣膰 tutaj wci膮偶 si臋 艂adnie eksploruje i poszerza. 鈥濵ariusz Duda鈥 b臋dzie za艣 gra艂 piosenki. Te, kt贸re zawsze wychodz膮 mu najlepiej. Takie 艂adne i podsk贸rne. Ka偶dy muzyczny 艣wiat b臋dzie wi臋c mia艂 sw贸j charakter, 艂ad i porz膮dek. Niebawem ruszy strona internetowa, na kt贸rej umieszcz臋 w jednym miejscu wszystkie muzyczne rzeczy, z kt贸rymi mia艂em do tej pory do czynienia. My艣l臋, 偶e pomo偶e to ogarn膮膰 niekt贸rym, a g艂贸wnie mnie samemu, jak to si臋 przez te wszystkie lata porozwija艂o.


A w po艂owie marca zaprezentuj臋 Wam pierwsz膮 piosenk臋.


Na koniec jeszcze kilka s艂贸w odno艣nie do nowych plan贸w Riverside i Lunatic Soul. My艣lenie o przysz艂ych solowych piosenkach 鈥濵D鈥 pozwoli艂o mi bardziej obiektywnie spojrze膰 na to, co ostatnio wydarzy艂o si臋 w Riverside i w Lunatic Soul. Dwa odzielne 艣wiaty niebezpiecznie si臋 do siebie zbli偶y艂y. 鈥 A Thousand Shards of Heaven鈥 czy 鈥濽ntamed鈥 spokojnie mog艂oby by膰 w repertuarze Riverside. P艂yta 鈥濿asteland鈥 przesi膮kni臋ta jest dla odmiany dosy膰 mocno tw贸rczo艣ci膮 Lunatic Soul. I mimo 偶e wysz艂o jej to na dobre, to przy kolejnych wydawnictwach ju偶 wiem, 偶e musz臋 te 艣wiaty o wiele bardziej od siebie oddzieli膰.

Dlatego nowy album Lunatic Soul skr臋ci zdecydowanie w stron臋 dw贸ch pierwszych p艂yt, i b臋dzie folkowo jak nigdy, a Riverside powr贸ci do grania klimat贸w znanych z czterech pierwszych p艂yt, ale w od艣wie偶onej i wyuczonej przez ostatni膮 dekad臋 formie.

鈥濱 have spoken.鈥


Kiedy艣 wydawa艂o mi si臋, 偶e najlepsze mam ju偶 za sob膮, a czuj臋, 偶e to wszystko tak naprawd臋 dopiero si臋 zaczyna. Ciesz臋 si臋, 偶e w tych trudnych i niespokojnych czasach wci膮偶 mog臋 liczy膰 na wasze wparcie i zaufanie. Dzi臋kuj臋, 偶e jeste艣cie. Dzi臋kuj臋, 偶e dzi臋ki Wam mog臋 by膰 tym kim chc臋.

K艂aniam si臋 nisko


zdj臋cie: Nicole Shade.

We have been friends with Magda and Robert for 18 years. Throughout this time, we’ve made over 15 albums. So I won’t lie if I say that Serakos Studio, which they own, has practically become my home studio, and recording sessions have turned into rituals essential for my survival. If we were to count all the hours we’ve spent talking and all the hours we’ve spent recording, I’m not quite sure if there were more of the latter, but, as they say, the more time you spend chatting while in the studio, the better the final result 馃檪

Writing music can be done anywhere, in the shower, bedroom, living room while you’re stretching. WIth a towel on your head, you can create outlines of songs, demos, but if you treat music seriously and professionally, you have to have an opportunity to leave your home and “go to work”. With years, Serakos has become the main place (after the Riverside rehearsal room) where I spend most of my time away from home. And surely it wouldn’t be possible if Magda, Robert and I didn’t share our music roots, views, interests, philosophy of life, if we didn’t understand or simply didn’t like each other. (Although, after so many years, perhaps we should check our status :))

Some of you will have noticed that, for a few months, I have been posting on social media short clips and pictures from a familiar place. So let me officially confirm that one, yes, there is a new dog in Serakos Studio, and two, yes, this year, in early autumn, I will release another album, about which, by means of building suspense, I will be telling you more soon.

For now, the three of us, or rather the four of us are sending you warmest regards. And again – the best wishes for the new year! 馃檪

photo Radek Zawadzki

Z Magd膮 i Robertem przyja藕nimy si臋 ju偶 18 lat. Przez ten czas zrobili艣my wsp贸lnie ponad 15 p艂yt. Nie sk艂ami臋 wi臋c je艣li powiem, 偶e nale偶膮ce do nich Studio Serakos sta艂o si臋 przez te wszystkie lata w艂a艣ciwie moim domowym studiem, a sesje nagraniowe niezb臋dnym do 偶ycia rytua艂em. Gdyby艣my mieli podliczy膰 ilo艣ci godzin przegadanych i ilo艣ci godzin po艣wi臋conych na nagrania to w sumie nie wiem czy tych pierwszych nie by艂o wi臋cej, ale jak to m贸wi膮 – im wi臋cej czasu po艣wi臋casz podczas sesji na rozmow臋, tym lepszy muzyczny efekt ko艅cowy 馃檪

Komponowa膰 mo偶na wsz臋dzie, pod prysznicem, w sypialni, w du偶ym pokoju podczas streachingu. Z r臋cznikiem na g艂owie mo偶esz tworzy膰 szkice, dem贸wki, ale je艣li traktujesz muzyk臋 powa偶nie i zawodowo – musisz mie膰 te偶 mo偶liwo艣膰 opuszczenia domowych pieleszy, mo偶liwo艣膰 鈥瀢ychodzenia do pracy鈥. Serakos z biegiem lat, obok sali pr贸b Riverside, sta艂 si臋 g艂贸wnym miejscem w kt贸rym sp臋dzam poza domem najwi臋cej czasu. Zapewne nie mia艂oby to miejsca gdyby艣my z Magd膮 i Robertem nie mieli wsp贸lnego j臋zyka, wsp贸lnych muzycznych korzeni, 艣wiatopogl膮du, zainteresowa艅, albo te偶 gdyby艣my si臋 zwyczajnie nie lubili (Chocia偶 po tylu latach mo偶e warto sprawdzi膰 status 馃檪

Niekt贸rzy z Was z pewno艣ci膮 zauwa偶yli, 偶e od kilku miesi臋cy wrzucam na socjale jakie艣 lakoniczne filmiki i zdj臋cia ze znajomego miejsca. Chcia艂bym wi臋c oficjalnie potwierdzi膰, 偶e po pierwsze – tak, w Studiu Serakos pojawi艂 si臋 pies, a po drugie – tak, w tym roku, wczesn膮 jesieni膮, uka偶e si臋 moje nowe wydawnictwo, o kt贸rym – metod膮 stopniowania napi臋cia – troch臋 wi臋cej opowiem w kolejnych ods艂onach.

A tymczasem pozdrawiam serdecznie w imieniu ca艂ej naszej tr贸jki. A w艂a艣ciwie czw贸rki. No i jeszcze raz wszystkiego najlepszego w nowym roku!

Zdj臋cie Radek Zawadzki

“Reverb”, “Reverberation” – that’s how I usually call the few days after coming back home from a longer tour or after finishing an important project, e.g. a new album. During “reverb”, I curl up in bed with a book or TV series, sometimes with a game, and I try to rest and recuperate.

I know that the best way to rest is to change your surroundings, fly to the end of the world, lie on a beach, on a deck chair near the hotel pool, wander through markets and old towns, but if your job is about being on the move all the time, then you sometimes need to simply stop. At least I need that for sure.

And I usually do hole up in the “Sweet Shelter of Mine” and I let the imagination of other artists take me on a journey. But there’s an inner fight going on at the same time because I can’t simply “reverberate”. I am constantly being drawn somewhere (DON’T STOP! MOVE ON!) and a voice at the back of my head is urging me to do something, anything! Which, obviously, makes me feel guilty even though I know that I deserve a break – so I end up relaxing and rebooting only partially… but you take what you can get.

With time, I have leant to “reverberate” better. I was almost 100% successful this time.

And you? Can you “reverberate” at home? (Provided, of course, that you have suitable conditions for it – if you have little kids all over you, then you most likely don’t have time for that or for social media :)) Are you able to lock yourselves up in your four walls and rest, or do you have to escape? And when you do “reverberate”, what makes you calm? What helps you reset your brain?

“But why? Only yesterday everything was OK, they were smiling, telling me everything was alright, the meds had started to work and they would be fine…”

That moment when life hurts so much that you give up. That moment when you make up your mind. You tell everyone it’s OK, but it’s not OK. You’re smiling but it’s all just for show. You’re someone else. After all, on that day, the more you pretend, the more you know they will leave you be. Somehow, you manage to fool them.

In 2014 and 2015, I was battling “voices in my head”. I’d thought those were the worst years of my life until 2016 arrived and topped them in epic style… I made two albums then. One about depression and giving up (“Walking on a Flashlight Beam”), the other about how to come out of it on the other side (“Love, Fear and the Time Machine”). The first one contains the track “Sky Drawn in Crayon”.

It was difficult for me to write it. On the one hand, there’s the seemingly optimistic message (because in theory “everything is OK” but at the same time “finally I feel calm” is just an illusion – you feel “calm” because you have made the decision), and on the other, the music is increasingly unsettling. Somewhere in between, there is a brief comeback to childhood (developed further on LFTM), and then the darkness returns in full force.

23.02 is Depression Awareness Day in Poland. Please remember, depression is an illness. And remember that often nothing is what it seems. Someone might be full of life on IG but demons might be living in their heads and under their beds…


P.S. I hope there are some VERIFIED places where those who need help can really get it. So, if you know about such places, please share them in comments. Maybe someone who’s reading this needs help.

“Ale jak to? Przecie偶 jeszcze wczoraj by艂o okay, u艣miecha艂(a) si臋, m贸wi艂(a), 偶e wszystko jest na dobrej drodze, 偶e leki zacz臋艂y dzia艂a膰, 偶e z tego wyjdzie…”

Ten moment kiedy 偶ycie boli ju偶 tak bardzo, 偶e si臋 poddajesz. I moment kiedy zapada decyzja. Wszystkim m贸wisz, 偶e jest okay, ale nie jest okay. U艣miechasz si臋, ale tak naprawd臋 udajesz. Jeste艣 kim艣 innym. W sumie im bardziej tego dnia udajesz tym bardziej wiesz, 偶e dadz膮 Ci spok贸j. W jaki艣 spos贸b usypiasz ich czujno艣膰.

W 2014 i 2015 zmaga艂em si臋 z “g艂osami w g艂owie”. My艣la艂em, 偶e to moje najgorsze lata 偶ycia (oczywi艣cie do momentu kiedy 2016 nie przebi艂 ich z hollywoodzkim rozmachem…). Zrobi艂em wtedy dwie p艂yty. Jedn膮 o depresji i poddaniu si臋 (“Walking on a Flashlight Beam”), drug膮 o tym jak z niej wyj艣膰 (“Love, Fear and The Time Machine”). Z tej pierwszej pochodzi utw贸r “Sky Drawn in Crayon”.

Ci臋偶ko mi by艂o stworzy膰 ten utw贸r. Z jednej strony tekst, kt贸ry wydaje si臋 optymistyczny (bo teoretycznie “wszystko jest ju偶 okay”, ale “finally I feel calm” to tylko u艂uda – czujesz “spok贸j”, bo po prostu podj膮艂e艣 ju偶 decyzje.), z drugiej coraz bardziej narastaj膮cy niepok贸j w muzyce. Gdzie艣 na moment pojawia si臋 jeszcze powr贸t do dzieci艅stwa (kt贸ry rozwin膮艂 si臋 na LFTM), a potem mrok powraca ze zdwojon膮 si艂膮.

23.02 jest Og贸lnopolskim Dniem Walki z Depresj膮. Pami臋tajmy, 偶e to choroba. I pami臋tajmy, 偶e cz臋sto nic nie jest takie jak nam si臋 wydaje. Na insta kto艣 mo偶e sobie tryska膰 zdrowiem i humorem, ale w jego g艂owie i pod 艂贸偶kiem mog膮 czai膰 si臋 potwory…


PS. Mam nadziej臋, 偶e s膮 gdzie艣 SPRAWDZONE miejsca gdzie Ci, kt贸rzy potrzebuj膮 pomocy, naprawd臋 j膮 dostaj膮. Je艣li wiecie o takich sprawdzonych 藕rod艂ach, miejscach, wpiszcie je prosz臋 w komentarzach, mo偶e warto, mo偶e komu艣 si臋 przyda.